บทที่ 613 ที่มาของความมั่นใจ

ต่งยู่เป็นหญิงสาว แค่มองก็เห็นความอิจฉาภายในดวงตาของผู้หญิง ดูเหมือนผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าก็รู้จักกับฟางเหยียน แล้วยังถูกฟางเหยียนดึงดูดเข้าแล้วด้วย เมื่อนึกถึงจุดนี้ จู่ๆเธอก็ค่อนข้างไม่สบอารมณ์ขึ้นมาทันใด

เธออยู่บนหลังของฟางเหยียน เอี้ยวหน้าถาม “พวกคุณรู้จักกัน?”

หญิงสาวเป็นสิ่งมีชีวิตที่เปรียบเทียบ ตอนมีแฟนหนุ่มก็เทียบแฟนกัน หลังแต่งงานก็เทียบสามีกัน หลังมีลูกเทียบลูกกัน ไม่ว่าจะอะไร เพียงแค่มีผู้หญิงสองคนตรงข้ามกัน การเปรียบเทียบไม่มีทางหยุดได้!

“เมื่อกี๊คุณพูดอะไรนะ?” ฟางเหยียนถามเสียงเบา

หญิงสาวกล่าว “สามคนนั้นที่คุณผิดใจด้วยที่บนรถ พวกมันกำลังรอคุณอยู่ที่ตีนเขา!”

“ผิดใจ!” ฟางเหยียนพูดสองคำนี้ซ้ำอีกครั้ง จากนั้นกล่าวว่า “ขอบคุณครับ!”

พูดจบ เขาเดินหน้าต่อไป!

ตอนนี้สำหรับเขาแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นการกลับไปหาสิ่งล้ำค่าของอีกสี่สำนัก

หญิงสาวไม่รู้ว่าทำไม จากนั้นก็ได้สติกลับมา ดูเหมือน เขาไม่ฟังคำพูดของเธอเลย โดยเฉพาะตอนที่เห็นเขาเดินไปด้านหน้าแล้ว เธอที่ร้อนรนอยู่ไม่ถูกยื่นแขนทั้งสองข้างไปขวางฟางเหยียนทั้งสองคนไว้ กล่าวอย่างร้อนใจว่า “พวกมันรอคุณมาสี่วันแล้ว คุณลงไปก็จะถูกพวกมันล้างแค้น พวกมัน พวกมัน…...”

“ไม่เป็นไรครับ!” ฟางเหยียนพูดออกมาสามคำอย่างเย็นชา แล้วเดินต่อไป!

แล้วสองคนหายไปจากตรงหน้า ทำเอาหญิงสาวโมโหจนกระทืบเท้าทันที!

แต่เธอก็ไม่ใช่คนที่ไม่มีคุณธรรมขนาดนั้น ด้วยเหตุนี้เองจึงได้วิ่งตามไปอีก

ที่แท้เดินทางลัดไปได้ไม่นาน ฟางเหยียนได้เห็น‘คนที่คุ้นเคย’ คือ‘เซียนกระโดด’สามคนบนรถบัส! สามคนกำลังหมอบเป็นแถวบนพื้น ดูท่าทางเหมือนกำลังถ่ายหนักอยู่

ฟางเหยียนเห็นพวกเขา พวกเขาก็เห็นฟางเหยียนเช่นกัน

“เชี่ย!”

จู่ๆเสียงตะโกนด่าทำให้ทั้งสองตื่นตกใจ หนึ่งในชายฉกรรจ์ตะคอกว่า “มึงแม่งไม่มีอะไรจะส่งเสียงทำไมวะ”

“ลูก ลูกพี่ เจ้า เจ้านั่น!”

ชายฉกรรจ์หันไปอย่างเร็ว พูดโดยไม่รู้ตัวออกมาว่า “เชี่ย!”

เมื่อหญิงสาวเห็นเหตุการณ์นี้ ก็แสยะยิ้มออกมา โผล่ฟันที่ถูกควันบุหรี่เคลือบจนเหลืองออกมา

ทั้งสามตื่นเต้นจนไม่มีอะไรเทียบได้ พระเจ้าช่วยให้ประสบความสำเร็จนะเนี่ย รอมาสี่วันและแล้วเวลาที่รอก็มาถึง!

เพราะเซอร์ไพรส์บรรยากาศจึงได้อึดอัดเคร่งเครียด ราวกับเวลาได้หยุดลง แต่เสียงที่ตามมา ทำลายความเงียบสงัดลง

“นี่! บอกแล้วไงว่ามีคนรอคุณอยู่ ทำไมคุณไม่ฟังเนี่ย! ฉัน…...” เสียงถึงนี้ก็หยุดลง เพราะหญิงสาวได้เห็นสามคนที่เฝ้าอยู่ที่ปากทางแล้ว ตกใจจนปิดปากขึ้นมาทันที

“นึกไม่ถึงว่าแกจะกล้ารายงานพวกมัน ถ้าไม่ขายแกก็ทำผิดต่อความสามารถขนาดนี้ของแกแล้วล่ะ!” เมื่อเสียงของชายฉกรรจ์สิ้นสุดลง ผู้หญิงที่อยู่ด้านหลังฟางเหยียนตกใจจนหน้าซีด ตัวสั่น

ต่งยู่พยายามดิ้นลงมาจากหลังของฟางเหยียน เดินไปที่ข้างๆของหญิงสาวแล้วลากมา

เดิมทียังค่อนข้างริษยาต่งยู่อยู่บ้าง หลังจากที่ต่งยู่ได้แสดงการกระทำนี้ออกมา หญิงสาวรู้สึกอบอุ่นขึ้น

“ไม่ต้องกลัวนะ! พี่ชายคนนี้เก่งกาจมาก” ต่งยู่ปลอบใจ จากนั้นแววตาที่เชื่อมั่นมองไปยังฟางเหยียน

เมื่อชายฉกรรจ์ทั้งสามได้ยินคำพูดของต่งยู่ ก็หัวเราะออกมาทันใด พวกเขามองว่าผู้หญิงคนนี้ผมยาวแต่ไม่รู้โลกสักเท่าไหร่ ไม่เข้าใจอะไร ก็เริ่มปลอบประโลมคนแล้ว? ช่างเป็นผู้หญิงที่โง่เสียจริงๆ