ตอนที่ 1113
บทที่ 1114 ซุปเปอร์เมคาทองคำ
October 21, 2026
ในฐานะที่เป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่ห้าดาวของอเมริกาที่มีเพียงสองคนเท่านั้น
ตอนนี้สีหน้าโดโนแวนขาวซีด บนหน้าผาก แผ่นหลังก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ
แม้แต่ร่างกายก็กำลังสั่นอย่างรุนแรง
แต่เขารู้ว่า ผู้นำพวกเขาอยู่ภายใต้การข่มขู่ของหลินชางฉองนั้น ไม่สามารถเงยหัวขึ้นมาได้เลย ในเวลานี้เขาจำเป็นที่จะต้องจัดการสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าแล้ว
สูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ พยายามทำให้ตัวเองสงบสติอารมณ์มากที่สุด
โดโนแวนมองไปยังหลินหยุน แล้วกัดฟันพูดด้วยความโกรธ
“หลินชางฉอง! เดิมทีถึงแม้แกเหยียบหลังคาวังอันศักดิ์สิทธิ์ของอเมริกาเราจนพังลงมาก็ตาม! ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่สามารถที่จะใช้วิธีสันติในการแก้ไขปัญหาเรื่องคราวนี้ได้!”
“แต่ว่าแกถึงกับกล้าข่มขู่ผู้นำเรา!”
“งั้นตอนนี้ ก็ไม่เหลืออะไรที่จะต้องเจรจาอีกแล้ว!”
น้ำเสียงของโดโนแวนหนักแน่นมาก ดวงตาทั้งคู่ก็จ้องเขม็งไปที่ตัวหลินหยุน
เขาพูดต่อไปอีกว่า “แกคงกำลังนึกว่า มาจนถึงตอนนี้แล้ว อเมริกาเราได้ทิ้งไพ่ใบสุดท้ายออกมาหมดแล้วจริงๆ แต่ก็ยังไม่สามารถจัดการอะไรแกได้อีกใช่ไหม?”
“หลินชางฉอง!”
“แกแข็งแกร่งมาก! แกเก่งกาจมากจริงๆ!”
“จนฉันต้องยอมรับว่า อเมริกาเราไม่ควรที่จะไปหาเรื่องกับแกจริงๆเลย!”
แววตาส่วนสึกของโดโนแวนแสดงออกถึงความบ้าคลั่งออกมา
น้ำเสียงก็ยิ่งหนักแน่นขึ้นทุกที
“แต่ว่า แกคิดว่าเมื่อถึงขั้นนี้แล้ว อเมริกาเราไม่มีพลังความสามารถอะไรที่จะต่อต้านกับแกได้อีกจริงเหรอ?”
“ไม่!”
“แกคิดผิดแล้ว! อีกทั้งยังผิดอย่างมหันต์ด้วย!”
“ความลับที่ซ่อนอยู่ของอเมริกาเรา!”
“ไพ่ใบสุดท้ายของอเมริกาเรา!”
“ความจริงแล้วก็ยังไม่เคยได้แสดงออกมาเลย!”
“เพราะว่านั่นคือ สิ่งที่มากพอที่จะสามารถทำลายล้างแม้แต่ดาวเคราะห์ดวงนี้ได้อย่างแท้จริง!”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ มุมปากของโดโนแวนก็มีรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์ออกมา
“หลินชางฉอง!”
“แกโชคดีมาก!”
“เพราะว่าแกเป็นคนแรกที่มีโอกาสได้สัมผัสกับไพ่ใบสุดท้ายที่แข็งแกร่งที่สุดของอเมริกาเรา ว่ามีความน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน!”
“ฮ่าๆๆ! เตรียมพร้อมแล้วหรือยังล่ะ?”
โดโนแวนพูดพลาง ในมือของเขาก็มีรีโมทคอนโทรลสีแดงเล็กๆอันหนึ่งปรากฏขึ้นมา
จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นดุร้ายขึ้นมาทันที แล้วกดลงไปอย่างแรง！
ทันใดนั้นทำเนียบดำทั้งหลังก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ราวกับว่าจะพังครืนลงมาได้ทุกเวลา
โดโนแวนหัวเราะเสียงดังอย่างบ้าคลั่ง
“หลินชางฉอง!”
“รู้ไหมว่าทำไมเดิมอเมริกาเราที่มีเจ้าหน้าที่ระดับห้าดาวสองคน!”
“ส่วนจนถึงตอนนี้ แกก็เห็นแค่ฉันคนเดียวเท่านั้นใช่ไหม?”
“ฮ่าๆๆๆ! ตอนนี้ แกก็มาสัมผัสกับความน่าสะพรึงกลัวของท่านพลเอกเอดัวร์โด เจ้าหน้าที่ระดับห้าดาวอีกคนหนึ่งของอเมริกาเราได้แล้ว!”
หลินหยุนสายตาเคร่งเครียด
เพ่งกระแสจิตแล้วชี้นิ้วออกไปอีกครั้ง
โดโนแวนก็ล้มลงกับพื้น เสียชีวิตลงทันที
วินาทีต่อมา ร่างของหลินหยุนก็หายแวบไปทันที แล้วมาอยู่ตรงหน้าหวางซูเฟินและฉินหลัน
จับมือของทั้งสองคนไว้ แล้วเหาะลอยขึ้นไปทันที
เสี้ยววินาทีที่พวกเขาออกจากที่นั่นไป ทำเนียบดำทั้งหลังก็พังครืนลงมาทั้งหมด
หลินหยุนพาหวางซูเฟินและฉินหลัน เหาะเหินเดินอากาศมาถึงบริเวณลานกว้างแห่งหนึ่งที่ชานเมืองชิงวอตัน
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ก็มีเงาร่างสีทองตามหลังมาอย่างรีบเร่ง
ความเร็วนั้นยังเร็วมากกว่าหลินหยุนด้วยซ้ำไป
หันหลังกวาดสายตามองไปยังเงาร่างสีทองที่อยู่กลางอากาศนั้น หลินหยุนก็หันไปยิ้มกับหวางซูเฟินและฉินหลันแล้วพูดเสียงเบาๆว่า “แม่ครับ พี่ฉินหลัน วางใจเถอะ ไม่เป็นไรแล้ว!”
ขณะที่พูดอยู่นั้นก็สะบัดแขนเบาๆ กุญแจมือและโซ่ตรวนเท้าที่ล็อกหวางซูเฟินและฉินหลันไว้นั้นก็แตกกระจายออกไป
หลินหยุนพูดด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “แม่ครับ พี่ฉินหลัน พวกคุณรอผมอยู่ที่นี่ก่อนนะ! รอให้ผมจัดการกับไอ้หมอนี่เรียบร้อยแล้ว พวกเราก็กลับบ้านได้เลย!”
หวางซูเฟินและฉินหลันน้ำตาไหลนองเต็มหน้า
แต่กลับพูดอะไรไม่ออกเช่นเดิม ได้แต่พยักหน้า