ตอนที่ 892
บทที่ 892 ตำบลจินสุ่ยเจิ้น
October 21, 2026
ขู่ให้กลัว?
ไอ้ชุดเผ่าดำกลับไม่คิดว่าเป็นเช่นนั้น นี่ไม่ใช่การตื่นตระหนก และไม่ใช่การข่มขู่ เขาแค่กำลังพูดถึงความเป็นจริง ความเป็นจริงที่กลายเป็นเรื่องจริง!
สิ่งที่ไม่ถูกให้ความสำคัญจะกลายเป็นข้อผิดพลาดได้!
ดูจากเสวียนเจิ้นแล้วกัน เขายังคิดไม่ได้ว่าตกลงตัวเองผิดตรงไหน ยังคงเดินไปในหนทางที่ผิดไกลมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าเขาจะรู้สึกได้ว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล แต่ก็ไม่มีทางมาพูดขู่ให้กลัวหรอก
เขาไม่สามารถทำให้ราชาขุ่นเคืองใจหรือโต้เถียงราชาได้ ดังนั้นไอ้ชุดเผ่าดำจึงไม่รู้ว่าควรจะโน้มน้าวยังไงดี!
“ท่านราชา ถูกหรือผิดพวกเราต่างรู้ดีอยู่แก่ใจ ชัยชนะเพียงชั่วคราวไม่ใช่ชัยชนะในตอนท้าย และไม่ใช่คนที่ได้หัวเราะเป็นคนสุดท้าย อย่าให้ความสุขและความทุกข์ที่อยู่ตรงหน้ามาทำให้สูญเสียตัวตนไป มีคำพูดหนึ่งพูดไว้ดีมาก คืออย่าลืมความตั้งใจแรกเริ่ม ถึงจะประสบความสำเร็จได้ในที่สุด!”
เสวียนเจิ้นเงียบอยู่ครู่หนึ่ง “พูดจบหรือยัง? พูดจบแกก็ไปได้แล้ว”
ไอ้ชุดเผ่าดำฝืนยิ้มออกมาแล้วหมุนตัวเดินจากไป เขารู้ดีว่า ไม่มีทางโน้มน้าวเสวียนเจิ้นได้ หากอยู่ต่อไปมีแต่จะทำให้เขาโมโห เขาสามารถหมุนตัวเดินจากไปได้อย่างสบาย และสามารถหลีกหนีจากการต่อสู้แย่งชิงอำนาจทั้งต่อหน้าและลับหลังได้อย่างสบายใจ แต่เขาไม่อยากเห็นเสวียนเจิ้นพ่ายแพ้ล้มเหลวจากสิ่งที่อุตส่าห์พยายามมาจนใกล้ประสบความสำเร็จ ไม่อยากให้แผนการที่ทำมาต้องล่ม!
ตอนนี้ เป็นเวลาที่เขาควรจากไป
หากอยู่ต่อไป มีแต่จะทำให้เสวียนเจิ้นโกรธแค้นและโมโห!
ก่อนจากไป ไอ้ชุดเผ่าดำได้เอ่ยพูดขึ้นกะทันหัน : “ท่านราชา ผมไม่ใช่ว่าไม่เชื่อฟังหรือจะคัดค้านท่าน ท่านคิดว่าเรื่องนี้ถึงเวลาอันสมควรแล้วจริง ๆ เหรอ? ท่านคิดว่าเพลิงเสวนจะราบรื่นไปด้วยดีจริง ๆ ใช่ไหม? สำนักเจ็ดพิฆาตไม่ใช่คนโง่ โหยวฟางก็ไม่ใช่คนโง่ พวกเขารู้ดีว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ตอนนี้พวกเรากำลังทำให้ตัวเองเป็นกองไฟที่กำลังลุกโชน!”
“หากเป็นเช่นนี้มีเพียงจุดจบเดียวเท่านั้น นั่นคือถูกเผาไหม้จนตาย!”
ไม่รอให้เสวียนเจิ้นพูดอะไร ไอ้ชุดเผ่าดำก็ได้หายตัวไปทันที!
