บทที่ 1125 ขึ้นเขาคุนชางอีกครั้ง

หลินหยุนยืนอยู่ในอากาศ ผมยาวของเขาลอยล่องทั้งๆที่ไร้กระแสลมพัด

ท่าทางของเขาราวกับไม่ได้รับอันตรายใดๆเลยสักนิด

นี่คือเรื่องน่าเหลือเชื่อที่สุดสำหรับเจียงยี่!

พันธนาการมังกรน้ำของเขาถือเป็นกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดในคาถามังกรน้ำแล้ว

มีผลในการสยบศัตรูได้อย่างเหนือชั้นไร้ใครเทียบ!

แต่สิ่งที่ยากและมีค่าที่สุดก็คือถึงแม้จะเป็นกระบวนท่าตั้งรับ แต่มันก็แฝงแนวรุกที่แข็งแกร่งเอาไว้ด้วย!

เมื่อถูกมังกรน้ำกลืนเข้าไปในร่างกาย มันจะกินพลังทิพย์ของคู่ต่อสู้อย่างต่อเนื่อง

และใช้เวลาเพียงไม่นาน พลังทิพย์ก็จะถูกกลืนกินจนหมด และไม่มีพลังให้ต่อสู้อีก!

ดังนั้น กระบวนท่านี้จึงเรียกได้ว่าเป็นเคล็ดวิชาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเจียงยี่

ตอนที่เขาอยู่ในประตูเซียน เขาไม่รู้ว่าใช่กระบวนท่านี้ฆ่าคนไปแล้วตั้งมากมายเท่าไหร่!

มู่หงก็ตกใจเหมือนกัน!

ในฐานะเพื่อนสนิทของเจียงยี่ เขาย่อมรู้ดีกว่าใครถึงพลังอันแข็งแกร่งของกระบวนท่านี้!

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมบางครั้งเจียงยี่ที่ดูออกจะบ้าอำนาจอยู่บ้าง แต่เขากลับไม่เก็บมาคิดอะไรมาก

นั่นเพราะว่าเขากลัวกระบวนท่านี้ของเจียงยี่

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้หลินหยุนที่ไม่ได้เข้าสู่แม้แต่ขั้นยาทอง กลับทำลายกระบวนท่าไม้ตายของเจียงยี่ไปแล้ว!

นี่ทำให้มู่หงไร้หนทางจะเข้าใจได้อย่างยิ่ง

"หลินชางฉอง มีฝีมืออยู่บ้างนี่!"

เจียงยี่ลืมตากว้างและพูดอีกครั้ง “นายไม่ได้เป็นแม้แต่ขั้นยาทอง! เป็นไปไม่ได้ที่จะทำลายพันธนาการมังกรน้ำของฉัน! นี่เกิดอะไรขึ้น?”

จนกระทั่งตอนนี้ เขาก็ยังยากที่จะเชื่อ!

หลินหยุนยืนอยู่อากาศและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "อาศัยขยะที่พวกนายรวมขึ้นมา ยังกล้าเรียกว่ายาทอง! ไม่รู้ว่าใครให้ความกล้านี้กับนาย!"

ร่างกายของหลินหยุนวาบผ่านไปจากนั้นในมือของเขาก็ถือดาบเฮ่าเทียนอยู่

“แม้ฉันจะไม่ได้เข้าสู่แดนยาทอง แต่ว่า หากฉันต้องการ ฉันก็สามารถเข้าสู่แดนยาทองได้”

“ฆ่าพวกนาย พลังในตอนนี้ก็เพียงพอแล้ว!”

“ข้ามีหนึ่งกระบี่ที่ทลายนภาได้!”

เมื่อเสียงจบลง ร่างของเขาก็หายไปในทันใด

ในเวลาเดียวกันก็เกิดเป็นลมเคลื่อนเมฆคล้อยไปมาระหว่างฟ้าดิน เมฆดำอันกว้างใหญ่ได้รวมตัวกันปกคลุมแผ่นดินจนน่าตื่นตะลึงหวาดกลัว

จากนั้น เงาร่างมนุษย์ขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นมาท่ามกลางอากาศ

เงาจำแลงนั้นมีดาบขนาดใหญ่อยู่ในมือ ราวกับว่าสามารถทำลายโลกได้ทุกเมื่อ

ทันใดนั้น เงาจำแลงก็เปิดฉากขึ้น ดาบขนาดใหญ่ในมือของเขาแทงออกไปในทันทีอย่างไม่รีรอ

เจียงยี่และมู่หงรับรู้ได้ถึงความหวาดกลัวที่ผุดขึ้นมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณของพวกเขา!

พวกเขาแทบจะไม่อยากเชื่อในพลังอันแกร่งกล้าและไร้เทียมทานนี้

แต่ในเวลานี้ ไม่มีเวลาให้พวกเขาได้คิดอีกต่อไป

เจียงยี่ที่ถูกพลังสะท้อนกลับหลังจากมังกรน้ำของเขาแตกสลาย พลังทิพย์ในร่างของเขายังคงพลุ่งพล่านไม่หยุด

มู่หงทำได้แค่เคลื่อนตัวก้าวถอยออกมาอย่างรวดเร็ว!

จากนั้นก็ตะโกนเสียงเคร่งว่า “หุ่นจำลองปรากฏ!”

สิ้นเสียงลง เถาวัลย์จำนวนนับไม่ถ้วนก็งอกขึ้นจากพื้นดิน จากนั้นก็พัวพันเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว และแทบจะในชั่วพริบตา พวกมันกลายเป็นหุ่นจำลองขนาดมหึมา!

หุ่นจำลองนี้สูงเป็นพันเมตร

มือหนึ่งถือค้อนขนาดใหญ่ อีกมือหนึ่งถือโล่ขนาดใหญ่เหนือใครเทียบ

เมื่อเผชิญหน้ากับกระบี่ที่น่าตื่นตะลึงของหลินหยุน หุ่นจำลองก็ยกโล่ขึ้นทันทีและป้องกันมู่หงและเจียงยี่เอาไว้

แต่ชี่กระบี่ของดาบทะลุสวรรค์นั้นไร้ที่สิ้นสุด ด้วยพลังอันน่าเกรงขามของทลายนภา พริบตามันก็ทำลายหุ่นจำลองสูงพันเมตรไปในทันที

ไม่เพียงแค่นั้น แม้แต่มู่หงและเจียงยี่ก็กระเด็นออกไปอีกครั้ง

เลือดของทั้งสองกระอักออกมาและได้รับบาดเจ็บสาหัสในทันที

เจียงยี่ตะโกนอย่างรวดเร็ว "น้องมู่ หนี!"

พูดจบ ร่างของเขาก็กลายเป็นลำแสงและตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

มู่หงเองก็ตะลึงงันไปและรีบวาบหายหลบลงไปที่พื้น

เมื่อหลินหยุนใช้ดวงจิตกวาดดู ก็ไม่พบกลิ่นอายของคนทั้งสองแล้ว