ตอนที่ 1112
บทที่ 1113 เหยียบย่ำความภาคภูมิใจทั้งหมด
October 21, 2026
ตอนแรกก็ได้ฟันเรือรบยักษ์ขาดไปสองลำ
จากนั้นก็ทำลายหน่วยเครื่องบินรบรุ่นที่หกจนแตกละเอียดเป็นผุยผงด้วยเพลงกระบี่ท่าเดียว
ติดตามมาด้วยหน่วยรบเมคารุ่นที่สองที่เป็นความหวังทั้งหมดนั้น ก็ได้หายสาบสูญเป็นเถ้าถ่านในชั่วพริบตา!
หลินหยุนที่ได้กลับมาปรากฏตัวใหม่อีกครั้ง ไม่เพียงแต่ทำให้คนรู้สึกเซอร์ไพรส์เท่านั้น
แต่กลับรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง!
โดยเฉพาะอเมริกาในเวลานี้
ผู้คนอเมริกาทั้งประเทศ ล้วนแล้วแต่เสียสติบ้าคลั่งกันไปหมด
สำนักงานใหญ่ของผู้บริหารระดับสูงของอเมริกา รวมทั้งผู้นำอเมริกาและสมาชิกจำนวนหลายร้อยคน ตอนนี้ต่างก็ตกใจกลัวจนขี้ขึ้นสมองไปหมดแล้ว!
“หลินชางฉอง!”
“ปีศาจตัวนี้ เขายังมีชีวิตอยู่! เขายังมีชีวิตอยู่!”
“โอ้พระเจ้า! เขาเป็นตัวสัตว์ประหลาดอะไรกันแน่?”
“พวกเราควรทำยังไงดี? ใครช่วยบอกฉันที ตอนนี้พวกเราควรจะทำยังไงดี?”
“ เชี่ย！พวกเราไปหาเรื่องกับตัวอะไรที่น่ากลัวอย่างนี้ได้ยังไงกัน?”
“ใครจะเป็นคนที่รับผิดชอบเรื่องนี้?”
“ใครบอกพวกเราได้บ้างว่า ต่อไปพวกเราควรจะทำยังไงดี?”
“ใครสามารถหยุดการเคลื่อนไหวของปีศาจตัวนี้ได้บ้าง?”
“โอ้สวรรค์! เขามาแล้ว! เขามาถึงแล้ว!”
ภายในสำนักงานใหญ่อเมริกานั้น สมาชิกนับร้อยคนต่างก็ตกอยู่ในสภาพที่โกลาหลวุ่นวาย
ผู้นำอเมริกาคิดจะพยายามควบคุมสถานการณ์อย่างเต็มที่ แต่กลับไม่มีใครฟังคำพูดของเขาเลย!
สมาชิกส่วนใหญ่ต่างก็ทยอยกันหนีออกไปแล้ว
ในช่วงเวลาแค่ไม่กี่นาทีนี้เอง
ภายในห้องประชุมสำนักงานใหญ่นั้น ก็เหลือแต่ผู้นำอเมริกาและทีมงานของเขา รวมทั้งเจ้าหน้าที่อีกสิบกว่าคนเท่านั้น
โดโนแวนสีหน้าแลดูน่าเกลียดเหลือเกิน
“ท่านผู้นำครับ พวกเราตอนนี้จะทำยังไงดี?”
“ด้วยความเร็วของหลินชางฉองตอนนี้ เกรงว่าอีกสิบนาทีเท่านั้นก็สามารถเข้ามาถึงชิงวอตันพวกเราที่นี่ได้แล้ว!”
โดโนแวนยังไงก็ยังไม่ยอมเชื่อ
หลินชางฉองที่ถูกระเบิดจากระเบิดโปรตอนฟิชชั่นและขีปนาวุธเลเซอร์กว่าพันลูกเช่นนั้น ถึงกับยังมีชีวิตรอดมาได้
ผู้นำอเมริกาก็มีสีหน้าบึ้งตึงเช่นกัน
สายตาแสดงความว้าวุ่นออกมา
“ไม่ต้องใจร้อน!”
