บทที่ 871 ความโกลาหลที่ชายแดน

“ท่านเถียน สถานการณ์เป็นอย่างไร?”

เถียนตงเดินเข้าไปในขณะที่กำลังคิดถึงเรื่องนี้ และเขาไม่ได้แสดงอาการของความแก่ชราใด ๆ แต่มีริ้วรอยความเหี่ยวย่นที่เกิดจากกาลเวลาบนร่างกายของชายชรา ถึงแม้ว่าร่างกายจะป่วย แต่เขาก็ยังรับมือด้วยความภาคภูมิใจ ท่าทางนั้นไม่เหมือนคนที่แก่ชราเลยแม้แต่น้อย

เถียนตงพยักหน้าเล็กน้อย เดินไปหาผู้นำสูงสุด และกล่าวว่า “ท่านผู้นำ หลังจากที่ผมทำการสอบสวนเบื้องต้น ที่ภูเขาทิพย์เป็นเช่นนั้นเพราะเกิดจากสายฟ้า แต่มันแปลกจริง ๆ ทั้งที่เวลาผ่านไปนานแล้ว แต่พลังของสายฟ้ายังไม่จางหาย ไม่เพียงแค่นั้น สนามแม่เหล็กที่นี่ยังผิดปกติ ทำให้เครื่องมือและอุปกรณ์หลายอย่างทำงานผิดพลาด”

ทันทีที่กล่าวประโยคนี้ออกมา ห้องบัญชาการชั่วคราวเงียบลงทันที!

แม้แต่ท่านเถียนก็ไม่สามารถทำอะไรได้!

ขอถามคนทั่วประเทศหวาว่ายังมีใครที่สามารถทำได้?

ท่าทางของชายชราที่เป็นผู้นำสูงสุดเยือกเย็น และกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ท่านเถียน ไม่มีวิธีจริง ๆแล้วหรือ?”

“ท่านผู้นำ เครื่องมือนั้นเป็นสิ่งที่ไม่สามารถเทียบมนุษย์ได้เสมอ คุณวางใจเถอะ ผมเถียนตงจะตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้นบนภูเขาทิพย์ให้ชัดเจน จะไม่ทำให้ท่านผู้นำต้องผิดหวังแน่นอน”

ชายชราผ่อนคลายลงมาก แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น แต่ความน่าเกรงขามของผู้บังคับบัญชานั้นยังคงอยู่

“ท่านเถียน ผมใจร้อนเกินไป ถ้ามีอะไรล่วงเกินไป หวังว่าท่านเถียนจะให้อภัยด้วยน้ำใจที่โอบอ้อมอารี เพราะอย่างไรเสียจอมพลโผ้จวินนั้นเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของพวกเราประเทศหวา และเป็นเทพผู้พิทักษ์ของประเทศหวา เรื่องนี้มันจะสร้างความโกลาหลให้กับประเทศหวาเป็นอย่างมากและแม้แต่โลกด้วย ไม่ว่าจะเป็นสำหรับประเทศหวาหรือประชาชน เรื่องของจอมพลโผ้จวินนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญ ดังนั้นจะเกิดความผิดพลาดไม่ได้แม้แต่น้อย”

เถียนตงพยักหน้า “สิ่งที่ท่านผู้นำพูดนั้นมีเหตุผล มันเป็นกฎของธรรมชาติที่มนุษย์ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ และผมเถียนตงจะไม่ทำให้ท่านผู้นำผิดหวังแน่นอน งั้นผมจะนำทีมไปตรวจสอบตอนนี้เลย”

“งั้นก็ลำบากคุณแล้ว”

หลังจากเถียนตงจากไป ชายชราก็กล่าวว่า “ดูแลคุ้มครองความปลอดภัยของท่านเถียน!”

“ท่านผู้นำ การที่คุณบัญชาการเรื่องของภูเขาทิพย์ด้วยตนเอง ถือเป็นความโชคดีของประเทศหวา ด้วยบารมีของคุณจะต้องสามารถปกปักรักษาจอมพลโผ้จวินได้อย่างแน่นอน”

ขณะนี้เอง ประตูห้องบัญชาการชั่วคราวถูกผลักออก แต่ไม่เห็นใคร มันเหมือนลมกระโชกแรง ไม่มีใครสังเกตเห็นว่ามีเงายืนอยู่ข้างชายชรา เงานั้นกล่าวบางอย่างที่เบาราวกับเสียงยุง จากนั้นก็จากไปพร้อมกับสายลม ไม่มีใครตรวจพบสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่

“สถานการณ์ยิ่งอยู่ยิ่งแก้ไขได้ยากมากขึ้นเรื่อย ๆ หวังว่าท่านเถียนจะได้รับในสิ่งที่พวกเราหวังว่าจะได้เห็น”

ภูเขาทิพย์ทั้งหมดกลายเป็นสถานที่ตึงเครียดที่สุดในประเทศหวา และแม้ว่าจะเจตนาปิดข่าวทั้งหมด แต่ข่าวก็แพร่กระจายไปทั่วประเทศอย่างรวดเร็ว จนทำให้คนทั้งประเทศได้รับรู้ แล้วถนนสู่ดินแดนตะวันตกถูกนักรบจากสำนักเจ็ดพิฆาตปิดกั้นทันที แม้แต่น่านฟ้าก็ถูกปิดกั้นกัน แต่ผู้คนก็ยังคงเดินทางมาเรื่อย ๆ

“ท่านผู้นำ มีนักรบมากมายที่ไม่ทราบแหล่งที่มาได้บุกเข้ามาในน่านฟ้าของดินแดนตะวันตก จำเป็นต้องแทรกแซงหรือไม่!”

ผู้สังเกตการณ์คนหนึ่งกล่าวด้วยอารมณ์ที่ตื่นเต้น

“สกัดกั้นทันที ถ้าใครกล้าขัดขืนก็ฆ่าได้ทันที!” เจ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่งกล่าวอย่างดุดัน “ข่มอารมณ์ไม่ไหวเร็วขนาดนั้นเชียวหรือ? ในเมื่อกล้ามา งั้นก็ทำให้พวกเขามาได้ แต่กลับไปไม่ได้!”

ชายชราพยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงเห็นด้วย

นักรบบุกเข้ามาอย่างรวดเร็ว แผ่ขยายห้อมล้อมอยู่ใกล้ภูเขาทิพย์

“ปราบพวกเขาให้ได้!”

คำสั่งประโยคเดียว ทำให้ลูกกระสุนปืนใหญ่ดังสนั่นไปทั่ว

กลุ่มทีมสำรวจที่สวมชุดป้องกันสารเคมีและอุปกรณ์ป้องกันกระแสไฟฟ้าแรงสูงได้ออกเดินทางแล้ว มีเถียนตงเป็นผู้นำทีม และเป็นทีมเล็กที่มีคนแค่ห้าคนเท่านั้น แต่เพื่อที่จะได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของคณะสำรวจ ผู้คนมากมายแย่งชิงจนทำให้หัวร้างข้างแตก และรองผู้นำทั้งห้าคนเกือบจะต่อสู้กัน แต่สุดท้ายพวกเขาก็ถูกเถียนตงสั่งห้าม!

สิ่งที่ทุกคนนึกไม่ถึงคือในทีมนี้ จะมีสองคนที่ไม่ใช่คนของพวกเขาปะปนมาด้วย