บทที่ 727 การตายของอู๋จี๋

ควบคุมสติ

พยายามควบคุมสติ!

อู๋จี๋บังคับตัวเองให้ใจเย็น เขาไม่อยากอาเจียนเป็นเลือดอีกครั้ง!

เขารู้ดีว่าน้ำไร้หน้านั้นหมายถึงอะไร การเอาน้ำไร้หน้าไปก็เหมือนกับการฆ่าเขา!

"ท่าน……"

ฟางเหยียนยื่นฝ่ามือไปตบหัวของอู๋จี๋เบาๆ ด้านหลังดูเหมือนจะโดนแผ่นเหล็กตี เขามีอาการสั่นอย่างรุนแรง ในเวลาเดียวกันเลือดก็ไหลออกจากคอของเขามากขึ้น สีหน้าของเขาก็ซีดเซียว ลมหายใจของเขาถี่ขึ้น

"พูดมากเกินไปแล้ว!"

“ฉันจะถามอีกครั้ง จะเอาน้ำไร้หน้าออกมายังไง?!”

อู๋จี๋นิ่งเงียบ ไม่อาจซ่อนความกลัวที่อยู่ในสายตาเขาได้ หลังจากคิดแล้วก็พูดว่า “ท่านผู้อาวุโส ถ้าท่านต้องการน้ำไร้หน้า ก็เท่ากับว่าต้องฆ่าฉัน ท่านผู้อาวุโส ท่านสามารถไว้ชีวิตสุนัขตัวนี้ได้ไหม? ท่านเก็บฉันไว้ มันยังมีประโยชน์อยู่ ฉันสามารถก้มหัวให้ท่าน ยอมรับใช้เป็นอย่างดี ยอมเป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์ต่อท่าน ฉันพูดจริงๆ นะ!"

"ดื้อดึงยิ่งนัก!"

ร่างของฟางเหยียนสั่นไหว เมื่อเขาปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขาก็อยู่ใกล้กับอู๋จี๋มาก ทำเอาหัวใจของอู๋จี๋เต้นแรงจนแทบจะพุ่งออกมา ในขณะนี้เขารู้สึกถึงแรงกดดันที่แท้จริง ภายใต้แรงกดดันอันเด็ดขาด กระดูกของเขาเริ่มลั่นเอี๊ยด และเขาไม่สามารถทนต่อแรงกดดันนี้ได้!

ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าอู๋จี๋ตั้งใจที่จะหลบหนีแล้ว แต่เขาไม่กล้าที่จะหนี มันเป็นไปไม่ได้ที่จะหนีต่อหน้านินจาระดับปรมาจารย์

ขณะที่ฟางเหยียนยื่นมือไปแตะหน้าอกของอู๋จี๋ เขามีอาการสั่นอย่างรุนแรง เหมือนกับปลาที่กำลังจะถูกฆ่าบนเขียง เมื่อฟางเหยียนกำลังรุกรานเข้ามา เขาก็รู้สึกถึงความรู้สึกไร้อำนาจในใจของเขา และเขาไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร!

“ท่านผู้อาวุโส ท่านปล่อยฉันเหมือนกับการปล่อยตดเถอะ ตกลงไหม ฉันรับประกันจะจงรักภักดีต่อท่านจริงๆ ฉันพูดได้เลยว่าจะลุยน้ำลุยไฟเพื่อท่าน ได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะ ฉันจะใช้ชีวิตด้วยถ่อมตัว ฉันจะเชื่อฟังท่านทุกอย่าง”

"แค่เอาชนะฉันยังทำไม่ได้ ฉันจะเอาแกไปทำอะไรได้!"

เมื่อพูดจบ มือขวาของฟางเหยียนทะลุผ่านหน้าอกของอู๋จี๋ราวกับกรงเล็บอันแหลมคม!

“โอ๊ย…...” อู๋จี๋กรีดร้องราวกับหมูถูกฆ่า เลือดของเขาพุ่งออกมาไม่หยุด!

เมื่อคนที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดเห็นฉากนี้ เขาหรี่ตาลงพร้อมกับสัมผัสหน้าอกของเขาโดยไม่รู้ตัว!

ความรุนแรงที่เรียบง่าย โหดร้ายเกินไปแล้ว!

คนจริงไม่พูดเยอะ!

เมื่อหัวใจที่เปื้อนเลือดปรากฏอยู่ในมือของฟางเหยียน ทุกคนก็ตกตะลึงอีกครั้ง คนที่น่าจะตกใจที่สุดก็คือเทียนขุย

ใช่ เมื่อนึกถึงตอนที่เขาต่อสู้กับอู๋จี๋ ต่อให้มีเขาเป็นสิบคนก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอู๋จี๋ และโผ้จวินก็กำจัดอู๋จี๋โดยไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆ เลย ไม่เพียงแต่กำจัดอู๋จี๋เท่านั้น แต่ยังการตอกย้ำชื่อเสียงของเทพเจ้าแห่งสงครามที่ไม่มีวันพ่ายแพ้

เมื่อหัวใจที่เปื้อนเลือดปรากฏขึ้นในมือของฟางเหยียนหัวใจของเขาก็ยังเต้นแรงอย่างดุเดือด ราวกับว่ามีบางสิ่งกระตุ้นหัวใจของเขา ด้วยเหตุนี้ทำให้ฟางเหยียนรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

เป็นดังที่คิด!

หัวใจของอู๋จี๋คือน้ำไร้หน้า ที่หัวใจของเขาเต้นแรงก็เพราะมันมีเกราะป้องกันเสริมเอาไว้ นี่คือความรู้สึกที่สัมผัสได้โดยตรง

ฉากประหลาดได้ปรากฏขึ้น ฟางเหยียนดึงหัวใจของอู๋จี๋ออกมา แต่เขาไม่ได้ตายในทันที เขายังคงคำราม“แก สรุปว่าแกเป็นใคร ถ้าไม่ใช่ปรมาจารย์! แล้วสรุปว่าแกเป็นคนอาณาเขตไหน?”

“ไม่ต้องถาม ถามก็คือไร้คู่ต่อสู้!”

ฟู่!

อู๋จี๋ตัวสั่นกะทันหัน เลือดพุ่งออกมาไม่หยุด!

ก่อนตายยังถูกฟางเหยียนเหยียดหยามด้วยคำพูดอีก

ฟู่ฟู่……

เลือดไหลออกมาเหมือนน้ำพุ ราวกับจะไหลออกมาให้หมดทั้งตัว เมื่อเขาล้มลง เขาก็ส่งเสียงคำรามอย่างไม่เต็มใจก่อนตาย“องค์กรสัตว์เพลิงทำร้ายฉัน ถ้าแกจะตายแกต้องไม่ตายดี เขาคือปีศาจที่ชั่วร้าย เป็นปีศาจที่มีทักษะทางวาจาและการต่อสู้!”

ตุ้บ!

อู๋จี๋ล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง เขากลายเป็นซากศพแห้งในทันที!