บทที่ 1507 น้ำตาไหลเต็มหน้า

หยั่งเชิง

หลินหยุนก็เข้าใจเรื่องนี้ดี อีกฝ่ายเป็นยอดฝีมือแดนจิตปฐมตอนกลางสามคน

พวกเขาไม่ลงมือจับหลินหยุนเอาไว้ และใช้วิธีทรมานจนหลินหยุนเอ่ยปากพูด อันที่จริงพวกเขาก็ไว้หน้าหลินหยุนมากๆแล้ว

แน่นอนว่า ถ้าลงมือกันจริงๆ จะจับตัวหลินหยุนได้หรือไม่นั้น มันไม่ใช่เรื่องที่อีกฝ่ายจะสามารถคาดเดาได้

หลินหยุนพยักหน้าและพูด "ดาวไกอาได้เกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว ตอนนี้พลังชี่ทิพย์ในดาวไกอาเริ่มฟื้นฟูแล้ว!"

"มันก็แค่เริ่มต้นฟื้นฟูเท่านั้น!"

"ตอนที่ฉันออกจากดาวไกอา พลังชี่ทิพย์ยังมีน้อยมากๆ!"

"สำหรับตัวฉัน ตอนที่ฉันออกจากดาวไกอา ฉันไม่ได้เป็นยอดฝีมือแดนจิตปฐม!"

"หลังจากฉันมาถึงดาวนกขาวแล้ว ฉันถึงฝึกฝนจนเข้าสู่แดนจิตปฐม!"

"สำหรับฉันที่เป็นยอดฝีมือแดนยาทอง ทำไมฉันถึงสามารถเปิดค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติและมีทรัพยากรที่จะใช้เคลื่อนย้ายมิตินั้น สำหรับเรื่องนี้มันเป็นความลับของฉัน!"

"ฉันจะไม่พูดรายละเอียดเหล่านี้ให้พวกคุณฟัง!"

ชายชราสามคนสบตากัน จากนั้นชายชราที่นั่งอยู่ด้านบนสุดก็ถามทันที "ถ้าพูดแบบนี้แล้ว คุณชายหลินมาถึงดาวดวงนี้นานแล้วใช่ไหม?"

หลินหยุนพูดเบาๆ "มาได้แค่ไม่กี่เดือน!"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยุน ชายชราสามคนหายใจเร็วด้วยความตกใจ จากนั้นสายตาของชายชราเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

ชายชราที่นั่งอยู่ตรงหน้าหลินหยุนพูดทันที "คุณมาถึงแค่ไม่กี่เดือน ก็สามารถฝึกฝนจนถึงแดนจิตปฐมแล้วเหรอ?"

หลินหยุนพยักหน้าทันที

ชายชราอีกคนพูดด้วยความเหลือเชื่อมากๆ "มันเป็นไปได้ยังไง?"

"จากแดนยาทองเข้าสู่แดนจิตปฐม"

"แม้แต่ยอดฝีมือในสมัยโบราณ พวกเขาก็ไม่สามารถใช้เวลาแค่ไม่กี่เดือนก็ฝึกฝนถึงแดนจิตปฐมได้!"

"จากแดนยาทองสู่แดนจิตปฐม มันเป็นก้าวที่สำคัญมากๆ!"

"มีนักบำเพ็ญเซียนนับไม่ถ้วน ใช้เวลาทั้งชีวิตก็ไม่อาจฝึกฝนจนเข้าสู่แดนจิตปฐมได้!"

"แต่คุณใช้เวลาแค่ไม่กี่เดือนก็ทำสำเร็จแล้วเหรอ?"

"เรื่องนี้มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว!"

"เด็กหนุ่ม พวกเราไม่ได้ลงมือทำร้ายคุณ พวกเราแค่ต้องการถามให้แน่ชัดเท่านั้น!"

"ถึงแม้คุณจะพูดโกหก คุณก็พูดโกหกให้มันเนียนกว่านี้หน่อยสิ!"

"คุณพูดจาอวดดีมากเกินไปแล้ว คุณคิดว่าพวกเราอาศัยอยู่ในแดนเหมันต์ ไม่รู้เรื่องพวกนี้เลยเหรอ?"

เมื่อหลินหยุนได้ยินก็ไม่ได้รู้สึกโกรธ เพราะเขารู้ตัวดี เรื่องนี้มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมากๆสำหรับชายชราสามคนนี้

หลินหยุนมองไปที่ชายชราคนนั้นและเอ่ยปากพูดเบาๆ "คนอื่นทำไม่ได้ ไม่ได้แปลว่าฉันจะทำไม่ได้"

เมื่อชายชราคนนั้นได้ยิน เขาก็หัวเราะอย่างเย็นชาและพูดอย่างดูถูก "อายุน้อยๆแบบนี้ แต่นิสัยอวดดีมากๆ!"

หลินหยุนก็ไม่ได้รู้สึกโกรธ เรื่องนี้เขาพูดแบบถ่อมตนแล้ว อย่าพูดถึงตอนนี้เลย แม้แต่ชาติที่แล้ว รากฐานพลังของเขายังไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คนที่สามารถเทียบกับเขาได้นั้นก็มีน้อยมากๆ ใช้มือข้างเดียวก็นับได้หมด

ชาตินี้รากฐานพลังของเขาแข็งแกร่งมากๆ สร้างรากพลังที่มั่นคงมากๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องนี้เลย

ยอดฝีมือสมัยโบราณของเผ่ามนุษย์ในโลกไกอา พวกเขาถือได้ว่าเป็นวีรบุรุษ

เป็นอัจฉริยะ!

เป็นสุดยอดอัจฉริยะ!

สำหรับคนของดาวไกอา พวกเขาเป็นสุดยอดฝีมือที่แข็งแกร่งมากๆของดาวไกอา

แต่ในสายตาของหลินหยุน อันที่จริงพวกเขาไม่ได้แข็งแกร่งอะไรเลย!

นี่ไม่ใช่การดูถูก แต่หลินหยุนมองในฐานะกษัตริย์ และมีความรู้สึกของตัวเองอยู่

นี่ไม่ใช่การดูหมิ่น ถึงแม้พวกเขาจะอยู่ในยุคเดียวกัน หลินหยุนก็มั่นใจมากๆว่าตัวเองสามารถต่อสู้กับพวกเขาได้อย่างแน่นอน