บทที่ 870 เถียนตง บิดาแห่งดาราศาสตร์

“ท่านราชา คุณไปไหนมา”

ทันทีที่เสวียนเจิ้นเดินเข้ามา ชายชราก็ถาม

เสวียนเจิ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ไปดูเสวียนเย่ที่คุกใต้ดิน เพื่อกระจายข่าวนี้ออกไป แล้วยังไปบอกเย่ชิงหยู่อีกด้วย

ชายชราพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ท่านราชา เหมือนกับข่าวที่พวกเขาสืบมา ถึงแม้ว่าพลังแห่งฟ้าที่ฟาดลงมาที่บนภูเขาทิพย์จะสิ้นสุดลงแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถเข้าไปใกล้แม้แต่ครึ่งก้าว ดูเหมือนภูเขาทิพย์จะได้รับการคุ้มครองอย่างเจตนา ถึงแม้จะอยู่กลางอากาศก็ไม่สามารถมองเห็นข้างใน ไม่สามารถต้านพลังแห่งฟ้าได้ มันช่างน่ากลัวจริง ๆ ผมสามารถสังเกตได้จากระยะไกลเท่านั้น ถ้าเข้าใกล้ จะถูกพลังที่เหลืออยู่โจมตีจนร่างกายแตกเป็นชิ้น ๆ”

เสวียนเจิ้นขมวดคิ้วเล็กน้อย “แม้แต่คุณก็ไม่สามารถเข้าใกล้ได้หรือ? ”

“ถูกต้อง อย่าว่าแต่ผมเลย แม้แต่นกบนท้องฟ้าก็เข้าไปใกล้ไม่ได้ ภูเขาทิพย์ทั้งลูกถูกล้อมด้วยพลังสายฟ้า ราวกับมีข่ายอาคมปกคลุมอยู่ แม้แต่เครื่องบินก็เข้าไปใกล้ไม่ได้ เมื่อเข้าใกล้จะตกลงมาทันที นอกจากนั้นเรื่องราวได้เกินความเข้าใจของพวกเราแล้ว ตอนนี้ภูเขาทิพย์ทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุมของกองทัพ และผู้คนที่ไม่เกี่ยวข้องล้วนถูกขับไล่ออกไป อาจกล่าวได้ว่า ข่าวเรื่องจอมพลโผ้จวินเป็นความจริง”

เสวียนเจิ้นคิดไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งและกล่าวว่า “ถือโอกาสที่ความสนใจของทุกคนมุ่งไปที่ภูเขาทิพย์พวกเราควรจะปิดเกมได้แล้ว”

“ท่านราชา ผมคิดว่าปิดเกมตอนนี้มันเร็วเกินไป” ชายชราดูออกว่าเสวียนเจิ้นรู้สึกไม่พอใจ แล้วกล่าวว่า “ท่านราชา ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะสามารถสรุปได้แน่นอนแล้ว แต่การทำงานนั้นจำเป็นต้องเข้าใจอย่างชัดเจนและอยู่ในการควบคุม โดยเฉพาะในช่วงเวลาพิเศษเช่นนี้ พวกเราควรจะต้องระวังให้มากขึ้น ถึงแม้ว่าจอมพลโผ้จวินดูเหมือนจะไม่มีประสบการณ์มากนัก แต่เป็นคนที่ฉลาดเฉลียวไม่น้อยกว่าใคร นี่อาจเป็นหนึ่งในกลอุบายของพวกเขาที่จะล่อเสือออกจากถ้ำ?”

ล่อเสือออกจากถ้ำ!

เสวียนเจิ้นไม่ใช่คนโง่เขลา เขาเข้าใจสิ่งที่ชายชราพูดทันที ฟางเหยียนปล่อยระเบิดเพลิงนี้เพื่อสร้างความสับสนให้ผู้คน โดยใช้กลยุทธ์หลบหลีกโดยมิให้ผู้ใดล่วงรู้ และล่อเสือออกจากถ้ำ เป้าหมายในการทำเช่นนี้คือต้องการให้คนปรากฏตัวออกมา โดยใช้ข่าวการแกล้งตายของตนเองเป็นเหยื่อล่อ เพื่อตกปลาตัวใหญ่อย่างองค์กรสัตว์เพลิงที่หลบซ่อนอยู่ในความมืด!

ความฉลาดเฉลียวเช่นนี้ แม้แต่ตัวเสวียนเจิ้นยังเทียบไม่ได้!

เสวียนเจิ้นรู้สึกถึงช่องโหว่จากคำพูดของชายชรา และใจที่หนักหน่วงได้รับการปลอบโยน แม้ว่าฟางเหยียนจะมีความฉลาดเฉลียวมาก และประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย แต่พลังแห่งฟ้าไม่ใช่สิ่งที่ร่างกายมนุษย์จะสามารถต้านได้ ถึงแม้ว่าเขาจะเข้าใจความคิดของคน แต่พลังแห่งฟ้าไม่ใช่เรื่องที่จะสามารถจัดการได้ง่าย!

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เสวียนเจิ้นก็กล่าวว่า “บางทีคุณอาจกังวลมากเกินไป ใช่! ต้องบอกว่าจอมพลโผ้จวินเป็นคู่ต่อสู้ที่คู่ควรแก่การปวดหัวและเคารพ แต่คนคำนวณหรือจะสู้ฟ้าลิขิต ถึงแม้ว่าเขาจะสามารถชนะใจคนได้ และรู้วิธีเล่นงานคนอื่น แต่พลังแห่งฟ้านั้นเป็นสิ่งที่ไม่สามารถต้านได้ อย่าว่าแต่เขาเลย เกรงว่าโลกใบนี้ก็ไม่มีใครสามารถต้านพลังแห่งฟ้าได้ แล้วยังเป็นสายฟ้าเก้าลูก ถึงแม้ว่าจะมีชีวิตรอดและอวัยวะครบสามสิบสอง แต่ก็อยู่ไม่ไกลจากความตาย ดังนั้นผมคิดว่าคุณคงกังวลมากเกินไปจริง ๆ”

ชายชราไม่ได้รีบตอบแต่อย่างใด อย่างไรเสียสิ่งที่นายน้อยเสวียนเจิ้นกล่าวนั้นมีเหตุผลมาก คนที่หาเรื่องใส่ตัวจะไม่มีทางหลบหนีภัยพิบัตินั้นได้! คนคำนวณหรือจะสู้ฟ้าลิขิต นี่แหละคือข้อพิสูจน์ที่ทำให้ชายชราไม่สามารถพูดอะไรได้ จอมพลโผ้จวินเล่นงานทุกคน แม้แต่ห้าสำนักหยินเหมินก็อยู่ภายใต้น้ำมือของเขา และไม่มีใครรู้ว่าเขาจะทำอะไรต่อ แต่ดูจากการเคลื่อนไหวบนภูเขาทิพย์แล้ว เรื่องไม่ง่ายอย่างแน่นอน

แม้ว่าเขาจะวางแผนกลยุทธ์จนสามารถชนะไปไกล สามารถรู้ความคิดของคนทุกคน และสามารถทำให้คู่ต่อสู้อยู่ในกำมือของตนเอง แต่เขาไม่สามารถคำนวณฟ้าได้ บางทีนี่อาจเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงกังวลเกินไปก็ได้?

เขารู้สึกประทับใจกับคำถามของเสวียนเจิ้น

หลังจากครุ่นคิด ชายชราก็ถามว่า “แล้วท่านราชา วางแผนที่จะปิดเกมทันทีไหม?”

เสวียนเจิ้นพยักหน้า “เวลาไม่เคยรอใคร เหลือเวลาอีกไม่กี่วันก่อนที่จ้าวขุมนรกจะออกจากการเข้าฌาน พวกเราต้องรีบไปถึงก่อนเขา และควบคุมทุกอย่าง สำหรับพวกเรานี่ถึงจะเป็นผลดีที่สุด มิเช่นนั้นสิ่งที่ทุ่มเทตอนนี้ทั้งหมด จะเป็นเพียงสิ่งที่มองเห็นแต่ไม่สามารถครอบครองได้”

“ท่านราชา สิ่งที่คุณพูดนั้นถูกต้อง แต่ตามความคิดของผมแล้ว เรื่องนี้ต้องวางแผนระยะยาว พวกเราสามารถปิดเกมเมืองอื่น ๆ ที่เหลือก่อน ถึงแม้ว่าจะเป็นกองกำลังต่างชาติ และควบคุมกองกำลังรอบนอกได้ และควบคุมประเทศหวาจนอยู่ในกำมือ “ พูดถึงตรงนี้ ชายชราก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แล้วกล่าวว่า “ท่านราชา ส่วนเรื่องที่เรียกกองกำลังภายนอกกลับมา ผมมีตัวเลือกที่เหมาะสมอยู่คนหนึ่ง นั่นคือโหยวฟาง!”

“โหยวฟาง?” เสวียนเจิ้นถามด้วยความสงสัยว่า “เธอไม่ได้ลงมาจากภูเขานานแล้วไม่ใช่หรือ? ตั้งแต่กำจัดฟางไห่เฟิงคนที่มีความสามารถอันดับหนึ่งของประเทศหวาแล้ว เธอก็อยู่อย่างสันโดษไม่เคยลงมาจากภูเขาอีกเลย คุณคิดว่าเธอจะช่วยพวกเราหรือ?”

ชายชรายิ้ม “สถานการณ์ตอนนี้ เธอต้องลงมาจากภูเขาแล้ว เกรงว่าลำพังผมนั้นจะไม่สามารถเกลี้ยกล่อมเธอได้ ดังนั้นต้องให้ท่านราชาไปกลับผมด้วย”

“เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหา การมีเธออยู่ เป็นความหวังสำหรับแผนการใหญ่ของพวกเรา เรื่องนี้จะชักช้ารีรอไม่ได้ งั้นพวกเราออกเดินทางตอนนี้เลย”

——

ที่เชิงเขาของภูเขาทิพย์ถูกปิดล้อมโดยสำนักเจ็ดพิฆาต จนแม้แต่แมลงวันก็ไม่สามารถบินเข้าไปได้ ที่นี่ไม่มีระเบียบใด ๆ ทั้งสิ้น