“เวลานี้พวกเราจะต้องใจเย็นไว้! จะต้องใจเย็นๆ!”
ถึงแม้ปากเขาพูดเช่นนี้ แต่ว่าสีหน้าท่าทางของเขากลับไม่ได้แสดงออกเช่นนั้นเลย
แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่สามารถที่จะใจเย็นได้เลย
หลินหยุนน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้
แม้แต่เครื่องบินรบรุ่นที่หกของพวกเขาที่แอบซ่อนมานานก็ยังต้องเอาออกมาใช้เลย
แต่ตอนนี้กลับสลายกลายเป็นเถ้าถ่านไปในชั่วพริบตาแล้ว
หน่วยรบเมคารุ่นที่สองก็ยังไม่รอดจากโชคชะตาเช่นนี้ไปเหมือนกัน
แสดงให้เห็นว่า การยกระดับในการโจมตีหลินชางฉองเป็นลำดับเช่นนี้ ไม่ได้เกิดผลอะไรขึ้นมาเลย
ในสมองของผู้นำอเมริกาก็เกิดความคิดใหม่ผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
รีบสำรวจอย่างรวดเร็วว่า ตัวเองยังมีไพ่ใบสุดท้ายอะไรที่สามารถเอาออกมาได้อีกหรือไม่
เวลาผ่านไปทุกวินาที ส่วนตอนนี้ กล้องถ่ายทอดสดดาวเทียม ก็ไม่สามารถจับภาพ ร่างของหลินหยุนได้อีกแล้ว
โดโนแวนที่อยู่ข้างๆก็พูดด้วยเสียงหนักแน่นว่า “ท่านผู้นำครับ ฉันคิดว่าในเวลานี้ พวกเราจะต้องใช้ไพ่ใบสุดท้ายจริงๆแล้ว!”
ผู้นำอเมริกาสีหน้าเขียวจนดำ ขมวดคิ้วแล้วส่ายหน้าไม่หยุด “ไม่! ไม่ได้! นั่นเป็นไพ่ใบสุดท้ายของอเมริกาเรา! ไม่ถึงเหตุสุดวิสัยจำเป็นจริงๆแล้ว! จะไม่เอามาใช้อย่างเด็ดขาด!”
โดโนแวนได้ยินแล้วก็รีบพูดทันทีว่า “ท่านผู้นำ หรือว่าตอนนี้ยังไม่ถึงขั้นเหตุสุดวิสัยจำเป็นจริงๆเหรอ?”
“ถ้าหากยังไม่ยอมใช้ไพ่ใบสุดท้ายนี้ละก็!”
“พวกเราจะต้านทานเทพมารอย่างหลินชางฉองได้ยังไงกัน?”
ผู้นำอเมริกายังคงส่ายหน้า “ไม่ๆๆ พวกเรายังมีหมากเบี้ยอยู่! ยังมีหมากเบี้ยอยู่!”
ดวงตาของเขาก็ลุกวาวขึ้น รีบพูดขึ้นว่า “ใช่แล้ว! แม่และผู้หญิงของหลินชางฉองนั้นตอนนี้เป็นยังไงแล้ว?”
โดโนแวนพูดว่า “ตอนนี้ผูกอยู่กับเครื่องประหารแล้ว!”
“เรย์มอนด์พูดว่า เขาจะให้พวกเธอมองดูหลินหยุนตายไปก่อนแล้วจึงจะลงมือประหาร!”
“ตอนนี้น่าจะยังไม่ได้ประหาร!”
ผู้นำอเมริกาได้ยินแล้วก็รีบพูดขึ้นอย่างตื่นเต้นทันทีว่า “เร็ว! ให้พวกเขาเอาตัวประกันมาให้ฉันด่วน!”
“ใช่แล้ว ขอเพียงให้แม่และผู้หญิงของหลินชางฉอง ยังอยู่ในมือกำมือของพวกเราแล้ว เขาก็ไม่มีทางที่จะทำอะไรได้เลย! นี่ก็คือต้นทุนของพวกเรา!”
หลังจากสั่งการลงไปแล้ว ในไม่ช้าก็มีคนคุมตัวหวางซูเฟินและฉินหลันเข้ามา