ตอนที่ 1044
บทที่ 1045 บันทึกบรรพบุรุษโลหิต
October 21, 2026
ห้องที่เรียบง่าย ตกแต่งอย่างอบอุ่น และมีกลิ่นหอมเฉพาะของหญิงสาว
อีหลิงนอนอยู่บนเตียงสีชมพู คลุมผ้าห่มบางที่มีสีชมพูเหมือนกับเตียง โดยปิดตาสองข้างลง
นอนหลับลึกอยู่อย่างสงบ
หลินหยุนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่า ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ไม่ได้พบเจอกับอีหลิงเลย คิดไม่ถึงว่า
เธอจะผอมซูบลงไปไม่น้อย
เพียงแต่ ใบหน้าที่สวยงามของเธอนั้น สวยงามจนทำให้ทรมานใจเสียเหลือเกิน
หลินหยุนเดินเข้ามา แล้วยื่นมือไปลูบที่ใบหน้าอันผุดผ่องของอีหลิง
ทรวดทรงรูปร่างที่งดงามพรรณนาได้ถึงวิวทิวทัศน์ที่สวยงามของมนุษย์
“เด็กไร้เดียงสา! ” หลินหยุนถอนหายใจ
เหมือนจะรับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่าง อีหลิงที่กำลังหลับใหลก็กระซิบขึ้นเบา ๆ ว่า: “พี่หลินหยุน คุณกลับมาแล้วใช่ไหม? ”
หลินหยุนรีบหันมองไป เห็นว่าอีหลิงยังไม่ตื่น ยังคงหลับตา เพียงแค่พูดละเมอขึ้นเท่านั้น
อีหยุ่นพูดเบา ๆ ว่า: “ช่วงนี้อีหลิงนอนหลับนานขึ้นทุกที ฉันหาหมอมารักษาเป็นจำนวนมากแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ผล”
“ฉันกลัวจริง ๆ ว่า......”
อีหยุ่นไม่กล้าที่จะพูดต่ออีก
หลินหยุนพูดขึ้นว่า: “เธอได้รับบาดเจ็บที่ชีพจรหัวใจ”
“การแพทย์ในปัจจุบันไม่สามารถรักษาเธอให้หายได้”
“จำเป็นต้องมียาควบคุมสภาพอารมณ์ บำรุงหัวใจ”
อีหยุ่นดีใจ: “ปรมาจารย์หลิน คุณสามารถรักษาหลิงเอ๋อให้หายได้ใช่ไหม? ”
หลินหยุนพยักหน้า: “ยุ่งยากเล็กน้อย แต่ ต่อให้พลิกแผ่นดิน ฉันก็จะหายามารักษาเธอให้ได้”
เวลานี้ คาร์นอตวิลเลียมเดินเข้ามาอย่างหอบหืด
“หลินหยุน นายรวดเร็วมาก ฉันไล่ตามไม่ทัน” คาร์นอตวิลเลียมบ่นพึมพำ
หลินหยุนหันหน้ามองไปที่เขา: “ไปกันเถอะ! ”
“ไปไหน? ” คาร์นอตวิลเลียมถามขึ้นด้วยความสงสัย: “อีหลิงเป็นอย่างไรบ้าง? ”
หลินหยุนพูดว่า: “ฉันจะต้องหาสิ่งของอย่างหนึ่ง จึงจะสามารถรักษาเธอได้”
คาร์นอตวิลเลียมรีบถามขึ้นว่า: “สิ่งของอะไรเหรอ? จะหาเจอได้ที่ไหน? ”
“ฉันจะไปหาให้นายเดี๋ยวนี้”
หลินหยุนมองไปที่เขา: “สิ่งของที่เทพธิดาแห่งชีวิตได้หลงเหลือเอาไว้”
“อ่า! ” คาร์นอตวิลเลียมตกใจ จากนั้นดวงตาก็แสดงถึงความวิตกกังวล: “นายคิดที่จะให้ฉัน
พานายไปตะวันตก! ”
หลินหยุนแววตาแน่วแน่: “บางทีสถานที่อื่นอาจจะมีสิ่งของที่ฉันต้องการก็ได้ แต่ว่า ฉันไม่มีเวลา
ที่จะแสวงหาอย่างไร้จุดหมาย”
“วิธีการนี้ ตรงจุดมุ่งหมายอย่างที่สุด”
คาร์นอตวิลเลียมหดลำคอ: “แต่ฉันไม่อยากกลับไป”
หลินหยุนพูดว่า: “สิ่งที่จะต้องเผชิญหน้า สักวันไม่ว่าช้าหรือเร็วก็ต้องเผชิญหน้า”
“อีหลิงทนรอไม่ไหวอีกแล้ว”
คาร์นอตวิลเลียมมองไปยังอีหลิงที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียง แล้วใบหน้าก็เผยถึงความแน่วแน่
“นายพูดได้ถูกต้อง อีหลิงทนรอไม่ไหวแล้ว”
“ฉันพานายกลับไป”
หลินหยุนพูดขึ้นว่า: “ตกลง”
คาร์นอตวิลเลียมพูดขึ้นอีกว่า: “แต่ว่า คิดที่จะตามหาสิ่งของที่เทพธิดาแห่งชีวิตได้หลงเหลือไว้นั้น จำเป็นที่จะต้องได้บันทึกบรรพบุรุษโลหิตมาก่อน”
“มีเพียงด้านในของบันทึกบรรพบุรุษโลหิตเท่านั้นที่จะมีบันทึกรายละเอียดที่เกี่ยวข้องกับเทพธิดา แห่งชีวิต”
หลินหยุนแววตาเคลื่อนไหวเล็กน้อย: “บรรพบุรุษโลหิต? คาอินตามตำนานที่ร่ำลือใช่ไหม? ”
“ใช่” คาร์นอตวิลเลียมพยักหน้าอย่างจริงจัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคารพ
เพียงแค่พูดถึงชื่อของบรรพบุรุษโลหิต ก็สามารถทำให้ฝ่าบาทที่หยิ่งผยองมีความเคารพถึงขนาดนี้ นั่นแสดงว่าบรรพบุรุษโลหิตในตำนานผู้นี้ มีสถานะที่สูงศักดิ์อย่างมาก ในจิตใจของบรรดา
กลุ่มคนเผ่าโลหิตนี้
“ไปกันเถอะ ไปเอาบันทึกบรรพบุรุษโลหิตกัน” หลินหยุนหันหลังแล้วก็เดินออกไป
คาร์นอตวิลเลียมมองดูอีหลิงเล็กน้อย แล้วก็ก้าวเดินตามออกไป
อีหยุ่นมองไปยังภาพเงาด้านหลังของหลินหยุน และพูดขึ้นเสียงดังว่า: “ปรมาจารย์หลิน ฉันจะ
รอฟังข่าวดีจากพวกคุณ! ”
เสียงที่เฉยชาของหลินหยุนดังลอยมาว่า: “ดูแลอีหลิงให้ดี ๆ รอพวกเรากลับมา”
.......
ฝรั่งเศส นี่คือประเทศที่ขึ้นชื่อเรื่องความโรแมนติก และยังเป็นประเทศที่มีสินค้าฟุ่มเฟือยที่โด่งดัง
มีชื่อเสียงไปทั่วโลกอีกด้วย
ตระกูลของคาร์นอตวิลเลียม อยู่ที่เมืองหลวงของฝรั่งเศส ชื่อว่าปารีส
หลินหยุนกับคาร์นอตวิลเลียมโดยสารเครื่องบินระหว่างประเทศ มายังฝรั่งเศส จากนั้นทั้งสองคน