บทที่ 585 ศิษย์พี่สอง

เรื่องมาถึงขั้นนี้ ไม่มีใครแยกออกเลยว่าคนไหนคือหลี่มู่ตัวจริง คน ไหนคือตัวปลอม ปนกันมั่วไปหมด

ในใจของหลี่มู่ก็แอบตกตะลึงเช่นกัน

พลังของภูตปีศาจตนนี้ค่อนข้างแข็งแกร่ง

ไม่เพียงแต่วิชาดาบร้ายกาจ ยิ่งไปกว่านั้นพลังกายเนื้อก็ยัง แข็งแกร่ง

พลังกายเนื้อของหลี่มุ่ในปัจจุบันแข็งแกร่งถึงระดับไหนกัน?

ในศึกสุสานเทพครั้งนั้น ลําพังแค่ใช้พลังกายเนื้อสู้รบ ผู้แข็งแกร่ง ขั้นนักรบเจอหลี่มู่ก็ยังต้องคุกเข่า แต่พลังบําเพ็ญของหลี่มู่ตอนนี้ก็ขยับ ขึ้นไปอีกก้าวแล้ว เจ้าภูตปีศาจลึกลับตนนี้ กลับสามารถปะทะกับหลี่มู่ ตรงๆ ได้ ไม่ได้ดูเสียเปรียบเลยแม้แต่น้อย

ฟาดกันหลายกระบวน ทั้งคู่ราวกับปลายเข็มปะทะปลายคมข้าว สาลี ปะทะอย่างจังทุกส่วน เจ้าภูตปีศาจนี่ก็ไม่ได้มีความเสียเปรียบ แม้แต่น้อย

หม้อทองแดงปะทะแปรงขนเหล็ก

หลี่มู่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายยังมีพลังที่เก็บเอาไว้อีกหรือไม่

แต่ว่าถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป หากคิดจะโจมตีให้อีกฝ่ายบาดเจ็บจนเจ้า ตัวปลอมเผยร่างจริง น่าจะเป็นไปไม่ได้

ชิ้งๆๆ!

แสงดาบปะทะกันระยิบระยับ ระเบิดสะเก็ดไฟออกมาเป็นช่อ

“อาวุธในมือของภูตปีศาจตนนี้มาจากที่ไหนกัน? ไม่เพียงแค่ เหมือนกับดาบสงครามห่านฟ้า ‘เคียงใกล้ไกลสุดฟ้า’ อย่างกับแกะ พลา นุภาพก็ยังไม่ได้ด้อยกว่าดาบสงครามห่านฟ้าเลย”

หลี่มู่สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนกลับที่แล่นมาบนดาบยาว

เขาพยายามประมวลผลข้อมูลที่ปรากฏขึ้นมาใหม่อย่างต่อเนื่อง

ถ้าหากเหมือนกันที่รูปร่างภายนอกยังพอทําเนา แต่กระทั่งเสื้อผ้า อาวุธก็ยังเหมือนกัน จึงได้เรียกว่าเห็นผี

หลี่มู่ยิ่งแน่ใจ ว่าในนี้จะต้องมีสักที่ที่ตนเองมองข้ามไป

“ลองใช้เนตรสวรรค์ดู! อาจจะมองเห็นร่างจริงของภูตปีศาจตนนี้ ได้”

หลี่มู่เริ่มเว้นระยะห่าง กลางหน้าผากรอยแยกแนวตั้งเปิดออก

อักขระมากมายไหลเวียนออกมาจากดวงตาส่วนลึกแนวตั้ง แสง เนตรอัสนีสีม่วงพุ่งยิ่งออกมาในพริบตาราวกระบี่เทพ ตรงไปยังหลี่มู่คน นั้น

ติงอี้เมื่อเห็น ก็รีบตะโกนเสียงดังลั่น “ไม่ผิดแล้ว ที่มีสามตานั่นคือ จ้าวลัทธิของข้าแน่นอน…”

เสียงยังไม่ทันขาด

“โอว เจ้าภูตปีศาจที่แปลงกายเป็นข้า กระทั่งวิชานี้ก็ใช้ได้ด้วย” หลี่มู่อีกฝ่ายร้องเสียงประหลาด กระโดดถอยหลัง ลูบหน้าผากของ ตนเองและเปิดเนตรสวรรค์ออกมาเช่นกัน ในนั้นมีแสงเนตรอัสนีสีม่วง เข้มข้นพุ่งออกมา

“อะไรกัน?” ติงอี้ตะลึงงงงันไปในทันที ตูม!

แสงเนตรปะทะเข้าด้วยกัน แสงอัสนีกระจายออกไปทั้งสี่ทิศ คลื่นพลังอันน่ากลัวตลบออกมา

เจ้าของแผงชุดดําเมื่อเห็นก็สะบัดแขนเสื้อ พลังไร้รูปร่างไหลออก ป้องกันพลังอัสนีที่กระจายเข้ามา

ในดวงตาเขาเปล่งประกายแสงแห่งความยินดี

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ในที่สุดเขาก้ได้เห็นหินต้นกําเนิดระดับเทพ ก้อนนี้ถูกสกัดออกมาแล้ว และสิ่งที่อยุ่ด้านในก็ลึกลับมหัศจรรย์ แปลก ประหลาดไร้ใดเทียม ถึงแม้จะไม่เหมือนกับที่จินตนาการไว้ แต่ก็ไม่ได้ ทําเขาผิดหวัง

“เนตรสวรรค์ก็ใช้ได้ด้วย?”

