บทที่ 828 ภูเขาเก้ามังกร

หลังจากที่จัดการเรื่องของบ้านตระกูลจางเรียบร้อยแล้ว ผ่านมาอีกสามวัน

สามวันนี้ ฟางเหยียนรู้สึกราวกับว่าตนเองใช้ชีวิตอยู่ในโลกแห่งจินตนาการ! เย่ชิงหยู่ถูกลักพาตัวไปแล้ว ผู้หญิงที่เขารักที่สุดถูกลักพาตัวไปแล้ว ตอนนี้เป็นตายร้ายดีอย่างไรก็ไม่รู้!

เพลิงเสวน เขาไม่มีทางที่จะปล่อยเพลิงเสวนไปแน่!

ปีนั้น หากไม่ใช่เย่ชิงหยู่เป็นผู้ทำให้เขาออกจากความยากลำบากได้ ทำให้เขาออกจากความมืดมนที่อยู่ในใจได้ ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นอย่างไร!

เขาเคยรับปากลุงเย่เอาไว้แล้ว ว่าจะปกป้องเย่ชิงหยู่อย่างดี ทว่าตอนนี้! เขากลืนคำพูดตัวเอง!

ในฐานะจอมพลโผ้จวินแห่งประเทศหวา ไม่นึกเลยว่าจะปกป้องไม่ได้แม้แต่ผู้หญิงของตัวเอง! นี่ถือว่าเป็นอะไร? นอกจากการโทษตัวเองอย่างสุดซึ้งแล้วนั้น ก็ยังมีความคะนึงหาอย่างหาที่สุดไม่ได้!

ภายในหัวของเขาฉายภาพที่อยู่กับเย่ชิงหยู่ในเมื่อก่อนขึ้นมา ภายในใจก็ราวกับถูกฉีกขาดเป็นแผล!

ผู้หญิงคนนี้ได้ยึดครองทั้งหัวสมองของเขาไปตั้งนานแล้ว และกลายเป็นทุกสิ่งอย่างในชีวิตเขาตั้งนานแล้วเช่นกัน เขาจะขาดผู้หญิงคนนี้ไปไม่ได้! และยิ่งรับไม่ได้ที่จะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนนี้แม้แต่นิดเดียว!

เขาจำเป็นต้องเร่งรีบ ขจัดเพลิงเสวนโดยเร็ว! และช่วยเหลือเย่ชิงหยู่ให้ได้!

ทว่า เขากลับไม่ได้แสดงอารมณ์ที่อยู่ในใจของตนออกมา ครั้นยังคงมองจางเจียวเจียวอยู่เช่นเดิมอย่างนั้น!

วันนี้ ขณะที่เขาออกไปทิ้งขยะ พบว่ามีคนเดินวนเวียนอยู่ภายนอกห้องของเขา ทั้งยังมองไปรอบทิศท่าทางลับๆ ล่อๆ บอกว่าเป็นขอทาน เพียงแค่ร่างกายสกปรกเท่านั้น ทว่าแตกต่างจากขอทานคนอื่น ที่ไม่รื้อขยะหาสิ่งของ สองสามวันผ่านไป ขอทานคนนี้ก็ยังอยู่ละแวกบ้านของเขาตลอด เพียงแค่มองมาดูแวบหนึ่ง จากนั้นก็จากไปเท่านั้น ราวกับจงใจที่จะมาสำรวจเฉยๆ

พวกถ้ำมอง?

น่าสนใจขึ้นมาแล้ว พวกถ้ำมองที่โจ่งแจ้งเช่นนี้ ใช้วิธีตรงข้ามกับฝ่ายศัตรูในการจัดการ!

ครั้งนี้ ฟางเหยียนขวางทางขอทานผู้นั้นเอาไว้ ฝ่ายนั้นมีความตื่นตระหนกเล็กน้อย ก้มหน้าเตรียมจะอ้อมฟางเหยียนไป ทว่าไม่ว่าเขาจะอ้อมไปอย่างไร ฟางเหยียนก็ขวางอยู่เบื้องหน้าเขาตลอด

“นายเป็นใคร?”

ขอทานก้มหน้าไม่เอ่ยอันใด พร้อมเคลื่อนย้ายร่างกายตนเอง หมายจะออกไปจากตรงนี้ ทว่าเขาจะสมใจหวังได้อย่างไร

เขาหมดหนทาง จึงก้มหน้าแล้วเอ่ยสอบถาม: “คุณคือฟางเหยียนเหรอ?”

“นายเป็นใคร”

“มีคนบอกให้คุณไปที่ภูเขาเก้ามังกร ผม ผมก็คือคนที่มาบอกข่าวเฉยๆ ”

ภูเขาเก้ามังกร?

ภูเขาเก้ามังกรฟางเหยียนเคยได้ยินมาบ้าง เป็นกลุ่มเขาลูกหนึ่งที่เชื่อมระหว่างจินโจวกับหนานหลิง เป็นสวนป่าไม้ธรรมชาติที่ทั้งสองเมืองร่วมกันพัฒนาขึ้นมา ด้านในมีระบบป่าไม้ที่กว้างขวางอยู่ ระดับการเป็นเชิงพาณิชย์ค่อนข้างน้อย เป็นสวนป่าไม้ที่ชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่ว

“คนนั้นยังบอกอะไรอีก?”

ขอทานครุ่นคิดแล้วจึงเอ่ยขึ้น: “เขาบอกให้ผมระวังตัวหน่อย ห้ามให้คนอื่นรู้จะดีที่สุด ผมนี่งงเลย แค่ส่งต่อข่าวสารเท่านั้น ไม่ได้มาลักขโมยสักหน่อย ทำไมต้องทำให้ดูลับๆ ล่อๆ ด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะให้เงินเยอะ เมื่อสามวันก่อนผมคงบอกคุณไปแล้ว ทำให้ผมนั่งยองยองเสียเปล่าตั้งสามวัน คนนั้นยังบอกอีกว่า คุณจะต้องไปแน่นอน ที่นั่นมีสิ่งที่คุณต้องการ และสิ่งนี้เหมือนจะรักษาโรคได้!”

รักษาโรค?

ฟางเหยียนอึ้งไป ทว่าขอทานไปจากไปตั้งนานแล้ว

ไม่ใช่การใช้วิธีตรงข้ามกับฝ่ายศัตรูในการจัดการ แต่มีคนจงใจให้ขอทานปรากฏตัวขึ้นมา พร้อมส่งข่าวให้เขา คนผู้นี้ชัดเจนว่าฟางเหยียนต้องการอะไร อีกทั้งกลัวก็แต่ผู้ที่มานั้นมีเจตนาร้าย!

ค่ำคืนมาเยือนอย่างเร็วไว หลังรับประทานอาหารแล้ว ฟางเหยียนจึงได้ออกจากบ้านไป

เทียนขุยได้รอเป็นเวลาเนิ่นนานแล้ว เมื่อเห็นฟางเหยียนออกมา เขาก็รีบบึ่งเข้าไปหา “โผ้จวิน คุณให้ผมไปสืบเรื่องภูเขาเก้ามังกร ไม่ได้มีสิ่งที่ผิดปกติเลยแม้แต่น้อย ที่นั่นก็เป็นแค่สวนป่าไม้ธรรมดาเท่านั้น! อีกทั้งยังเป็นสวนป่าไม้ที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดของจินโจวอีกด้วย ไม่ได้มีส่วนไหนที่ผิดปกติเลย ผมสงสัยว่าใช่กับดักที่คนของเพลิงเสวนวางไว้หรือเปล่า?”