บทที่ 858 สอบถาม ศาสตราจารย์โจว

“จอมพลครับ หลงเซี่ยวเทียนมาแล้วครับ”

เทียนขุยพูดจบ หลงเซี่ยวเทียนก็ก้าวขายาวๆ เข้ามา สีหน้านิ่ง แต่หางตายังคงปกปิดคราบน้ำตาไม่ได้

หลงเซี่ยวเทียนคำนับถามว่า “จอมพล ไม่ทราบว่าคุณให้ผมที่นี่มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?”

น้ำเสียงดูนิ่ง ทุกอย่างเป็นปกติ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ถ้าคุณฟังดีๆ ก็จะพบว่า ตอนที่หลงเซี่ยวเทียนพูดนั้น ถึงแม้จะพยายามปกปิดความโศกเศร้า แต่น้ำเสียงมันสากๆแหบๆ ดูเหมือนว่าเขาจะพยายามนิ่งไว้

เทียนขุยก็เข้าใจขึ้นได้ เหมือนกับที่ฟางเหยียนพูดไว้เลย หลงเซี่ยวเทียนคิดจะเสียสละลูกชายของตนเอง ก็เลยไม่พูดเรื่องนี้ มีคุณธรรมยิ่งใหญ่แบบนี้ แก๊งเก้ามังกรเลือกที่จะเสียสละได้ และเป็นสำนักที่ภักดี ไม่ควรให้เขาต้องปวดใจ และยิ่งไม่ลืมความตั้งใจแต่เริ่มแรก เทียนขุยบรรลุแล้ว

เทียนที่มีนิสัยใจร้อน ก็เอ่ยปากขึ้นว่า “เจ้าสำนักหลง ไม่ต้องทำขนาดนี้หรอก เรื่องของคุณพวกเรารู้หมดแล้ว จอมพลก็ได้บอกแล้วว่า จะไม่ทำให้คุณปวดใจ เป็นคนห้ามลืมปณิธาน คุณมีคุณธรรมสูงส่งแบบนี้ ยอมยกเกราะเทพมังกรให้มา ความภักดีของแก๊งเก้ามังกร พวกเราเห็นอยู่ในสายตาอยู่แล้ว ดังนั้นก็พูดมาตามตรงเลยเถอะ”

หลงเซี่ยวเทียนมองเทียนขุย สุดท้ายก็เปลี่ยนสายตาไปยังฟางเหยียน สายตาเปลี่ยนไปตั้งมั่นมากกว่าเดิม แม้แต่เศษเสี้ยวของความเสียใจ ก็ไม่หลงเหลือเลย！

“รองผู้นำเทียนขุย คุณก็พูดเสียผมงงไปหมดเลย แก๊งเก้ามังกรทุกอย่างเรียบร้อยดี ขอบคุณที่จอมพลเป็นห่วง เท่าที่ผมรู้มา จอมพลได้หินเหล็กนิล ของล้ำค่าของสำนักกุ่ยกู๋มาแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนว่า จอมพลจะรวบรวมของล้ำค่าของทั้งหยินเหมินทั้งห้าครบแล้ว ไม่ทราบว่าต่อจากนี้จอมผมจะทำอย่างไรต่อไป?”

ระหว่างพูด ไม่เอ่ยถึงเรื่องของตนเองเลย เอาแต่สนใจแผนการที่ฟางเหยียนจะจัดการในอนาคต ดูเหมือนว่าหลงเซี่ยวเทียนคิดจะเสียสละชีวิตลูกชายของตนเองจริงๆ แล้ว

“เอ๊ะ คุณนี่แก่จนเลอะเลือนไปแล้วหรือเปล่า ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาแสดงความภักดีอะไร จอมพลเรียกคุณมา ก็เพื่อจะช่วยคุณแก้ปัญหา คุณก็อย่าปากแข็งไปเลย จะแกล้งโง่ไปทำไม พูดมาตรงๆ เลย”

ฟางเหยียนนิ่งไปครู่หนึ่ง “เรื่องของคุณ พวกเราได้รู้หมดแล้ว คุณยอมที่จะเสียสละชีวิตลูกชาย แต่ไม่ยอมที่จะให้เกราะเทพมังกรและหินเหล็กนิล ความภักดีนี้ ฟ้าดินเป็นพยานได้ แต่เป็นคนจะลืมรากเหง้าตนเองไม่ได้ จะทำให้คุณต้องปวดใจไม่ได้”

หลงเซี่ยวเทียนน้ำตานองเป็นสายฝน พยายามอดกลั้นร้องไห้จนมีเสียงร้องออกมา อายุก็มากแล้ว ความเสียใจมากที่สุดก็คือ แก่แล้วยังจะต้องมาเสียลูกชายไปอีก เขาคิดไม่ถึงว่าเป็นถึงเทพแห่งสงครามของประเทศหวา จะนึกถึงเขา จะนึกถึงราษฎร จะรู้สึกเห็นใจไปด้วย นี่แหละถึงจะเป็นทหารที่จงรักภักดีที่ประเทศหวาต้องการ นี่แหละถึงจะเป็นความเชื่อมั่นที่ประชาชนต้องการ！

ตอนนี้เขาก็เหมือนจะเข้าใจขึ้นมาได้ ว่าทำไมฟางเหยียนถึงได้มีความสำเร็จสูงส่งแบบนี้ นอกจากจะมาอยู่กับประชาชนแล้ว สิ่งที่สูงกว่านั้นก็คือ ใจของเขาเต็มไปด้วยประชาชน ไม่ยอมให้ประชาชนได้รับความไม่เป็นธรรม นี่ก็คือจุดสำคัญที่เขาประสบความสำเร็จ

พอคิดถึงจุดนี้ เขาก็ยิ่งไม่ยอมให้ตนเองกลายเป็นอุปสรรคบนเส้นทางการเดินหน้าของจอมพลโผ้จวิน ลูกชายของตนเองนั้น.....ก็สมควรเสียสละเพื่อชาติบ้านเมือง！

“จอมพลครับ แต่ละคนมีชะตาชีวิตกันทั้งนั้น บางคนค้นหาตัวเองทั้งชีวิต บางคนไม่ได้ทำประโยชน์อะไรเลย บางคนยิ่งใหญ่ บางคนก็เรียบง่าย ล้วนแล้วแต่ต้องเดินไปถึงจุดมอดดับกันทั้งนั้น แต่ละคนก็ต้องเป็นไปตามชะตากรรม ชะตาของเขามันน่าจะเป็นแบบนี้ ไม่ควรจะที่มาเสียเวลากับเขาคนเดียว แล้วเสียแผนการใหญ่ของจอมพลได้ แบบนั้นจะเป็นคนบาปมากกว่า”

“ทำไมคุณถึงได้ล้าสมัยแบบนี้? จอมพลเรียกคุณมา ก็เพื่ออยากจะช่วยคุณแก้ปัญหา คุณนี่เลอะเลือนจริงๆ เลย！”

หลงเซี่ยวเทียนพูดนิ่งๆ ว่า “พระคุณของจอมพล ผมน้อมรับไว้ด้วยใจ แต่เท่าที่ผมรู้มา คุณนายของจอมพลก็อยู่ในมือของเพลิงเสวน จอมพลเองก็กำลังยอมเสียสละตนเองอยู่ หรือจะให้ผมแบกรับความรู้สึกนี้คนเดียวงั้นหรือ? ผมทำไม่ได้ เรื่องในวันนี้ ผมก็ภูมิใจมากแล้ว หวังว่าจอมพลจะเรียกคำสั่งคืนด้วย ลูกหลานก็มีโชคชะตาของตนเอง ผู้ใหญ่ไม่ต้องไปก้าวก่าย เพื่อคุณธรรม ผมยอมเสียสละเลือดเนื้อเชื้อไขตนเอง！”

นี่มันเรียกว่าล้าสมัย หัวแข็ง ไม่ยอมเปลี่ยนไปตามสังคมที่ไหนกัน！

นี่มันคือหลักการในชีวิต！

ฟางเหยียนเป็นเทพแห่งสงครามของประเทศหวา แม้แต่เขาก็ต้องจัดการอย่างเป็นธรรม แล้วหลงเซี่ยวเทียนจะมีหน้าที่ไหนเอาเกราะเทพมังกรกับหินเหล็กนิลไปแลกกับชีวิตลูกชายตนเอง?

ถึงอย่างไรเขาก็ทำไม่ได้！

พอพูดแบบนั้นออกมา เทียนขุยก็เหมือนลูกบอลที่มีลมรั่ว ค่อนข้างเอือมระอา นั่นน่ะสิแม้แต่ฟางเหยียนเองก็ยังไม่ยอมรับข้อเสนอของเสวียนเย่ คนที่คิดเพื่อส่วนรวมอย่างเขา จะต้องเสียสละมากแค่ไหน เย่ชิงหยู่เป็นถึงภรรยาของเขา เป็นยอดรักของเขา เขาก็ยังยอมที่จะเสียสละ ตนเองก็ดูจะบังคับคนอื่นมากไป บีบบังคับหลงเซี่ยวเทียนไปตลอด หลงเซี่ยวเทียนก็ยังสามารถเสียสละชีวิตลูกชายตนเอง เพื่อสำเร็จงานใหญ่