เสวียนเจิ้นโกรธจนยั้งอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ไอ้ชุดเผ่าดำไม่ใช่ขู่ให้กลัวแล้ว แต่กำลังพูดจาเหลวไหลหลอกลวงผู้อื่น!
นี่มันพูดจาซี้ซั้วชัด ๆ!
ไอ้ชุดเผ่าดำกระวนกระวายใจ จนทำให้ขาดความยับยั้งชั่งใจ จึงได้มีพฤติกรรมแย่ ๆ พูดจาเพ้อเจ้อแบบนี้!
ต่อให้มีคลื่นใต้น้ำแล้วมันจะทำไมล่ะ?
ตอนนี้เห็นผลสำเร็จตอนแรกแล้ว ส่วนพวกตระกูลที่ดื้อดึงต่อต้านเหล่านั้น ก็สามารถทำลายได้ในชั่วพริบตาเดียว นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายนิดเดียวหรอกเหรอ?
เพลิงเสวนได้รุ่งเรืองขึ้นมาแล้ว ไม่มีทางตกต่ำอีกแน่นอน!
และตอนนี้ เพลิงเสวนได้โผล่พ้นน้ำขึ้นมาแล้ว เป็นโอกาสดีที่จะได้ควบคุมสถานการณ์โดยรวม!
“เข้ามานี่!”
“ท่านราชา มีเรื่องอะไรครับ?”
“ประกาศคำสั่งออกไปเดี๋ยวนี้ ว่าให้พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อรวบรวมตระกูลที่ดื้อดึงต่อต้านเหล่านั้นให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม!”
คนคนนั้นนิ่งเงียบไปทันที แล้วพยักหน้ารับคำสั่งอย่างตัวสั่นงันงก
เขามีสีหน้างุนงง ท่านราชาเป็นอะไรไป?
ถึงได้เกรี้ยวกราดขนาดนี้!
เขาไม่รู้ว่าใครทำให้ท่านราชาโกรธ เขารู้แค่ว่า ท่านราชาโมโหมาก จนไม่กล้านึกถึงผลที่จะตามมาเลย!
——
ณ ภูเขาทิพย์ในดินแดนตะวันตก
วันนี้ ที่ภูเขาทิพย์มีการคุ้มกันแน่นหนากว่าปกติมาก
รองผู้นำทั้งห้าคนได้รีบมาที่นี่อีกครั้ง ครั้งนี้ ทุกคนต่างมีสีหน้าดุดัน เกรี้ยวกราด แม้แต่ตอนนั่งลง ความโกรธที่สะสมไว้ทำให้เพดานแทบจะถล่มลงมาเลยทีเดียว
“ทุกคน พูดออกมาสิ ว่าทำไมถึงได้หน้าถมึงทึงกันอย่างนี้ ตอนนี้พวกเราถูกคนเหยียบไว้ใต้เท้า ยังไม่จบสิ้นแค่นั้น พวกมันยังคิดจะรวบรวมอำนาจของประเทศหวาไว้ทั้งหมด พวกเราไม่สามารถนั่งงอมืองอเท้าได้หรอกนะ ฉันพบว่า เบาะแสที่พวกเรามี มันน้อยเกินไป เป็นความผิดของพวกเราเองที่ตอนนั้นปล่อยปละละเลยเรื่องนี้!”
“อดทนรอหน่อย อย่าหุนหันพลันแล่น!” เทียนฝู่มองเทียนกางที่กำลังโมโหจัด แล้วส่ายหน้าเล็กน้อย : “เทียนกางสงบสติอารมณ์หน่อย เรื่องในตอนนี้เหนือการควบคุมของพวกเราแล้ว ผิดไปแล้วก็จริง แต่เป็นความผิดของพวกเราเหรอ?”
“ผิดสิ!” เทียนกางเอ่ยพูดอย่างไม่ยอมถอย : “พูดตามความคิดของฉันในตอนนั้น พวกเราใช้วิธีปราบปรามแบบสายฟ้าแลบ มาคนหนึ่งก็ฆ่าทิ้งไปคนหนึ่ง เจอคนหนึ่งก็จัดการไปคนหนึ่ง ฉันอยากรู้นักว่าเพลิงเสวนมันหมัดหนักหรือมันมีเก้าชีวิต!”