ตอนที่ 1416
บทที่ 1417 เป็นสุนัขของฉัน
October 21, 2026
เจ้าสำนักอริยสัจหัวเราะดังลั่นและพูดขึ้นว่า “หลินชางฉอง ในที่สุดนายก็มาแล้ว แต่นายคงจะคิดไม่ถึงว่า ฉันได้บรรลุขั้นเข้าสู่แดนจิตปฐมตามตำนานที่ร่ำลือแล้วล่ะสิ! ”
“จิตปฐม! ”
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุดฉันก็ทำสำเร็จแล้ว! ”
“ฉันได้กลายเป็นคนแรกในโลกคุนชาง นับตั้งแต่ช่วงเวลาที่ผ่านมาอย่างยาวนาน! ”
“จิตปฐม ฉันทำสำเร็จแล้ว! ”
“ที่จริงแล้วโลกชั้นนี้มีลักษณะอย่างนี้นี่เอง! ”
“หลินชางฉอง ตอนนี้นายยังคิดที่จะลงมือจัดการฉันอีกไหม? ”
“นายคือผู้เก่งกาจไร้เทียมทาน นายแข็งแกร่งอย่างมาก หรือพูดได้ว่า ภายในขั้นแดนยาทองนั้น ไม่มีผู้ใดที่จะเป็นคู่ต่อกรของนายได้! ”
“ฉันเองก็ไม่ได้! ”
“แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว! ”
“ฉันบรรลุขั้นแดนจิตปฐมแล้ว ซึ่งนายไม่สามารถมาเปรียบเทียบได้เลย! ”
“นายในตอนนี้ ในสายตาของฉันแล้ว ก็ไม่ต่างอะไรกับพวกมดแมลง! ”
“ถ้าตอนนี้นายคุกเข่าลงต่อหน้าฉัน และขอร้องให้ฉันปล่อยชีวิตนายไป เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ที่ฉันกำลังจะกลายเป็นผู้เก่งกาจที่ยิ่งใหญ่ของโลกคุนชางแล้ว บางทีฉันอาจจะไว้ชีวิตนายก็เป็นได้! ”
“แต่ถ้าหากนายยังคงดื้อดึงอยู่อย่างนี้ ฉันเองก็คงจะต้องเหยียบย่ำนายให้จบชีวิตลงดั่งเช่นเหยี่ยบย่ำมดอย่างไรอย่างนั้น! ”
“สถานการณ์แข็งแกร่งเหนือกว่าตัวบุคคล! ”
“หลินชางฉอง นี่คือโอกาสเพียงครั้งเดียวที่ฉันให้กับนาย! หวังว่านายจะรับมันเอาไว้! คุกเข่าลงเถอะ! ”
“กลายเป็นสุนัขต่อหน้าของฉัน นี่คือโชคดีของนายแล้ว! ”
เมื่อเจ้าสำนักอริยสัจพูดจบลง เจียซินที่อยู่ในหลิไถก็พูดขึ้นอย่างรีบเร่งว่า
“อย่าไปสนใจคำพูดของเขา เขาต้องการที่จะยืดเยื้อประวิงเวลาให้กับตัวเขาเอง เขาอยู่ไม่ไกลจากขั้นสุดท้ายแล้ว ใกล้ที่จะสำเร็จแล้ว! ”
"สังหารเขาซะ! "
ที่จริงแล้วไม่จำเป็นต้องให้เจียซินกล่าวเตือนเลย หลินหยุนเองก็เข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ของเจ้าสำนักอริยสัจได้อย่างชัดเจน
ก่อนหน้านี้ไม่ได้เห็นก็ถือว่าไม่เป็นไร แต่ตอนนี้อยู่ที่ตรงหน้า เห็นกับตาของตนเองแล้ว เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้น
อย่าลืมนะว่า หลินหยุนในชาติที่แล้วก็ก้าวหน้าทีละขั้นทีละขั้น จนกลายเป็นมหากษัตริย์!
หลินหยุนไม่พูดอะไร พลันใช้ดาบฟาดฟันเข้าใส่เจ้าสำนักอริยสัจที่อยู่ในบ่อน้ำโดยทันที
เจ้าสำนักอริยสัจสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก พร้อมกับปล่อยพลังฝ่ามือออกมาโดยพลัน
“ตูม......”
เกิดเสียงระเบิดดังลั่น น้ำในบ่อพวยพุ่ง และกระเด็นออกมาทั้งหมด
เมื่อสูญเสียการบำรุงหล่อเลี้ยงและชำระล้างจากน้ำในบ่อแล้ว เจ้าสำนักอริยสัจที่เดิมทีมีร่างกายพองโตราวกับบอลลูน ก็เหี่ยวแห้งลงไปอย่างรวดเร็ว
เจ้าสำนักอริยสัจโมโหอย่างมาก ตวาดเสียงแข็งใส่ว่า “หลินชางฉอง นายกำลังรนหาที่ตาย! นายกำลังหารนที่ตาย! นายคิดว่าทำแบบนี้จะสามารถหยุดยั้งฉันได้อย่างนั้นเหรอ? ดีเลย ฉันก็จะไม่บำเพ็ญไปจนถึงขั้นสุดท้ายก่อน โดยจะต้องหันมาสังหารนายให้ได้เสียก่อน! ”
เจ้าสำนักอริยสัจเงยหน้าขึ้น อ้าปากกว้างแล้วทำการดูด คนร่างเล็กที่รูปร่างเหมือนกับเขาที่อยู่เหนือศีรษะของเขานั้นก็ถูกดูดกลืนเข้าไปในปาก แล้วเข้าไปอยู่ภายในโลกกำลังภายในตัวของเขา
แต่เห็นได้ชัดว่าโลกกำลังภายในตัวของเขานั้นยังไม่สำเร็จสมบูรณ์ดี
เมื่อคนร่างเล็กเข้าสู่โลกกำลังภายในตัวแล้ว ลมหายใจในร่างกายของเขาไม่สามารถที่จะควบคุมให้มั่นคงได้ โดยที่ร่างกายได้มีการปลี่ยนสีไปมาอยู่ตลอดเวลา
นี่แสดงว่าพลังยังเปลี่ยนแปลงไม่สำเร็จโดยสมบูรณ์ อีกทั้งยังไม่ได้รับการควบคุมที่มั่นคงมากพอ
แต่ว่า ลมหายใจที่ปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของเขานั้น ช่างแข็งแกร่งไร้เทียมทานมากทีเดียว
เมื่อเปรียบเทียบระหว่างเขาในช่วงก่อนหน้านี้กับในตอนนี้แล้ว ช่างแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
เจ้าสำนักอริยสัจโกรธแค้นอย่างมาก พร้อมกับปล่อยพลังดรรชนีพุ่งไปทางหลินหยุน พลังรุนแรงไร้ขอบเขตก็โหมกระหน่ำเข้าใส่ทันที