บทที่ 1801 ฟองสบู่แตกออก

มีคนมากกว่าหนึ่งพันคน ตามด้วยเวลาผ่านไป ยังมีผู้บำเพ็ญเซียนมากมายมาจากทุกทิศทุกทาง

แต่ทว่า ก็ล้วนเป็นต่ำกว่าแดนสู่ธรรมะ

ผู้บำเพ็ญเซียนของแดนดั่งเทพและแดนจิตปฐมแบบนี้

ในไม่ช้าจำนวนคนก็เกินสามพัน

ไม่ว่าผู้บำเพ็ญเซียนของแดนแบบนี้จะมามากเท่าไหร่ สำหรับผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะ ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญทั้งนั้น

แต่ว่าจินจิ่วและหลินหมิงทั้งสองคน สีหน้าก็ดูไม่ค่อยดีเป็นอย่างมาก

หลินหมิงถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ และพูดขึ้นมาว่า “ก่อนหน้านี้มีเพียงหนึ่งพันกว่าคน นอกเหนือจากผู้บำเพ็ญเซียนจิตปฐมและยาทอง นอกจากผู้แข็งแกร่งแดนธรรมะหลายคนอีก อันที่จริงยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะอย่างแท้จริง น่าจะประมาณห้าสิบกว่าคน!”

“ด้วยจำนวนนี้ รอทรัพย์สมบัติกำเนิด พวกเราก็ไม่แน่ว่าจะไม่มีโอกาสจริงๆ!”

“แต่ว่าตอนนี้ ยอดฝีมือแดนดั่งเทพนี้ ก็มีจำนวนเกินสองร้อยแล้ว”

“โอกาสของพวกเรายิ่งน้อยเข้าไปใหญ่!”

“ผู้บำเพ็ญเซียนดั่งเทพเหล่านี้ น่าจะเป็นผู้บำเพ็ญเซียนของจักรวาล ตัวของโลกเขาทองพวกเรา ไม่มีผู้บำเพ็ญเซียนดั่งเทพมากเช่นนี้!”

จินจิ่วพูดด้วยน้ำเสียงฟึดฟัดว่า “เดิมทีโอกาสของพวกเราก็น้อยมากจนน่าสงสาร ต่อให้ไม่มียอดฝีมือแดนดั่งเทพเหล่านี้มุ่งหน้ามา ยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะสิบเอ็ดคนนี้ คนเหล่านี้ของพวกเรา หรือว่ายังจะอยู่ตรงหน้าของพวกเขา ต่อสู้เพื่อทรัพย์สมบัติงั้นเหรอ?”

หลินหยุนกลับใบหน้าดูราบเรียบ เมื่อได้ยินอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาว่า “สหายทั้งสองคนพูดได้ไม่มีผิด ฉันว่า พวกเราไม่มีโอกาสใดๆ! ถึงเวลานั้น ถ้าเกิดเริ่มต่อสู้กัน งั้นพวกเราก็หลบซ่อนไปให้ไกลๆ ดูเรื่องสนุกก็พอ!”

แต่หันหน้ามองไปทิศทางที่ตั้งของหุบเขานั้นอีกครั้ง

เห็นได้ชัด ว่าพวกเขายังคงไม่พอใจมาก!

ก็ใช่ สถานการณ์แบบนี้ ฉากแบบนี้ ไม่มีทางเป็นทรัพย์สมบัติธรรมดาอย่างแน่นอน

นี่มันน่าจะเป็นสมบัติล้ำค่าที่จะก่อให้จักรวาลสั่นสะเทือน

สมบัติล้ำค่าแบบนี้ ใครก็ไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ

เมื่อหลินหยุนเห็นเช่นนี้ ก็ไม่ได้พูดอะไรมากอีก แต่มองไปยังทิศทางของเมืองจิงเฟิงนั้น

ถ้าหากยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะทั้งสามคนนั้นของกลุ่มโจรดวงดาวมายังที่นี่ น่าจะมาจากทิศทางนั้น!

ก็ผ่านไปอีกครึ่งวัน

ป้ายหยกประจำตัวสีขาวของหลินหยุนเปล่งประกายขึ้นมาอีกครั้ง

พลังแห่งจิตญาณของหลินหยุนแทรกซึมเข้าไปในนั้น และเสียงที่ไม่คุ้นเคยแล้วก็ทุ้มต่ำเล็กน้อยในนั้น ก็ดังขึ้นมา

“มู่ฉอง?”

เมื่อได้ยินเสียงของอีกฝ่าย หลินหยุนรีบพูดขึ้นมาว่า “ข้าน้อยก็คือมู่ฉอง ผู้อาวุโสไปถึงโลกเขาทองแล้วเหรอครับ?”

เสียงทุ้มต่ำพูดขึ้นมาว่า “ฉันมาถึงแล้ว แต่ว่าอยากจะถึงที่อยู่ของหุบเทียนเมี่ยนั้น ยังต้องการใช้เวลาครึ่งวัน ตอนนี้นายเล่าสถานการณ์หุบเทียนเมี่ยมาให้หน่อย!”

แม้ว่าน้ำเสียงของอีกฝ่ายไม่สูง แต่ว่าความแข็งแกร่งแบบนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย กลับชัดเจนมาก

หลินหยุนก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก และบอกรายละเอียดสถานการณ์ให้อีกฝ่าย

“ผู้อาวุโสทั้งสาม ตอนนี้สถานการณ์ของทางหุบเทียนเมี่ยนี้ก็เป็นแบบนี้! ทุกคนก็กำลังรอให้ทรัพย์สมบัติกำเนิด ผู้อาวุโสทั้งสามยังต้องเร่งรีบมา สถานการณ์ในตอนนี้ ผมตัดสินว่า สมบัติล้ำค่านั้นน่าจะกำเนิดขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ได้!”

เสียงทุ้มต่ำนั้นก็พูดขึ้นมาว่า “ได้ พวกเรารับรู้แล้ว!”

หลังจากที่พูดจบ ก็ยุติการสื่อสารกับหลินหยุนโดยตรง

หลินหยุนแสยะยิ้ม

มาสู้กัน!

เกรงว่าจะไม่มีจุดจบที่ดีอะไร!

ประมาณครึ่งวันต่อมา แสงสามดวงมาจากทิศทางตะวันออกเฉียงใต้

ของเมืองจิงเฟิง

ลมปราณทั้งสามนี้ก็แข็งแกร่งมากๆ

โดยไม่จำเป็นต้องรับรู้ทั้งหมด ก็สามารถที่จะตัดสินได้ว่า นี่คือผู้แข็งแกร่งแดนสู่ธรรมะทั้งสามคน!

เมื่อเห็นแสงทั้งสาม สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไป โดยเฉพาะแดนสู่ธรรมะสิบเอ็ดคนในที่นี้ ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

ประโยคเดียวกันกับก่อนหน้านี้