ตอนที่ 291
##บทที่ 292 ขอเชิญคุณไปเป็นครู
October 21, 2026
หวางเต๋อหรง ลูกคนที่สี่ของตระกูลหวาง น้องสาวของหวางซูเฟิน มองไปที่หวางจิงหลงอย่างระมัดระวัง ถามอย่างไม่แน่ใจว่า “พ่อคะ ทางพี่สามนั้น พ่อคิดจะจัดการยังไงเหรอคะ?”
หวางจิงหลงปรายตามองหวางเต๋อหรง ดวงตาเย็นชา ราวกับเสือร้ายกระหายเลือดที่ลงมาจากภูเขา ตะเบ็งเสียงดังว่า “ใครคือพี่สามของแก?”
“พี่สามของแกตายไปตั้งนานแล้ว! นังลูกสาวไม่รักดีนั่น มันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลหวางทั้งนั้น! แกจำใส่กะโหลกไว้ให้ดี!”
“รับทราบ!” ลูกหลานทุกคนในตระกูลหวาง ต่างพากันก้มหน้า ไม่มีใครกล้าต่อกรความยิ่งใหญ่เผด็จการของหวางจิงหลงได้
สีหน้าของหวางจิงหลงคลายลงไปเล็กน้อย แต่น้ำเสียงของเขายังคงเย็นชา: "ในฐานะหัวหน้าตระกูลหวาง จะต้องไม่เห็นแก่หน้าใครทั้งสิ้น การทำทุกอย่างเพื่อตระกูลหวาง นับเป็นเรื่องสำคัญยิ่งเหนือสิ่งอื่นใดทั้งหมด!"
“เจ้าใหญ่ ทางตงหวางกรุ๊ปนั่น แกจงไปจับตามองไว้ให้ดี! พวกนั้นเพิ่งพ้นจากคราวหายนะ คงจะระแวดระวังตัวมากขึ้น อย่าเพิ่งรีบร้อน ให้รอโอกาสเหมาะ ๆ ค่อยลงมือโจมตีแบบครั้งเดียว กำจัดให้ราบไม่มีเหลือ! "
หวางโส่วเหรินยืนขึ้น ก้มศีรษะพลางตอบรับ "ขอรับ!"
“เอาล่ะ แยกย้ายกันไปเถอะ!” หวางจิงหลงลุกขึ้นยืน หันหลังแล้วเดินออกไป
หลังจากที่หวางจิงหลงออกไป น้องสี่หวางเต๋อหรง ก็รีบมองไปที่พี่ใหญ่หวางโส่วเหริน: “พี่ใหญ่ พ่อตัดสินใจเด็ดขาดขนาดนี้ พวกเราจะผลักพี่สามไปสู่ทางตันจริง ๆ น่ะเหรอ?”
หวางโส่วเหรินสีหน้าจริงจัง ปรายตามองหวางเต๋อหรงพลางถอนหายใจ: "ในเมื่อพ่อมีคำสั่งเด็ดขาดมาแล้ว พวกเราก็ไม่อาจขัดขืนได้"
หลังจากหยุดชะงักไปชั่วครู่ หวางโส่วเหรินก็พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “แต่ยังไงน้องสามก็เป็นญาติของเรา เลือดย่อมข้นกว่าน้ำ รอเมื่อตงหวางกรุ๊ปถูกทำลายแล้ว ฉันจะพยายามหาทางปกป้องเธอ แล้วพาเธอกลับมาที่นี่ละกัน”
“พอถึงตอนนั้น เราค่อยมาช่วยกันเกลี้ยกล่อมน้องสาม ให้เธอยอมรับความผิดกับพ่อ ก็หวังแค่ว่าพ่อจะให้อภัยเธอได้ล่ะนะ!”
หวางเต๋อหรงเผยสีหน้าจนใจ พูดว่า: “ก็คงทำได้แค่เท่านี้จริง ๆ แล้วล่ะ!”
“ไปกันเถอะ!” หวางโส่วเหรินกล่าว
กลางดึก หวางเจ๋อนั่งเงียบ ๆ อยู่ในห้องหนังสือ พลิกดูเอกสารบางอย่าง
เพียงไม่นาน โทรศัพท์สีดำบนโต๊ะก็ดังขึ้น
มุมปากของหวางเจ๋อยกโค้งขึ้น รับโทรศัพท์ทันที: “ว่ามา!”
