บทที่ 2

"อะไรของพ่ออีก ให้มาร่วมงานแต่งลูกชายพ่อ ผมก็มาแล้วนี่ไง"

"นั่นน้องชายของแกอย่าพูดแบบนี้อีก"

"หึ!"

"พรุ่งนี้ค่อยกลับพร้อมกัน คืนนี้ไปพักห้องที่เตรียมไว้"

"แล้วลูกน้องผมล่ะ"

"เรื่องลูกน้องนี่ก็เหมือนกัน แกจะขนมาทำไม ไม่ได้ไปออกรบที่ไหนสักหน่อย"

"ไม่เอามาด้วยได้เหรอ" ชายหนุ่มพูดแค่เบาๆ เพราะศัตรูของเขาพร้อมจะประจันหน้ากันตลอดเวลา

"แกจะทำยังไงกับพวกมันก็ได้..แต่คืนนี้แกต้องพักที่โรงแรมนี้" พูดจบพ่อเลี้ยงอิทธิพลก็เดินนำหน้าเข้าไปในโรงแรมก่อน

"เอาไงดีครับพ่อเลี้ยง" เชี่ยวชาญคือลูกน้องคนสนิทของพันฤทธิ์หรือรู้จักกันในนามพ่อเลี้ยงใหญ่

"จะเอายังไงล่ะ พวกมึงก็เปิดโรงแรมที่นี่แหละนอนไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่" พันฤทธิ์ไม่เคยเกรงกลัวใครแม้แต่พ่อ แต่ตอนนี้ที่เชื่อฟังเพราะมีเรื่องให้พ่อช่วย

[ที่จอดรถของโรงแรม]

"ทำไมเราไม่กลับเลยล่ะแม่" เพราะถึงยังไงพี่เขยก็ให้รถตู้ไปส่งถึงที่บ้าน

"จะรีบกลับไปไหน มีที่พักสวยหรูขนาดนี้ก็พักไปก่อนสิ"

"มัวคุยอะไรกันอยู่ลงรถได้แล้ว" บุญนำที่นั่งอยู่ด้านหลังรอให้แม่กับลูกลงจากรถ