บทที่ 1344 สถานการณ์ผิดปกติเล็กน้อย

หลินหยุนถอนหายใจยาวเช่นกัน

สีหน้าของเขาแย่มาก

ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่เคยถอนหายใจเกินสามครั้งด้วยซ้ำ

แต่กระบวนการนี้ดูจะใช้เวลานานมากสำหรับเขา

เขาแค่คาดเดา ว่าจะเกิดสิ่งเลวร้ายขึ้น

ไม่คาดคิดว่าคำของตนจะกลายเป็นคำทำนายเป็นจริงซะงั้น

และใต้ทะเลสีดำนี้ กระแสน้ำเชี่ยวกรากอย่างมาก

มีเศษวิญญาณเทพที่แตกสลายนับไม่ถ้วน

บ้างก็แข็งแรง บ้างก็อ่อนแอ

ในกระบวนการเมื่อสักครู่นี้ มีการโจมตีที่ทรงพลังมาอยู่สี่ครั้ง

สามครั้งแรกเขาต้านเอาไว้ได้

ครั้งที่สี่แข็งแรงกว่าสามครั้งก่อนหน้าอย่างมาก

โชคดีที่สุดท้ายพวกเขาก็ข้ามผ่านทะเลไปได้ในนาทีสุดท้าย

มิฉะนั้นผลลัพธ์ที่ตามมานั้นอาจจะแย่จนไม่อาจคาดคิด

นี่เป็นเพียงเศษวิญญาณเทพที่ทรงพลังสี่ชิ้นเท่านั้น ส่วนชิ้นเล็ก ๆอื่นๆมีหลายร้อยชิ้น

เมื่อมองย้อนกลับไปที่ผิวทะเล

ผิวทะเลทั้งหมดยังคงนิ่งมาก ไม่มีแม้แต่ระลอกคลื่น

ใครจะคาดคิดว่ามีอันตรายอย่างใหญ่หลวงภายใต้สิ่งนี้

หลินหยุนกวาดสายตาไปที่ผิวทะเล แล้วมองไปที่ฝั่ง

เมื่อโจวฮ่าวเห็นเช่นนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะถาม “พี่หลิน พี่กำลังมองดูอะไรอยู่?”

หลินหยุนส่ายหัวเล็กน้อยและกล่าวว่า "ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ!"

พูดจบเขาก็หันหลังและก้าวเดินต่อไป

ทุกอย่างระหว่างทางที่พวกเขาเดินเข้าไปดูเหมือนจะเป็นระเบียบมากขึ้น

ในจุดที่ไกลที่สุด มีภูเขาสูงขนาดใหญ่สองลูก ที่ทะยานสู่หมู่เมฆ

ภูเขาทั้งสองเชื่อมต่อกันในจุดเดียว

กลางภูเขามีเมฆมาก

จากช่องว่างระหว่างภูเขาทั้งสองไม่สามารถมองเห็นสิ่งอื่นได้เลย

และด้านล่างของภูเขานั้นมีหุบเขาที่ขนาดไม่ใหญ่และไม่เล็กอยู่

ในหุบเขานั้น

มีรูปปั้นขนาดใหญ่

มันเป็นรูปปั้นของสัตว์ประหลาดที่ใหญ่ยักษ์

เมื่อเห็นสัตว์ประหลาดใหญ่ตัวนี้

โจวฮ่าวและซิงเฟยต่างก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ

ไม่ใช่เพราะว่ารูปปั้นมันใหญ่เกินไป แต่เพราะมันเหมือนจริงเกินไป

รูปปั้นยืนอยู่ตรงนั้นเหมือนสัตว์ประหลาดโบราณจริงๆ

แม้จะอยู่ไกลจากทะเลมาก แต่ก็สามารถทำให้พวกเขารู้สึกจิตใจสั่นสะท้านได้

และเกิดมีความต้องการที่อยากจะคลานใต้เท้าของสัตว์ประหลาดใหญ่นั้นอย่างมาก

ทันทีที่เห็นสัตว์ประหลาดตัวนี้

หลินหยุนตกตะลึง

สัตว์ประหลาดนี้...

เขารู้สึกคุ้นตาอย่างมาก รูปปั้นนี้ค่อนข้างคล้ายกับเผ่าพันธุ์ที่เขารู้จัก

มีหนึ่งหัว มีเขาแปดเขา

มีสามตารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน

ร่างกายเหมือนงู

ขาทั้งแปดมีพังผืด

ทั่วร่างกายปกคลุมด้วยเกล็ดรูปสามเหลี่ยม

สัตว์ประหลาดนี้ คล้ายกับเผ่าแมลงเก้าหัวอย่างมาก

แต่ก็มีความแตกต่างกัน

แม้แต่เขาเองก็ไม่รู้จัก

แววตาของเขาเป็นประกาย

ส่ายหัวเบาๆ

หลินหยุนกล่าวว่า “หากพวกเจ้าทนไม่ไหว ให้หยุดอยู่ตรงนั้นและอย่าเดินต่อไป”

โจวฮ่าวสีหน้าขาวซีด หายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า "ไม่ได้ ไม่ว่าอย่างไรฉันก็จะสู้ไม่ถอย พี่หลิน ฉันหวังว่าฉันจะช่วยพี่ได้ไม่มากก็น้อย เมื่อถึงตรงนั้น เราอาจจะค้นพบวิธีแก้คำสาปสายเลือด เมื่อถึงเวลานั้น ฉันจะช่วยเต็มที่!"

เขามีเรื่องปิดบัง

เรื่องนี้เขาเองก็รู้ดี

หลินหยุนและซิงเฟยก็ต้องทราบโดยธรรมชาติ

ทั้งสองฝ่ายต่างก็ทราบแต่ก็มิได้มีใครเอ่ยออก

หลินหยุนกล่าวว่า “ดูสถานการณ์ตอนนั้นแล้วกัน!"

เขาคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าเผ่าแมลงเก้าหัว จะอยู่ในที่ดำรงอาศัยของเผ่าสาปฟ้าด้วย

อันที่จริงตระกูลแมลงเก้าหัวที่แท้จริงนั้น

มีแปดหัวเล็กอยู่บนหัวเดียว

แต่ละตัวเป็นสมบูรณ์ และแยกเป็นตัวออกมา

ดังนั้นแมลงเก้าหัวมีเก้าชีวิต ซึ่งเป็นเรื่องที่จริง

แน่นอนว่านี่ไม่ได้หมายความว่าหลังจากที่เผ่านี้กำเนิดแล้ว จะมีเก้าหัวทันที

มีเพียงสายเลือดของราชวงศ์เท่านั้น ที่จะมีสามหัวหลังกำเนิด

สายเลือดที่ไม่ใช่ราชวงศ์ มีหัวเดียวเท่านั้น