บทที่ 1506 ลืมเรื่องนี้ไปเลย

สายตาของหลินหยุนเปล่งประกายและตื่นเต้นทันที ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาลืมเรื่องนี้ไปเลย

เรื่องนี้สำคัญมากๆ คนเหล่านี้ อันที่จริงแล้วพวกเขาไม่ได้ถือกำเนิดที่ดาวไกอา

สำหรับเรื่องของดาวไกอา พวกเขาไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย

ตอนนี้ดาวไกอาจะเป็นยังไง พวกเขาไม่รู้เรื่องเหล่านี้ด้วยซ้ำ

เรื่องต่างๆของดาวไกอาที่คนเหล่านี้รู้จัก มาจากการเล่าปากต่อปากจากบรรพบุรุษ

หลายพันปีที่ผ่านมา พวกเขาก็เป็นอย่างนี้อยู่แล้ว แต่เวลามันผ่านไปนานมากจริงๆ

คนเหล่านี้มีความรู้สึกที่ดีต่อดาวไกอาไหม?

บางทีอาจจะมีคนส่วนน้อยที่มีความรู้สึกเหล่านี้!

บางทีคนจำนวนมากอาจจะมีความรู้สึกนี้เหมือนกัน

อย่างไรก็ตาม พวกเขาคงมีความรู้สึกไม่พอใจ ไม่เต็มใจ หมดหนทางและโกรธมากๆด้วย

บางทีพวกเขาคงรู้สึกโกรธบรรพบุรุษของตัวเองและดาวไกอาด้วย คนเหล่านี้ก็มีอยู่เยอะเหมือนกัน

พวกเขาอาศัยอยู่ในแดนเหมันต์ มองไม่เห็นอนาคตอะไรเลย

ถ้ามีโอกาสเพียงแค่น้อยนิด พวกเขาก็คงยอมละทิ้งฐานะที่ตัวเองเป็นนักบำเพ็ญเซียนจากดาวไกอาจริงๆ

ฐานะอันนี้ ไม่ได้ทำให้พวกเขาได้รับผลประโยชน์อะไรเลยแม้แต่นิดเดียว

ตรงกันข้าม ฐานะนี้ทำให้พวกเขาเกิดมาจนถึงเสียชีวิต ต้องอยู่ด้วยความรันทดและอัปยศอดสู

ถ้าเปลี่ยนเป็นตัวเขาเองละ?

หลินหยุนครุ่นคิด เขาก็ไม่รู้จริงๆว่าตัวเองจะคิดยังไงเหมือนกัน

แต่ไม่ว่าพวกเขาจะคิดยังไง เขาก็เข้าใจความรู้สึกของคนเหล่านี้ได้

หลินหยุนมองไปที่ชายชราสามคนที่อยู่ด้านหน้า

เขาสัมผัสได้ ชายชราที่อยู่ตรงกลาง คำพูดของเขาเต็มไปด้วยคำข่มขู่

ถ้าตอนนี้เขายืนกรานที่จะจากไปจริงๆ อย่าคิดว่าอีกฝ่ายเป็นแค่ยอดฝีมือจิตปฐมตอนกลางแค่สามคน

ถ้าหลินหยุนยืนกรานที่จะจากไป ชายชราสามคนนี้ร่วมมือกันก็หยุดเขาไว้ไม่ได้

ถ้าต่อสู้จริงๆ คงจะต่อสู้กับชายชราสามคนนี้ไม่ไหว

ถึงแม้ชายชราสามคนนี้จะใช้วิธีเดียวกับเฮยหลงและต้องแลกมาด้วยสิ่งของล้ำค่ามากๆ ถึงทำให้พวกเขาเข้าสู่แดนจิตปฐมได้ แต่ตอนนี้เขาก็สู้ชายชราสามคนนี้ไม่ไหวจริงๆ

แต่ถ้าเขาอยากจะจากไปจริงๆ อีกฝ่ายก็หยุดเขาไม่ได้จริงๆ หลินหยุนมั่นใจเรื่องนี้มากๆ

ถึงแม้คำพูดของอีกฝ่ายจะมีคำข่มขู่อยู่ แต่หลินหยุนก็สามารถสัมผัสได้ บางทีนี้อาจจะเป็นคำพูดที่มาจากใจจริงของชายชรา เพราะพวกเขาต้องการสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจมากๆ!

ถ้าหลินหยุนเป็นนักบำเพ็ญเซียนจากนิกายวิญญาณบริสุทธิ์ เป็นสายลับที่มาสืบค้นข้อมูล พวกเขาคงหยุดหลินหยุนเอาไว้และสังหารหลินหยุนทิ้ง

แต่ถ้าหลินหยุนเป็นนักบำเพ็ญเซียนจากดาวไกอาตามที่เขาพูดจริงๆ

พวกเขาก็สามารถสอบถามหลินหยุนเพื่อรู้เรื่องของดาวไกอามากกว่านี้

ถ้ารู้จักดาวไกอาเยอะขึ้น มันจะกลายเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของพวกเขา ทำให้พวกเขาพยายามมีชีวิตอยู่ต่อไปได้

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลินหยุนก็พยักหน้าทันที "ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว ฉันก็จะทำตามที่พวกคุณต้องการ! พวกคุณสามคนเดินนำทางได้เลย!"

เห็นได้อย่างชัดเจนว่าชายชราสามคนนี้คิดไม่ถึงจริงๆว่าหลินหยุนจะยอมรับปากง่ายๆแบบนี้

แต่เมื่อคิดดูอีกทีก็เข้าใจได้ทันที เพราะพวกเขาสามคนเป็นยอดฝีมือแดนจิตปฐมตอนกลาง

เด็กหนุ่มที่ชื่อหลินหยุนคนนี้ คงคิดว่าตัวเองสู้พวกเขาสามคนไม่ได้ ก็เลยยอมทำตามแต่โดยดี

เมื่อชายชราได้ยินก็พยักหน้าทันทีและพูด "ดีเลย คุณชายหลินเป็นคนที่ตรงไปตรงมาจริงๆ คุณตามฉันมาได้เลย!"

ขณะพูด ชายชราก็เคลื่อนไหวและบินตรงไปยังเกาะเล็กๆทันที

แต่ชายชราอีกสองคนไม่ได้ขยับตัว เห็นได้อย่างชัดเจนว่าพวกเขากำลังรอหลินหยุนอยู่

หลินหยุนมองหน้าพวกเขาสองคนครั้งหนึ่ง จากนั้นก็บินตามชายชราคนแรก ตรงไปยังเกาะเล็กๆทันที

ยิ่งเข้าใกล้เกาะเล็กๆ อุณหภูมิก็เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อเข้ามาใกล้แล้ว มันไม่ได้เป็นเกาะเล็กๆอีก แต่เป็นแผ่นดินที่มีรัศมีหลายหมื่นกิโลเมตร แต่เมื่ออยู่ในแดนเหมันต์ มันก็คือเกาะเล็กๆจริงๆ

หลังจากที่หลินหยุนเข้ามาในเกาะเล็กๆแล้ว เขาก็สัมผัสความเยือกเย็นไม่ได้อีกเลย

ไม่เพียงแค่นี้ แต่เขากลับสัมผัสได้ถึงความร้อนอันนิดหน่อย