หลี่มู่ในตอนนี้ตกตะลึงเข้าจริงๆ แล้ว

วิชาแปลงร่างแบบไหนที่จะมหัศจรรย์เช่นนี้ กระทั่งวิชาอภินิหาร ของตนเองก็ยังสามารถใช้งานได้

ข้าไม่อยากจะเชื่อ

หลี่มู่กระตุ้น ‘วิชาก่อนกําเนิด’ อีกครั้ง ปราณแท้บริสุทธ์เร่งขึ้น จนถึงจุดสูงสุด ในดวงตาแนวตั้งเปล่งประกายแสงแห่งดารา

และในเวลาเดียวกันนี้ การเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดได้ปรากฏขึ้น

‘ร่างวิญญาณแห่งพลัง’ ที่นั่งขัดสมาธิอยู่หน้าประตูหนีหวานกง ของหลี่มู่มาตลอด จู่ๆ ได้ลุกขึ้นยืน เวลาเดียวกันบริเวณหน้าปากของ มันก็ปรากฏรอยแยกร่องหนึ่ง ยิงออกมาจากทะเลความรู้สึก

และเวลาเดียวกัน ดวงตาเนตรสวรรค์บนหน้าผากของหลี่มู่ได้มี การจับตัวกันของอักขระแปลกประหลาด แสงอัสนีสีม่วงกลายเป็นตา ข่ายอักขระสีทอง อักขระมากมายนับไม่ถ้วนรวมตัวกันเป็นช่อแสง เหมือนเขาวงกตยิงออกมาจากเนตรสวรรค์ของหลี่มู่

“ค่ายกลไร้กําเนิดลําดับสาม?”

หลี่มู่อีกคนร้องเสียงประหลาดขึ้น ก่อนหน้ายังดูลําพองใจอยู่ แต่ ตอนนี้กลับหน้าถอดสีขาวซีด หันหลังคิดจะหนี

แต่ช่อแสงเขาวงกตสีทองได้สาดไปที่ร่างของเขา เหมือนกับเปลว ไฟแผดเผาหุ่นขี้ผึ้งอย่างไรอย่างนั้น เสื้อผ้าของหลี่มู่คนนี้กลายเป็นฝุ่น ในพริบตา จากนั้นร่างค่อยๆ ยวบยาบลงเหมือนก้อนโคลนร่วงผล็อยลง ไป

“เจ้าทําไมจึงใช้ค่ายกลไร้กําเนิดลําดับสามได้? ค่อกๆ…”

หลี่มู่คนนั้นร้องเสียงประหลาด ร่างกายได้เปลี่ยนไปแล้ว เสียงก็ เปลี่ยนตามไปด้วย ท้ายสุดได้กลายเป็นเสียงหนาหนักดูขี้เกียจ แถมยังมี เสียงขึ้นจมูกแปลกประหลาดห้อยท้ายมาอีกด้วย

หลี่มู่เพียงไม่นานก็เข้าใจ ว่าเสียงห้อยท้ายแปลกประหลาดนี้คือ อะไร

เพราะร่างของภูตปีศาจได้กลับคืนร่างเดิมแล้ว

กลับกลายเป็น…

หมูตัวหนึ่ง!

หมูอ้วนหูใหญ่ ขนขาวเนื้อชมพู ยืนขึ้นเหมือนมนุษย์ด้วยขาหลัง ดาบสงครามห่านฟ้าในมือเล่มนั้นก็เปลี่ยนแปลงไปด้วยเช่นกัน กลายเป็นคราดตะปูเก้าฟันเปล่งประกายสีเงินด้ามหนึ่ง

รอบด้านเต็มไปด้วยเสียงตกตะลึง

การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ ใครก็คาดไม่ถึง

“อามิตตาพุทธ…นี่มัน…ภูตหมูตัวหนึ่ง?”

นักพรตเฒ่าแทบจะกระอักออกมาเป็นเลือด ใครจะไปคิดถึงว่า ท้ายสุด ในหินต้นกําเนิดระดับเทพก้อนนั้นจะมีของเช่นนี้โผล่ออกมา

วงจรกลับในสมองของติงอี้กลับแปลกแตกต่างไป เอ่ยขึ้นด้วย อาการน�าลายไหล “หมูอ้วนตัวเบ้อเริ่มเลย ดูท่าจะอยู่ในป่านะนี่ เนื้อ จะต้องรสชาติดีแน่”

หลี่มู่ไม่ทันจะได้ตกตะลึง

ในเนตรสวรรค์ของเขา ช่อแสงมหัศจรรย์สีทองนั่นยิ่งเข้มข้นขึ้น เรื่อยๆ มีเพียงคนส่วนน้อยอย่างเจ้าของแผงชุดดํา นักพรตเฒ่าเท่านั้นที่ มองออก ว่าช่อแสงนั้นเป็นการรวมตัวกันของอักขระสีทองมากมาย ราวกับเป็นค่ายกลบางประเภท กระตุ้นยิงออกมาด้วยวิชาเนตร

“ค่อกๆ หยุด หยุดมือ…” ภูตหมูร้องขึ้นอย่างร้อนรน “ยอมแพ้แล้ว ยอมแล้ว ไม่สู้แล้ว”