ตอนที่ 764
บทที่ 764 ขึ้นอยู่กับเธอทั้งนั้น
October 21, 2026
เมื่อเห็นฟางเหยียนออกมาแล้ว ชิงตี้จึงเอ่ยถามอย่างอดใจรอไม่ไหว: “ที่รัก เป็นไงบ้าง คุณฆ่าเฒ่าประหลาดนั่นแล้วหรือยัง?”
เทียนขุยก็อยากทราบว่าเกิดอะไรขึ้นเช่นกัน เพราะแรงสั่นสะเทือนสองครั้งเมื่อครู่นี้ ทำให้เขารับรู้ได้ถึงคลื่นกำลังภายในอันแข็งแกร่งยิ่งนัก เห็นได้ชัดว่าได้มีการต่อสู้กันเกิดขึ้น
ฟางเหยียนจ้องชิงตี้ตาเขม็ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “ถึงเวลาบอกจุดประสงค์ของเธอให้ฉันรู้แล้วนะ”
ชิงตี้เข้าใจโดยทันที ทว่าฟางเหยียนไม่ได้เอ่ยตรงๆ กลับทำให้เธอเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง: “ที่รัก คุณฆ่าเฒ่าประหลาดแล้วเหรอ?”
ชิงตี้ก็รับรู้ได้ว่าฟางเหยียนแปลกๆ ไป ถูกต้อง เขาเย็นชายิ่งกว่าเมื่อก่อนอีก เย็นชาราวกับน้ำแข็งที่เย็นยะเยือก ทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัว จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว โดยเฉพาะความเย็นชาที่อยู่ในสายตาของเขา ช่างทำให้ผู้ได้เห็นต้องหวาดกลัว สัมผัสได้ถึงความเย็นที่เข้าไปลึกถึงกระดูกดำ
ความเย็นชาในครานี้ของเขานั้น ราวกับหมาป่าตัวหนึ่งที่หิวกระหาย กำลังจับต้องเหยื่อล่าอันอวบอิ่มน่ารับประทานอยู่
“พูด!”
ชิงตี้ได้ยินดังนั้นก็สะดุ้งทันที และเอ่ยขึ้นด้วยความกล้าๆ กลัวๆ: “ฉันอยากให้คุณเข้าร่วมเพลิงเสวน!”
ฟางเหยียนขมวดคิ้วมากขึ้นกว่าเดิม!
นี่น่ะหรือจุดประสงค์ที่ชิงตี้ต้องการให้เขากำจัดเฒ่าประหลาดตระกูลโจวแห่งดินแดนตะวันตก?
เขาเข้าร่วมเพลิงเสวนได้หรือ?
นี่กำลังเป็นการล้อเล่นอยู่มิใช่หรือ?
เพลิงเสวนฆ่าเทียนหม่า สหายของเขา แถมยังทำให้ผู้กล้าแห่งสำนักเจ็ดพิฆาตพันกว่าคนต้องมาประสบหายนะล้มตายกันเป็นระนาว เขาและเพลงเสวนนั้นมีความเคียดแค้นกันชนิดที่อยู่ร่วมโลกกันไม่ได้ เขาจำต้องโค่นล้มเพลงเสวนทั้งหมดให้จนได้ ทว่าบัดนี้จะมาบอกให้เขาเข้าร่วมเพลิงเสวน ช่างเป็นความเพ้อฝันของคนปัญญาอ่อนเสียจริง สหายเหล่านั้นต้องมาตายเสียเปล่าอย่างนั้นหรือ? ความแค้นของพวกเขาผู้ใดจะมาแก้แค้นให้?
บัดนี้ไม่เพียงแต่เป็นความแค้นของสหายเขาที่ต้องแก้แค้น ทว่าเพลิงเสวนได้ทำการวางหมากไว้ยกใหญ่แล้ว ไม่ทราบว่าคิดจะทำอะไรกันแน่ เพราะฉะนั้นตอนนี้เขาต้องการที่จะกำจัดเพลิงเสวนยิ่งขึ้น ไม่มีทางที่จะให้พวกเขาทำเรื่องเลวทราม ทำลายประเทศชาติต่อไปได้อีกแล้ว ก้อนเนื้อร้ายนี้เขาจำต้องกำจัดทิ้งให้จนได้ ไม่เพียงเท่านี้ ฟางเหยียนยังจะทำให้พวกเขาเพลิงเสวนหายสาบสูญไปจากประเทศหวาอีกด้วย!
หากเพลิงเสวนไม่ถูกกำจัดไป ฟางเหยียนก็จิตใจไม่สงบ!
หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่นพูดละก็ บัดนี้ก็คงมีหญ้าขึ้นเต็มสุสานสูงชะลูดแล้ว!
เทียนขุยได้ยินก็ตัวสั่น เกือบจะเอ่ยด่าทอไปแล้ว!
ตั้งแต่โบราณมา เพลิงเสวนก็คือองค์กรที่พวกเขาจำต้องสังหารทิ้ง จะไปเข้าร่วมอยู่ข้างในด้วยได้อย่างไร เทียนขุยเป็นชายชาตรีที่ตรงไปตรงมาผู้หนึ่ง จึงไม่สามารถอภัยให้ได้โดยปริยาย เขาก้าวเท้าหมายจะต่อสู้ ชิงตี้สีหน้าถอดสี ยกมือตั้งการ์ด
โครม!
มุมปากเทียนขุยเผยเป็นรอยยิ้มอันเย็นชา เขามองข้ามสิ่งหนึ่งไปโดยสิ้นเชิง ชิงตี้ก็คือนินจาเช่นกัน และเขาแน่นอนว่ามิใช่คู่ต่อสู้ของชิงตี้เลย การปะทะเมื่อสักครู่นี้เขาไม่ได้เปรียบเลยแม้แต่น้อย!
“นายบ้าไปแล้วหรือไง ทำไมมาโจมตีฉัน!” ชิงตี้ตะคอกน้ำเสียงเย็นชา
“ฉันควรที่จะกำจัดแกทิ้งไปตั้งนานแล้ว จะได้ไม่ให้แกมาปล่อยข่าวลือที่ทำให้คนเข้าใจผิดอยู่ที่นี่ ใช้แผนการหลอกล่อให้คนอื่นเชื่อ”
ขณะที่พูดอยู่นั้น เทียนขุยก็พุ่งเข้าไปอีกรอบ ทว่าฟางเหยียนห้ามปรามไว้ได้ทัน
“พอได้แล้ว!”
ทั้งสองคนชักมือกลับทันที ทว่าก็ยังคงจับจ้องมองฝ่ายตรงข้ามอย่างระมัดระวังเช่นเคย แรงอำมหิตที่อยู่ในดวงตาของเทียนขุยแข็งกร้าว มองชิงตี้ด้วยใบหน้าที่เกรี้ยวกราดเย่อหยิ่ง มองดูฝั่งชิงตี้กลับมีสีหน้าเกรี้ยวกราดและหยิ่งผยอง ไร้ซึ่งความกลัวต่อแรงอำมหิตของเทียนขุยแม้แต่นิดเดียว
“โผ้จวิน ยัยปีศาจคนนี้ผมทนไม่ไหวแล้ว ตอนนั้นก็ควรที่จะฆ่ายัยปีศาจคนนี้ไปซะ ที่แท้การที่เขาเข้าใกล้คุณทีละก้าวแบบนี้ ก็เพื่อต้องการให้คุณเข้าร่วมเพลิงเสวนด้วยนี่เอง การกระทำที่ราวสติฟั่นเฟือนแบบนี้ เขาก็กล้าพูด โผ้จวิน คุณสั่งการเลยเถอะ ให้ผมกำจัดยัยปีศาจนี้ซะ!”
เห็นได้ชัดว่า เทียนขุยที่ความเกรี้ยวกราดสะสมมาเนิ่นนาน ได้ปะทุขึ้นมาโดยสิ้นเชิงแล้ว!
โดยเฉพาะความแค้นต่อการตายของเทียนหม่าสหายรัก ได้สะเทือนเข้าไปในจิตใจของนักรบ!
และบัดนี้จะมาให้เขาถวายกายไปอยู่ฝั่งศัตรู ลืมความแค้นของเหล่าสหาย เขาจะไปทนได้อย่างไร!
“เอาละเทียนขุย ฉันเข้าใจความคิดของนายดี ความแค้นของสหายไม่สามารถอยู่ร่วมโลกกับศัตรูได้ ฉันจะลืมความแค้นของสหายได้อย่างไร? เพลิงเสวนต้องถูกกำจัดเท่านั้น จะให้มันอยู่เพื่อเป็นภัยต่อเราไม่ได้!”
เทียนขุยฝืนระงับโทสะเอาไว้ เขาเชื่อในสหายของเขา และเชื่อในโผ้จวินยิ่งกว่า ทว่าชิงตี้กลับมีสีหน้าที่ไม่เป็นธรรมชาติขึ้นมาเล็กน้อย
ฟางเหยียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาขึ้นเรื่อยๆ เย็นชาจนทำให้คนได้ยินสัมผัสได้ถึงแรงลมอันเย็นยะเยือก: “บอกฉันมา ว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอคืออะไร”