บทที่ 814 ความวุ่นวายของตระกูลจาง

จางฉี่เหาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “พวกแกคิดอย่างนั้นเหรอ?”

จางซื่อตงแทบไม่ลังเลที่พูดว่า “พ่อครับ พ่อยังต้องคิดเรื่องนี้อีกหรือครับ? ต้องเป็นศัตรูของเย่ชิงหยู่ที่มาเพื่อแก้แค้นอย่างแน่นอนครับ สำหรับเรานี่คือผลพลอยได้ นอกจากนี้เท่าที่ผมรู้มาคือเย่ชิงหยู่ออกไปคุยเรื่องความร่วมมือทางธุรกิจตอนบ่ายก็ยังไม่กลับมาเลย ตอนนี้ก็เที่ยงคืนแล้ว แทบจะกลับมาไม่ได้แล้ว งั้นพวกเราต้องรีบทำความเร็วแล้วครับ"

คนที่เหลืออีกสามคนพยายามเกลี้ยกล่อมเขาทีละคน ซึ่งทำให้จางฉี่เหารู้สึกฮึกเหิมอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็มีอารมณ์อึดอัดใจร่วมด้วย

เพราะเขาไม่สามารถเดาได้ว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลัง ถ้านี่เป็นเรื่องตลกล่ะ? ถึงอย่างไรเย่ชิงหยู่ไม่ได้มองการณ์ตื้นเขินเหมือนลูกชายของเขาสองคน ถ้านี่เป็นเกมของเย่ชิงหยู่ล่ะ มันก็จะเป็นเพียงการทดสอบตระกูลจาง ถ้าทำอย่างนั้นจริงๆ จางฉี่เหาแทบจะเดาได้เลยว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร

“พ่อ อย่ารีรอ ลงมือทำไปก่อน ดูวิดีโอให้ดีก่อน ถ้าคนกลุ่มนั้นไม่เก่งจริงแล้วพวกเขาก็กล้าลักพาตัวเย่ชิงหยู่ที่โรงแรมเทียนเยว่ได้เหรอ ต้องมีความเกลียดชังเป็นอย่างมากแน่นอน เหลือเวลาไม่มากสำหรับเราแล้ว"

จางฉี่เหามองไปที่จางซื่อข่ายที่ไม่ได้แสดงความคิดเห็นอะไร แต่ส่ายหัวแล้วพูดว่า "ให้ฉันลองคิดดูก่อน"

ภรรยาของจางซื่อตงเริ่มวิตกกังวล “พ่อคะ เรื่องนี้ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว ลองนึกถึงจางไห่เฟิงดูสิ เขาดูไม่มีพิษภัยมากแต่เขาก็ยังถูกเย่ชิงหยู่ข่มเหง สุดท้ายก็หายตัวไปจากโรงพยาบาล เขาเป็นลูกชายคนเดียวของฉัน และก็เป็นหลานชายคนเดียวของพ่อด้วย เขาเป็นอนาคตของตระกูลจาง ความหวังของตระกูลจาง แล้วเย่ชิงหยู่ล่ะ เธอทำลายทุกอย่างและทำลายตระกูลจาง เอาตงข่ายกรุ๊ปกลับคืนใหม่ เพราะมันเป็นของตระกูลจางของพวกเรา”

“หรือว่าพ่ออยากให้ตระกูลของเราอยู่ภายใต้เบื้องล่างของเย่ชิงหยู่งั้นหรือ? ยังไงก็ตามฉันทนไม่ไหวแล้วที่จะโดนนางนั้นเหยียบย่ำ ฉันไม่อยากถูกรังแกแล้ว อย่ารีรอเลย สิ่งสำคัญคือเอาตงข่ายกรุ๊ปกลับคืนมาเป็นของพวกเราอีกครั้ง”

“พ่อครับ สะใภ้ใหญ่พูดถูก ดูซื่อข่ายสิ เป็นถึงอาสองของเธอแต่เธอก็ไม่เคยไว้หน้าเขาเลยสักครั้ง แม้แต่เงินแค่ไม่กี่พันเธอยังคิดเล็กคิดน้อย มันเหมือนว่าเธอถือว่าพวกเราเป็นญาติไหม? ยิ่งไม่ต้องพูดถึงลุงใหญ่ บอกว่าเขาเป็นผู้จัดการทั่วไปและเขาเหนื่อยทุก เธอก็ไม่เคยเห็นหัวพวกเราเลย แทบจะเหยียบหัวพวกเราอยู่แล้ว ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ ”

จางฉี่เหาครุ่นคิดครู่หนึ่ง "สิ่งที่พวกแกพูดทำไมฉันจะไม่เห็น? ตั้งแต่เย่ชิงหยู่ได้ดูแลตงข่ายกรุ๊ปก็จะเปลี่ยนชื่อบริษัททันที ถ้าไม่ใช่เพราะคุณตาของฉันห้ามไว้ เธออาจจะตัดความสัมพันธ์ระหว่างตงข่ายกรุ๊ปกับเราแล้ว เธอเป็นแค่คนเนรคุณ!"

พวกเขาทั้งสี่เลิกคิ้วขึ้นทันที สิ่งนี้เข้าใจได้ไม่ยาก หัวใจของจางฉี่เหาสั่นสะท้าน

“เอาล่ะ ไม่ว่าคนที่ส่งวิดีโอนี้จะเป็นใครก็ตาม นี่อาจเป็นโอกาสเดียวสำหรับตระกูลจางของเรา ดังนั้นเราจึงมีเวลาเหลือไม่มาก พี่น้องสองคนเริ่มเรื่องนี้ได้ทันที ต้องลงมือให้เร็วเข้าใจไหม? แม้ว่านี่จะเป็นกลอุบายของเย่ชิงหยู่ก็ตาม ตราบใดที่ตงข่ายกรุ๊ปถูกเอากลับคืนมา ตระกูลจางของเราจะถือว่าเป็นยักษ์ใหญ่ที่แท้จริงของจินโจว แต่ถ้า......"

เมื่อพูดถึงตรงนี้สีหน้าจริงจังของจางฉี่เหาเบาลงเล็กน้อย “ไม่เป็นไร ถ้าฟางเหยียนรู้เข้าแล้วจะยังไง? เย่ชิงหยู่ไม่ใช่เป้าหมายของตระกูลจาง เรามาหยุดความเสียหายนี้ ช่วยให้กิจการของตระกูลจางกลับมาก่อน เราต้องส่งคนสองสามคนไปตามหาเย่ชิงหยู่ วิธีนี้จะปิดปากฟางเหยียนได้ด้วย โอเค ทำแบบนี้ จำไว้ว่าตอนไปตามหาเย่ชิงหยู่ต้องระมัดระวัง อย่าลืมปล่อยให้ฟ้าร้องและฝน อย่าทำให้เสียน้ำใจของคนที่ช่วยเรา"

สองพี่น้องจางซื่อตงและจางซื่อข่ายยิ้มอย่างมีความสุขแล้วออกไปลงมือทันที

เมื่อมองไปที่ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาว จางฉี่เหาพึมพำกับตัวเอง "สวรรค์มาโปรดตระกูลจาง สวรรค์มาโปรดตระกูลจาง !"

ขณะที่เขาปิดประตูแล้วกำลังจะนอน พ่อบ้านก็เข้ามาแล้วพูดขณะเดินไปว่า "ท่านครับ มีชายคนหนึ่งอยู่ข้างนอกที่อ้างว่าเป็นหลัวเทียนเยว่ขอมาพบครับ ท่านจะออกไปพบเขาไหมครับ?"

“หลัวเทียนเยว่? มาถูกเวลาจริงๆ ! ทำไมไม่ไปหาจางเจียวเจียวล่ะ จะวิ่งมาหาฉันทำไม? ”

แม้ว่าจะพูดประชด แต่จางฉี่เหารู้ดีว่านอกจากจะทดสอบหยั่งเชิงแล้ว ผู้ชายคนนี้ยังต้องการแสดงให้เห็นว่าเย่ชิงหยู่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับโรงแรมเทียนเยว่!

“พาเขาไปที่ห้องรับแขก แล้วฉันจะตามไป”

ในห้องรับแขก หลัวเทียนเยว่กำลังนั่งรออย่างร้อนรน มีเหงื่อออกหน้าผากของเขา และดวงตาของเขาจ้องมองไปรอบๆ ดูเหมือนจะประหม่าเล็กน้อย รอจางฉี่เหาอย่างช้าๆ เมื่อเห็นจางฉี่เหาเดินเข้ามาเขาก็รีบวิ่งไปหาอย่างรวดเร็ว จนทำให้จางฉี่เหาตกใจ

“เถ้าแก่หลัว คุณเป็นอะไร?”