ตอนที่ 850
บทที่ 850 ให้อภัยได้พึงให้อภัย
October 21, 2026
สถานการณ์เลวร้ายเป็นอย่างมาก ความสำเร็จของแม่ทัพคนหนึ่งต้องแลกมาด้วยชีวิตผู้คนนับหมื่นนับพันคน!
แสงสีทองสองแสงปะทะกัน ความกดดันและพลังที่ปะทุออกมาทำลายล้างทุกอย่าง ทหารเกราะทองสองมือจับดาบ พลังยิ่งใหญ่ดั่งภูเขาหัวซาน เมื่อมองกลับมาที่พลังของฟางเหยียนดูไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น เหมือนเด็กน้อยที่ต่อสู้เอามั่ว ๆ แต่ในการประลองกัน มีเพียงผู้ประลองทั้งสองคนเท่านั้นที่จะรู้ดี!
ในด้านพลัง ฟางเหยียนดูเหมือนอ่อนแอกว่าหลายเท่า ถึงยังไงทหารเกราะทองที่มาจากกำลังเบญจธาตุก็เป็นการรวมพลังฟ้าดินเอาไว้ เรียกได้ว่าเป็นระดับปรมาจารย์ที่ไม่มีใครสู้ได้ ไร้เทียมทานของจริง
ความแข็งแกร่งในการต้านทาน ฟางเหยียนท่าทางไม่สะทกสะท้าน ดูสงบนิ่ง เหมือนราชาผู้โอหังยังไงยังงั้น มองเหยียดทหารเกราะทองที่ตัวใหญ่มหึมา ราวกับเป็นราชาผู้อยู่เหนือทุกสิ่ง มีความมั่นใจสูง ราวกับทุกสิ่งมีชิวตอยู่ในการควบคุมของเขา!
ทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างรุนแรง เหมือนไม่มีใครยอมถอยให้ใคร!
ฟางเหยียนสีหน้าซีดเซียว ไม่มีเลือดฝาดแม้แต่น้อย เมื่อหันไปมองทหารเกราะทอง โหดเหี้ยมป่าเถื่อน สีหน้าดูดุร้าย
ปัง!
เสียงดังสนั่นขึ้นมา แผ่นดินสะเทือน ภูเขาถล่ม ทั้งสองฝ่ายกระเด็นออกจากกันไปไกล!
พายุทรายพัดกระหน่ำ ไม่สงบนิ่งเป็นเวลานาน!
พรืด!
ฟางเหยียนกระอักเลือดออกมา ร่างกายซวนเซไปหลายก้าว ท่าทางเหมือนคนเมาเหล้า เมื่อไปหันมองทหารเกราะทองท่าทางโมโหโกรธา ดูเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติเลย!
แพ้แล้วเหรอ?
ภายนอก ฟางเหยียนกระอักเลือด ส่วนทหารเกราะทองไม่มีอะไรเสียหาย ดูเหมือนว่าแพ้แล้ว！
สุดยอดการประลองครั้งนี้ จะปิดฉากลงอย่างนี้น่ะเหรอ?
เมื่อพายุทรายสลายไป ทุกคนถึงได้เห็นแก่นแท้ของเรื่องอย่างชัดเจน ฟางเหยียนเลือดท่วมตัว ส่วนทหารเกราะทองไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย ดูยังไงก็เหมือนฟางเหยียนแพ้แล้ว!
แต่ว่า!
ทหารเกราะทองไม่เป็นอะไร แต่กู่ปิ่งและคนอื่น ๆ ทั้งห้าคนเลือดไหลเป็นจำนวนมาก ล้มลงกับพื้นลุกขึ้นไม่ไหว ร่างกายชักกระตุกอย่างรุนแรง ดูท่าทางบาดเจ็บไม่น้อยเลย!
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
ความบาดเจ็บที่ทหารเกราะทองได้รับ ล้วนไปโดนที่ร่างกายของชายชราทั้งห้า!
น่าประหลาดเกินไปแล้ว!
ทุกคนในที่เกิดเหตุต่างฮือฮา แต่ไม่มีใครกล้าส่งเสียง คนที่ตะลึงงันมากที่สุดก็คือเทียนขุย!
นอกจากฟางเหยียนแล้ว เขาเป็นคนเดียวที่ยังยืนอยู่ได้!
นี่ตกลงแพ้หรือว่าชนะกันแน่?
ตามหลักแล้ว ฟางเหยียนเป็นฝ่ายชนะ เพราะเขายังคงยืนได้อยู่ ส่วนทั้งห้าคนของสำนักกุ่ยกู๋ต่างล้มไปกองกับพื้น ถือว่าแพ้แล้ว! แต่ทหารเกราะทองยังคงยืนตระหง่านอย่างโอหัง ไม่ได้รับความเสียหาย ที่จริงถือว่ามันชนะเล็กน้อย!
ในที่เกิดเหตุ นอกจากเทียนขุยที่ไร้ซึ่งการบาดเจ็บ เรียกได้ว่าทีเหลือบาดเจ็บเสียหายกันสาหัสมาก!
