ตอนที่ 857
บทที่ 857 5สิ่งล้ำค่าครบถ้วน
October 21, 2026
ฟางเหยียนวิ่งนำไปข้างหน้า สัตว์ไม้พิชิตภัยก็ตามมาด้านหลัง คิดจะฉีกฟางเหยียนเป็นชิ้นๆ ท่าเดียว！
“ไม่ต้องถามมาก รีบวิ่ง！”
ทั้งสองคนวิ่งฝุ่นตลบ ไม่รอช้า ไม่นานก็ออกมาได้
กู่ผินที่คอยอารักขาอยู่ข้างๆ รู้สึกว่าที่ข้างหูมีลมพัดเข้ามา แล้วก็ถามอย่างไม่เข้าใจว่า “จอมพล นี่คุณ?”
“ผู้อาวุโส ไว้ค่อยว่ากัน รีบหนีก่อน！”
กู่ผินก็ยังไม่เข้าใจ เทียนขุยก็เลยลากเขาวิ่งไปด้วย วิ่งไปพูดไปว่า “ไอ้เทาเที่ยที่คุณว่า ไอ้สัตว์ไม้พิชิตภัยอะไรนั่น มันออกมาแล้ว！”
พอได้ยินดังนั้น กู่ผินก็ตัวแข็งทื่อ แล้วก็ถามอีกว่า “จอมพลครับ นี่คุณ ล้อเล่นหรือเปล่า?”
เทียนขุยก็พูดอย่างเอือมระอาว่า “มองเองไม่เห็นหรือไง อ้อ โทษทีนะ ดวงตาสองข้างของคุณมองไม่เห็น ผมไม่ได้ตั้งใจ เออน่าอย่าถามมากเลย วิ่งให้เร็วที่สุดยิ่งดี！”
ฟางเหยียนก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน ว่าเอาหินเหล็กนิลมาแล้ว สัตว์ไม้พิชิตภัยจะบ้าคลั่งแบบนี้ เป็นสัตว์ใหญ่บ้าคลั่งจริงๆ ！
และในตอนนั้นเอง ฟางเหยียนก็ไม่วิ่งแล้ว เล่นเอาเทียนขุยถามอย่างไม่เข้าใจว่า “จอมพล คุณจะทำอะไรครับ? ทำไมไม่วิ่งเล่า?”
“มันออกมาไม่ได้！” ฟางเหยียนพูดนิ่งๆ แล้วก็หันไปมองพื้นที่ต้องห้ามด้านหลัง แล้วก็ยกมือคำนับพูดว่า “ขอบคุณผู้อาวุโสที่ประตูทางสะดวกให้ กระผมจะไม่ทำให้ผู้อาวุโสผิดหวัง”
เทียนขุยและกู่ผินก็ไม่เข้าใจ แต่ก็เดาได้ไม่ยาก ที่ฟางเหยียนออกมาได้เร็วแบบนี้ คงจะเป็นเพราะผู้อาวุโสที่เขาพูดถึง แต่สิ่งที่ทำให้ทั้งสองคนไม่เข้าใจก็คือ ด้านในมีคนงั้นหรือ? กู่ผินไม่รู้ เทียนขุยก็ยิ่งเอ๋อไปเลย พื้นที่เยือกเย็นแบบนั้น จะมีคนดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างไรกัน? มันไม่สมเหตุสมผล！
กู่ผินก็ค่อยๆ ตั้งสติมาได้ แล้วถามว่า “จอมพลครับ คุณเจอท่านปรมาจารย์แล้วงั้นหรือ?”
