บทที่ 546 คุณนึกว่าผมบ้าไปแล้วจริงๆ เหรอ

ยมราชเงียบไปชั่วครู่ แล้วกล่าวว่า “ก็ประมาณครึ่งปีได้ ไม่กี่เดือนก่อน เขามักจะไปสถานที่เล็กๆ ที่ห่างไกลหน่อย เป็นสถานที่ลับตาคนที่ไม่ดึงความสนใจของพวกเราเหล่านั้น เช่นที่อวิ๋นกุ้ย ทางใต้ที่ไกลที่สุด เขาไปเยี่ยมตระกูลกับนักธุรกิจที่กิจการค่อนข้างมั่นคงอยู่บ้าง ก่อนที่เขาจะออกเดินทางทุกครั้งจะปล่อยข่าวลือออกมา ทำให้คนอื่นรู้ว่าเขามาแล้ว ทำแบบนี้ก็จะมีคนจำนวนไม่น้อยมาต้อนรับเขา สรุปว่าข่าวลือของเขามีค่ามาก ออกเดินทางทุกครั้งก็จะพาคนไปด้วยไม่น้อย แม้แต่บอดี้การ์ดก็มีไม่น้อย การแต่งตัวของเขาดูไปแล้วเหมือนผ่านการฝึกฝนมาเป็นพิเศษ แถมยังมีความเป็นระบบระเบียบ ว่ากันว่าไม่กี่เดือนก่อน เขากำลังหลบฝนอยู่ที่บ้านของครอบครัวหนึ่ง ครอบครัวนั้นส่งน้ำชาถ้วยหนึ่งให้เขาดื่ม ผลคือครอบครัวธรรมดาครอบครัวนั้นได้รับการตอบแทนเป็นเงินถึงสิบล้านหยวน สรุปว่าเขาเป็นคนดีเรื่องแต่ละอย่างที่ทำจะมีลักษณะใกล้เคียงกับนาย ไม่กี่เดือนมานี้เริ่มพัฒนาไปยังที่ที่ค่อนข้างใหญ่ขึ้น ทำการพัฒนาสถานที่สองสามแห่ง จุดประสงค์ในการพัฒนาโดยรูปธรรมก็บอกไม่ได้เหมือนกัน ก็แค่ไปผูกมิตรกับคนเหล่านั้น ส่วนรายละเอียดยังอยู่ในการตรวจสอบ”

“ดี!” ฟางเหยียนถามว่า “ตามสืบต่อ สืบหน่อยว่าเขากับคนเหล่านั้นทำอะไรบ้าง?”

“ครับ!” หลังยมราชตอบรับคำก็วางสายโทรศัพท์

อันที่จริงในใจฟางเหยียนได้ประมาณการไว้คร่าวๆ แล้ว คนคนนั้นก็แค่ใช้ชื่อเสียงของตนไปทำให้ตระกูลเหล่านั้นเชื่อถือและศรัทธา ดังนั้นจึงเอาชนะใจพวกเขา จุดประสงค์ของเขาเหมือนกับสำนักไร้หน้า และเสี่ยวหง

ไม่ต้องสังสัยเลย เขาก็คือสุนัขรับใช้ของเพลิงเสวน! จุดประสงค์ก็เพื่อหลอกเอาความเชื่อใจของตระกูลเหล่านั้น เก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากพวกเขา เพลิงเสวนกำลังวางหมากที่ใหญ่มากตัวหนึ่ง หากหมากตัวนี้วางสำเร็จ เกรงว่าพวกเขาคงจะสามารถควบคุมทั้งประเทศหวาได้

ทำการพึ่งพิงตระกูลและอำนาจเงินทองมากมาย ไม่ว่าอย่างไร พวกเขาก็ผูกขาดแหล่งทรัพยากรของประเทศหวาเป็นจำนวนไม่น้อย พัฒนาจากเล็กไปใหญ่ วางแผนทำผลงานทั่วไปเอย ยึดเอาดินแดนเอย เจตนานี้ก็เพื่อต้องการกลืนกินประเทศหวาอย่างแน่นอน

แท้จริงแล้วเพลิงเสวนมีความทะเยอทะยานมากแค่ไหนกัน? ทำไมพวกเขาต้องทำเช่นนั้น?

ในเมื่อเพลิงเสวนมีใจทะเยอทะยานมากขนาดนั้น ฟางเหยียนก็ไม่ถือสาที่จะเล่นกับพวกเขาสักตั้ง! หากเล่น หน้าที่ของหัวหน้าอย่างเขาก็คือการฟื้นฟูพลัง

ตอนนี้มีพลังเพียงหกส่วน ทำให้เขาทำการใดก็มีแต่ใจแต่ไร้กำลัง

ซึ่งการฟื้นฟูพลังนั้นมีเพียงอาศัยมุกเทพกับหินสองก้อนนั่น วิธีดูดพลังหินทิพย์เขายังไม่รู้ละเอียดนัก

พักอยู่ที่นี่ก่อน เขาต่อสายหาศาสตราจารย์โจว ตอนนี้ดึกมากแล้ว แต่เขาคิดว่าคนบ้าอย่างศาสตราจารย์โจวไม่มีทางหลับเร็วขนาดนั้น

หากตอนนี้หลับ นั่นก็ไม่ใช่นิสัยของศาสตราจารย์โจวสติเฟื่องสิ

เป็นดังที่คาดคิดไว้ ที่ปลายสายรับสายอย่างรวดเร็ว มีเสียงของศาสตราจารย์โจวดังออกมาจากในนั้น “ศาสตราจารย์ฟาง ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณจะโทรหาฉัน! เพียงแต่ที่ทำให้ผมคิดไม่ถึงคือ คุณเพิ่งจะโทรมาเอาป่านนี้”

ฟางเหยียนในใจเต้นตึกตัก คิดอยู่ในใจว่าหรือศาสตราจารย์โจวกำลังรังแกตนอยู่ใช่ไหม? เขามีเจตนารังแกตน ให้ตนตามหาฉินเสียงหลินอะไรนั่น ดังนั้นจึงคาดเดาได้ว่าตนจะโทรหาเขา?

คิดมาถึงตรงนี้ เขาก็ถามว่า “ศาสตราจารย์โจว คำพูดนี้ของคุณหมายความว่ายังไง?”

ศาสตราจารย์โจวกล่าวว่า “ศาสตราจารย์ฟาง หรือคุณไม่ใช่รู้เรื่องที่ผมเอาคลิปวีดิโอของคุณโฆษณาไปยังสถานศึกษาแต่ละแห่งแล้วเลยโทรหาผมหรอกหรือ? ผมจะบอกคุณให้ ตอนนี้คุณเป็นคนดังแล้ว สถานศึกษาจำนวนนับไม่ถ้วนได้นำคลิปวีดิโอของคุณเผยแพร่ให้นักเรียนได้ดูแล้ว โดยเฉพาะโรงเรียนฝึกหัดครูเหล่านั้น ก็เพื่อต้องการให้นักเรียนตั้งใจวิเคราะห์วิธีเข้าสอนของคุณ ตอนนี้คุณเป็นบุคคลในตำนานแห่งวงการการศึกษาคนหนึ่งไปแล้ว มีคนจำนวนไม่น้อยโทรหาผม บอกว่าต้องการมาเยี่ยมพบคุณ ใช้เวลาไม่นานนัก ผมจะเอาคลิปของคุณส่งไปยังหน่วยงานการศึกษาของต่างประเทศ รูปแบบและวิธีในการสอนของคุณจะต้องก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนต่อวงการการศึกษาทั่วโลกอย่างแน่นอน ถึงเวลาคุณอยากถ่อมตัวก็ไม่ได้แล้ว”