เทียนขุยนอกจากจะรู้สึกช็อกแล้วก็ยังรู้สึกประหลาดใจ ฟางเหยียนใช้ร่างกายอ่อนแอฝืนต้านทานทหารเกราะทองเอาไว้ด้วยแรงทั้งหมดที่มี ทำให้ไม่พ่ายแพ้!
เขาแข็งแกร่งขนาดไหนกันเนี่ย?
ยังมีเรื่องของฟางเหยียนอีกมากมายแค่ไหนที่เขายังไม่รู้?
เขาไม่มีโอกาสไปสนใจเรื่องพวกนี้มากนัก พี่น้องที่อยู่ตรงหน้าตัวเองตอนนี้ต่างหากที่สำคัญที่สุด พี่น้องที่ไม่ว่าเวลาไหนก็ไม่ทอดทิ้งกัน ถ้าหากไม่ใช่ฟางเหยียน เขาอาจจะกลายเป็นศพไปนานแล้ว ถึงแม้ไม่ได้พ่ายแพ้ แต่เป็นชัยชนะที่น่าอนาถมาก สภาพเขาตอนนี้ไม่สู้ดีนัก!
เทียนขุยวิ่งไปหาฟางเหยียน แต่ก็กระเด็นกลับไป เป็นอย่างนี้ติดต่อกันหลายครั้ง เขางงไปหมดแล้ว ได้แต่มองฟางเหยียนด้วยความสับสน : “จอมพลโผ้จวินครับ นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ ๆ ถึงได้ถูกขัดขวาง?”
พูดถึงถูกขัดขวาง ต้องเรียกว่าตาข่ายอาคมถึงจะถูก!
พลังของนินจาระดับปรมาจารย์ สามารถทำลายฟ้าดินได้ พลังทำลายล้างสูงมาก ตอนที่เริ่มประลองกัน ฟางเหยียนได้สร้างตาข่ายอาคมขึ้นมา ไม่อย่างนั้นเทียนขุยคงถูกพลังนี้บดขยี้จนร่างกายแหลกละเอียด กระดูกกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว!
เห็นฟางเหยียนไม่สนใจเขา เทียนขุยก็หันไปสนใจห้าคนที่อยู่ตรงหน้า แล้วเอ่ยพูดเสียงเย็นชา : “ฟ้าร้องคำรามเสียงดังแต่ฝนกลับตกลงมานิดเดียว ปลอมเปลือก! ไม่ใช่ว่าไม่เกรงกลัวอะไรหรือไง? ทำไมถึงได้กระอักเลือดล่ะ? มีปัญญาแค่นี้เองเหรอ? คิดจะใช้กำลังรังแกคนที่เด็กกว่า รังแกคนที่อ่อนแอกว่า? หน้าไม่อายจริง ๆ!”
ทุกครั้งที่ฟางเหยียนตัวสั่นเทา เทียนขุยก็ยิ่งด่ารุนแรงมากขึ้น เทียนขุยในตอนนี้ เหมือนมนุษย์ป้าไม่มีผิด!
เขาไม่สนเรื่องหน้าตาของตัวเอง ด่าทั้งห้าคนนั่นอยู่ชุดใหญ่ เขาไม่อยากอยู่เฉย ๆ โดยไม่ทำอะไร ถ้าหากสามารถทำให้คนพวกนี้โกรธจนกระอักเลือดได้ เขาก็ยินดีที่จะทำ ห้าคนรุมรังแกคนคนเดียว เป็นใครก็ไม่ยอมทั้งนั้นแหละ!
“เรียกสิ่งที่ดูดีแต่เปลือกนอกแต่ไร้ประโยชน์มา ยังกล้าวิพากษ์วิจารณ์คนอื่นอีก ไม่รู้แกไปเอาความมั่นใจมาจากไหน ยังกระอักเลือดอีก? ถ้าฉันเป็นแกซื้อเต้าหู้มาสักก้อนแล้วชนเต้าหู้ตายไปแล้ว วางตัวอาวุโสแต่ถูกตบหน้า ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าคนที่มีชีวิตอยู่มานานขนาดนี้ คิดอะไรอยู่กันแน่? ก็จริง พวกแกยังมีหน้ามาคิดอยู่อีกไหม?”
กู่ปิ่งสีหน้าถมึงทึง เอ่ยพูดเสียงเย็นชา : “ฆ่ามันก่อน น่ารำคาญ!”
ได้ยินดังนั้น ทหารเกราะทองก็ยกดาบพุ่งออกไป!
ดาบได้ลอยผ่านเส้นโค้งอันสวยงามออกมา แสงสะท้อนจากดาบเข้าใกล้เทียนขุย เทียนขุยตกใจจนหน้าถอดสี วิ่งหนีอุตลุด!
สาเหตุที่เขาไม่เกรงกลัวก็เพราะมีฟางเหยียน ตัวเขาเองจัดการกับทหารเกราะทองที่เป็นนินจาระดับปรมาจารย์ไม่ได้หรอก!