“คุณชายหวาง คนที่คุณสั่งให้ผมไปสืบประวัติ ผมสืบมาได้เรียบร้อยแล้วครับ”
“เด็กคนนั้นคือหลินหยุน เรียนอยู่ที่สถาบันภาพยนตร์และโทรทัศน์หลินโจว แล้วก็เป็นลูกเขยที่แต่งเข้าตระกูลคนรวยตระกูลหนึ่ง คุณให้ผมไปสืบประวัติไอ้แมงดา เกาะผู้หญิงกินทำไมกันเหรอครับ?” เสียงจากปลายสายอีกด้านของโทรศัพท์ แสดงความรู้สึกดูถูกเล็กน้อย
หวางเจ๋อยกยิ้มประหลาด: “เกาะผู้หญิงกิน? แกรู้หรือเปล่าว่าไอ้แมงดาที่แกว่าคนนี้ มันสร้างพลังอันยิ่งใหญ่ขนาดไหนในการประชุมสุดยอดจงโจว ทั้งยังทำลายความดีงามของตระกูลหวางของฉันจนป่นปี้ ทั้งยังฆ่าปรมาจารย์ของตระกูลหวางของเราไปอีกคน!”
"อะไรนะ! คุณชายหวาง อย่าล้อเล่นสิครับ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน?" ชายหนุ่มที่อยู่ปลายสายโทรศัพท์แผดเสียงร้อง ราวกับแมวที่โดนเหยียบหาง
หวางเจ๋อยิ้มค้าง รอให้คนที่อยู่ปลายสายสงบลง ก่อนจะถามต่อไปว่า “แกได้ตรวจสอบความสัมพันธ์ของเขา กับบริษัทตงหวางกรุ๊ปชัดแล้วหรือยัง?”
“สืบมาชัดแล้วครับ เขาไม่เคยมีการไปมาหาสู่อะไรกับตงหวางกรุ๊ปมาก่อน แค่ได้มาพบกันในการประชุมสุดยอดจงโจวนี่เองครับ”
ใบหน้าของหวางเจ๋อปรากฏสีหน้าประหลาดวูบ: "แกแน่ใจหรือว่าพวกเขาเพิ่งได้มาพบกันในการประชุมสุดยอดจงโจวเท่านั้น?"
“แน่ใจเต็มร้อยเลยครับ! ถ้าผมสืบหาเรื่องนี้ไม่ได้ ผมจะยังมีหน้าเป็นพี่เป็นน้องของคุณชายหวางได้ยังไงกันล่ะครับ!”
“โอเค ขอบใจที่เหนื่อยทำเรื่องนี้ให้ วางสายก่อนล่ะนะ!”
หลังจากวางสาย ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของหวางเจ๋อ
"ได้พบกันครั้งแรกที่การประชุมสุดยอดจงโจว ทำเพื่อช่วยตงหวางกรุ๊ปเผชิญหน้ากับตระกูลหวางของฉัน!"
“น่าสนใจดีนะ?”
"ดูเหมือนว่า ไอ้เด็กนี่จะให้ความสำคัญกับบริษัทตงหวางกรุ๊ปน่าดู!"
หวางเจ๋อดูเหมือนจะพบทิศทางของจุดอ่อน ที่จะใช้เจาะทำลายอีกฝ่ายได้เข้าแล้ว
สองวันต่อมา หลินโจว คฤหาสน์เย่หยาหู
หลินหยุนตื่นขึ้นจากการปิดด่านฝึก
พลังชี่ทิพย์แผ่กระจายสาดออกมาจากทั่วทั้งร่าง ชำระฝุ่นไคลทั้งตัวจนสะอาดเอี่ยม
พูดให้ถูกคือ เขาถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้น
หมายเลขผู้โทรคือ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลประชาชน โจวชิงเหอ
หลินหยุนกดรับสาย: “สวัสดีครับ?”
“คุณหลิน สะดวกที่จะออกมาสักครู่ไหมครับ?” โจวชิงเหอถามด้วยรอยยิ้ม
“ส่งที่อยู่มาให้ผมแล้วกัน” หลินหยุนตอบกลับ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลินหยุนก็มาถึงโรงน้ำชาที่โจวชิงเหอส่งที่อยู่มาให้เขา