บทที่ 1802 เทพปีศาจ

ทันทีที่ฟองสบู่แตกออกมา เห็นเพียงทั่วทั้งหุบเขาถูกห่อด้วยสีฟ้าทั้งหมด แสงสีฟ้านั้น ก็ปะทุออกมาทั้งหมดในทันที

แสงสีฟ้าถูกปลดปล่อยออกจากในหุบเขาทันที และกวาดล้างไปทุกทิศทุกทาง

พลังของต้าเต๋าแห่งดาบ ราวกับกระแสน้ำซัดออกมา

เกือบจะในชั่วพริบตา ก็กวาดล้างไปเป็นพันไมล์ทั้งหมด

ผู้บำเพ็ญเซียนจิตปฐมทั้งหมด ทั้งรวมผู้บำเพ็ญที่ต่ำกว่าจิตปฐม แทบจะในชั่วพริบตา เสียชีวิตทั้งหมด!

และผู้บำเพ็ญแดนดั่งเทพเหล่านั้น

ผู้บำเพ็ญแดนดั่งเทพตอนต้นก็เสียชีวิตในทันที

ผู้บำเพ็ญแดนดั่งเทพตอนกลาง มีบางคนที่เผชิญหน้ากับกฎเกณฑ์แห่งดาบ ก็ไม่สามารถที่จะรอดชีวิตได้

และคนเหล่านั้นที่เพราะว่ามีผู้บำเพ็ญเซียนต่อต้านอยู่ข้างหน้า ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสทันที ต่อให้ไม่ตาย ก็พอๆกัน

ผู้บำเพ็ญแดนดั่งเทพตอนปลายอย่างแท้จริง ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน แต่ยังสามารถที่จะรักษาสติไว้ได้บ้าง

ส่วนผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะทั้งสิบสี่คนนั้น

ในเวลานี้ขณะที่กฎเกณฑ์แห่งดาบกำลังกวาดล้างเข้ามา ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ และทั้งหมดก็ถอยกลับอย่างบ้าคลั่ง

แต่ถึงกระนั้น พวกเขาก็ได้รับผลกระทบจากกฎเกณฑ์แห่งดาบ

กฎเกณฑ์แห่งดาบอันทรงพลังนั้นช่างน่ากลัวเหลือเกิน

ขนาดพวกเขาถอยกลับด้วยกำลังทั้งหมดแล้ว แต่กลับยังคงได้รับบาดเจ็บทั้งหมด

แต่อาการบาดเจ็บยังคงอยู่ภายในขอบเขตที่สามารถจะควบคุมได้

ทั้งสิบสี่คน ทั้งหมดกลืนกินยาก่อนในทันที แต่กลับไม่กล้าทำการบุ่มบ่าม!

หลังจากที่ทุกคนสบตากัน ในที่สุดก็ยังมีคนเลือกที่จะเคลื่อนไหว

คนหนึ่งเคลื่อนตัวไป ผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะที่เหลือก็เร่งรีบไปยังที่ตั้งหุบเขาทั้งหมด

แต่ขณะที่พวกเขากำลังเคลื่อนไหว ลมปราณอันทรงพลังที่มืดมนอย่างยิ่ง ก็แทรกซึมออกมาจากในหุบเขานั้น

ทันใดนั้นคนที่ยังมีชีวิตรอดอยู่ทั้งหมดเห็นมัน ร่างสีดำขนาดใหญ่ ค่อยๆโผล่ขึ้นมาจากส่วนลึกของหุบเขานั้น

ร่างสีดำขนาดใหญ่นี้ ดุร้ายอย่างยิ่ง

น่ากลัวเป็นอย่างมาก!

มันดูไม่ใช่มนุษย์เลย

แม้แต่เผ่าอื่นๆในตอนนี้ ดูเหมือนจะไม่เคยเห็นมันมาก่อน

นี่อาจเป็นเผ่าพันธุ์โบราณ

หลังจากที่ร่างนี้ปรากฏขึ้น สายตาจับจ้องไปที่บนตัวผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะทุกคน และหัวเราะอย่างน่ากลัวเยือกเย็นขึ้นมาทันที

“มีแค่คนกระจอกไม่กี่คนอย่างพวกแกเองเหรอ?”

“ทำให้ข้าค่อนข้างผิดหวังจริงๆ!”

“ไม่มีแม้แต่จ้าวแห่งเต๋าคนหนึ่งเลย!”

“ทำให้ข้าผิดหวังเกินไปจริงๆ!”

“แต่ว่ามีก็ดีกว่าไม่มี! พวกแก ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น! กลายเป็นอาหารในปากของข้าซะเถอะ นี่เป็นเกียรติมาก สำหรับคนอ่อนแออย่างพวกแก!”

หลังจากที่เสียงลดลง เห็นแค่อ้าปากที่เต็มไปด้วยเลือด และดูดเข้าไปในทันที พลังกลิ่นเหม็นเน่า ก็ห่อหุ้มผู้แข็งแกร่งแดนสู่ธรรมะสิบทั้งสี่คนอยู่ในนั้นทันที

เมื่อผู้อาวุโสเหมินชิงเห็นเช่นนี้ ก็รีบตะโกนเสียงดังว่า “สหายทุกท่าน เจ้าปีศาจตนนี้แข็งแกร่งมาก พวกเราลงมือด้วยกำลังทั้งหมด บางทีอาจจะยังมีโอกาสรอดชีวิต! ไม่เช่นนั้นวันนี้พวกเราก็จะถูกฝังอยู่ที่นี่!”

เมื่อเสียงของเหมินชิงลดลง ผู้แข็งแกร่งทั้งสิบสี่คนแสดงกฎเกณฑ์ทั้งหมดของตัวเองออกมา

ไม่มีใครคิดว่า เรื่องราวจะกลายเป็นแบบนี้

ตอนแรกคิดว่า มีสมบัติล้ำค่าที่ทำให้จักรวาลสั่นสะเทือนปรากฏขึ้น

แต่ไม่ใช่เลย กลับปรากฏตัวเทพปีศาจตนหนึ่ง

ผู้แข็งแกร่งแดนสู่ธรรมะทั้งสิบสี่คน แม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บบ้าง แต่ภายใต้การลงมือพร้อมกัน พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ถล่มทลาย

ผู้แข็งแกร่งทั้งสิบสี่คน หลังจากที่หลุดพ้นจากพลังเหม็นเน่าที่มองไม่เห็น ก็ลงมือกันอย่างบ้าคลั่ง และโจมตีไปทางเทพปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวนั้น

เมื่อเทพปีศาจเห็นเช่นนี้ก็โกรธมาก

เห็นแค่แสงในมือส่องแสงระยิบระยับ ดาบกระดูกสีขาวเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือ

แสงสีสีฟ้าจางๆส่องอยู่บนดาบกระดูก

ภายใต้การสะบัด กวาดล้างตรงไปทางผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะทุกคน