บทที่ 188 คุณฟางเป็นเพื่อนของฉัน

คำพูดของฟางเหยียนทำให้ทุกคนตะลึงและเหงื่อแตกพลั่ก ฟางเหยียนกล้าเรียกชื่อเต็มๆ ของลู่หงปอบ้าไปแล้วจริงๆ ถ้าไปหาเรื่องคนธรรมดาก็ไม่เป็นไรหรอก แต่นี่มาหาเรื่อง ลู่หงปอหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ

แต่ทว่าสองสามีภรรยาจางซื่อข่ายกับสองสามีภรรยาจางซื่อตงกลับถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยตอนนี้ ลู่หงปอก็หันไปสนใจฟางเหยียนแล้ว เขาแซ่ฟาง ไม่ใช่คนของตระกูลจาง

ทุกคนอยากโยนความรับผิดชอบไปให้เขา แต่นายท่านยังไม่ได้พูดอะไรออกมา พวกเขาจึงไม่กล้าพูดเช่นกัน

เย่ชิงหยู่รีบจับแขนของฟางเหยียนเอาไว้ เธอพูดเสียงเบาว่า “ฟางเหยียน ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าพูดอะไรไร้สาระ คนคนนี้ไม่เหมือนกับพวกคนก่อนหน้านี้”

จางฉี่เหาก็มองไปที่ฟางเหยียนเหมือนกัน จริงๆ แล้วเขาตกใจเป็นอย่างมาก เขาอยากให้ฟางเหยียนพูดตั้งนานแล้ว

“ไม่เป็นไร ผมจัดการได้” ฟางเหยียนพูดกับเย่ชิงหยู่อย่างสบายใจ

ลู่หงปอมองไปยังฟางเหยียน เจิ้งต้าไห่รีบพูดขึ้นมาทันทีว่า “ท่านลู่ ไอ้หมอนี่ไงครับที่ผมพูดถึง มันไล่ผมออกมา มันไม่ไว้หน้าคุณเลย”

“ไอ้เด็กน้อย เห็นหรือยังว่าใคร ฉันจะบอกให้นะเขาคือ ลู่หงปอเจ้าของ ป้อมจี๋หลง ท่านลู่ คือคนที่แกจะมาหาเรื่องได้เหรอ ฉันจะบอกแกให้นะ แกไม่รอดแน่!”

“เพียะ!” เจิ้งต้าไห่เพิ่งพูดจบก็มีแรงมหาศาลตบลงมาที่ใบหน้าของเขา

ฝ่ามือนี้ใหญ่จนน่าประหลาด เขาเงยหน้าขึ้นมาเตรียมที่จะถาม

แต่ทว่า ลู่หงปอกลับพูดขึ้นอย่างหงุดหงิดว่า “เจิ้งต้าไห่ ฉันเลิกจ้างนายตั้งแต่วันนี้”

ตบนี้เป็นของ ลู่หงปอคำพูดนี้ก็เป็นของเขาเช่นกัน เมื่อคนที่อยู่ในนั้นได้ยินต่างพากันตกใจ

ชื่ออีอึ้งเล็กน้อย จากนั้นจึงถามว่า “ท่านลู่ เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า เหล่าเจิ้งบอกว่าไอ้หมอนั่นไม่ไว้หน้าคุณ”

ลู่หงปอแสยะยิ้มแล้วพูดว่า “หึ ไว้หน้าอะไร ฉันจะบอกให้นะ วันนี้เจิ้งต้าไห่ต้องโดนไล่ออก ไม่ต้องถามว่าทำไม มันมาก่อกวนการทานอาหารของเพื่อนฉัน คุณฟางเป็นเพื่อนของฉัน”

เพื่อนงั้นเหรอ ลู่หงปอเรียกฟางเหยียนว่าเพื่อน ลู่หงปอไม่เคยไว้หน้าใคร แต่เป็นเพื่อนกับฟางเหยียน ไม่จริง เขาพูดหรือจำชื่อผิดคนหรือเปล่า

ฟางเหยียนเป็นใครทำไมถึงเป็นเพื่อนกับ ลู่หงปอได้

อย่าว่าแต่พวกหัวหน้าเลย ขนาดคนในตระกูลจางยังไม่มีใครเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง

ถ้าเป็นเรื่องจริง งั้นฟางเหยียนเป็นใครกันแน่ เขาเป็นเพื่อนกับลู่หงปอตั้งแต่เมื่อไร

เมื่อชื่ออีได้ยินว่าฟางเหยียนเป็นเพื่อนกับลู่หงปอสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที

อย่าบอกนะว่าไอ้หมอนี่มีเบื้องหลังที่แข็งแกร่ง ขนาดเขาอยู่ข้างนอกยังไม่กล้าพูดว่าตัวเองเป็นเพื่อนของลู่หงปอเลย เพราะคนคนนี้ไปๆ มาๆ และสนุกกับชีวิตเท่านั้น ไม่ได้คบหาสมาคมกับใคร

ตอนนี้เขาพูดคำว่าเพื่อนออกมา นี่มันน่าตกใจเป็นอย่างมาก

ชายหนุ่มที่ใส่เสื้อยืดกางเกงยีน อายุยี่สิบกว่าปี คนแบบนี้มีเบื้องหลังที่แข็งแกร่งอย่างนั้นเหรอ

ดูคนจากการแต่งกายไม่ได้ บางคนเขาติดดิน เขาไม่เชื่อคำพูดของคนอื่นได้ แต่เขาไม่กล้าไม่เชื่อคำพูดของลู่หงปอดังนั้นเขาจึงพูดกับเจิ้งต้าไห่ว่า “ได้ยินแล้วใช่ไหม นายโดนเลิกจ้างแล้ว!”

“หา!” เจิ้งต้าไห่มองทั้งสองคนอย่างสับสน เขาพูดออกมาเหมือนจะร้องไห้ว่า “ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับท่านลู่ ผม ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นเพื่อนของคุณ! ถ้าผมรู้ว่าเป็นเพื่อนของคุณ มีหรือที่ผมจะกล้าไล่เขาไป”