ฟางเหยียนส่ายหัวเบาๆ แล้วก็เล่าเรื่องทุกอย่างหลังจากที่เข้าไปออกมา โดยเฉพาะตอนที่ได้ยินฟางเหยียนเล่าตอนที่ไปแย่งชิงหินเหล็กนิลนั้น สองคนนั้นก็มีสีหน้าไม่เหมือนกัน แล้วก็หัวเราะแหยๆ ออกมา！แต่พวกเขาก็เหมือนจะเข้าใจได้ว่าทำไมสัตว์ไม้พิชิตภัยถึงได้คลั่งแบบนี้ ที่แท้ก็เพราะฟางเหยียนไปแย่งหินเหล็กนิลมาเลยนี่เอง！
ไม่เล่นตามแผน！
จอมพลโผ้จวินไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ ！
ถึงแม้วิธีการจะแบบ.......อืม เอาไปบอกใครไม่ได้ แต่ผลลัพธ์ก็ได้หินเหล็กนิลมา！
เทียนขุยโล่งอก เขาคิดว่าฟางเหยียนจะหาหินเหล็กนิลไม่เจอ ไม่เสียดายที่เดินทางครั้งนี้ แต่กู่ผินกลับสีหน้าแย่มาก เหตุผลหลายอย่างในนั้นเขารู้ดีที่สุด หินเหล็กนิลซ่อนพลังของฟ้าดินเอาไว้ พอปรากฏออกมาต่อสายตาโลก โลกมนุษย์ก็จะกลายเป็นทะเลเพลิง อันตรายไม่น้อยไปกว่าอุกกาบาตถุ่งชนโลกเลย！
นิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “จอมพลครับ ได้ของล้ำค่ามาแล้ว แต่ว่า........”
“คุณคงจะไม่คิดกลับใจหรอกใช่ไหม?” เทียนขุยได้ยินดังนั้น ก็ไม่พอใจขึ้นมา พูดตัดบทขึ้นมาทันที “ใช่ หินเหล็กนิลเป็นของสำนักกุ่ยกู๋จริง แต่ว่าตอนที่ผมเข้าไปนั้น เห็นศพของคนที่อยากจะได้หินเหล็กนิลจำนวนไม่น้อยนอนแห้งตาย และตอนนี้หินเหล็กนิลอยู่ในมือพวกเราแล้ว คุณยังคิดจะหักหน้าพวกเราเอาไปเองงั้นหรือ?”
กู่ผินไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆ หินเหล็กนิลอยู่ในมือเขา ก็จะเป็นเหมือนเผือกร้อนในมือเขาเปล่าๆ ไม่ต้องคิดว่าเขาจะสามารถถือหินเหล็กนิลได้มั่นหรือเปล่า เมื่อเทียบกับที่จะถูกคนอื่นๆ จับจ้อง เขากลัวจะทำให้จอมพลโผ้จวินไม่พอใจมากกว่า แต่บางครั้งภาษามันก็ลึกซึ้งมาก ความเข้าใจผิดกันเล็กน้อย ก็สามารถทำให้เกิดผลลัพธ์ที่ร้ายแรงมากได้！
ยังดีที่เขามองไม่เห็นสีหน้าของฟางเหยียน แต่กู่ผินที่แก่จนฉลาดแล้ว จะไม่รู้เรื่องทางนี้ได้อย่างไร ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ก็จะทำให้ฟางเหยียนโกรธ！
เขาแทบจะไม่รอช้า รีบอธิบายว่า “จอมพลครับ ผมไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น แต่ว่าหินเหล็กนิลมันอันตรายไม่น้อยกว่าเพลิงเสวนเลย ผมกังวลว่าจะทำให้เกิดภัยพิบัติขึ้นบนโลก ผมไม่ได้คิดจะเอาหินเหล็กนิลมาเป็นของตัวเองจริงๆ นะ”
ฟางเหยียนพูดนิ่งๆ ว่า “ผมเข้าใจความกังวลของคุณ แต่นี่มันไม่จำเป็นหรอก ในเมื่อผมได้รับการยอมรับจากผู้อาวุโสกุ่ยกู่ ก็ได้แก้ปัญหาเรื่องนี้ไปแล้ว แต่คุณ ผมอยากรู้ว่าเหมือนกันว่า คุณคิดอย่างไรกับเพลิงเสวน?”
กู่ผินพยักหน้าไปเหมือนจะเข้าใจ “จอมพลครับ พวกเราจะมียืนอยู่ฝั่งตรงข้ามความทรยศ”
ฟางเหยียนพยักหน้า แล้วก็ไม่พูดอะไรต่อ
พอเดินได้สองก้าว ฟางเหยียนก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ แล้วพูดต่ออีกว่า “ผู้อาวุโสครับ เรื่องราวที่สำนักกุ่ยกู๋ ผมได้จดจำไว้แล้วครับ วันข้างหน้าจะตอบแทนแน่นอน”
！