ตอนที่ 314
บทที่ 315 ไสหัวไปทางอื่น
October 21, 2026
หลินหยุนลืมตา กวาดมองกู้ซิวหรั่นและบรรดาเศรษฐีหนุ่มของเจียงหนานด้วยสีหน้าเย็นชา ขณะที่เห็นเซี่ยหยู่เวยและเจิ้งเทียนหมิงกับคนอื่นๆที่อยู่ด้านหลัง ชะงักเล็กน้อย
แต่ ก็เคลื่อนจากไปอย่างรวดเร็ว
“แกอยากพูดอะไร?” เสียงหลินหยุนนิ่งเรียบ ทั้งๆที่กำลังมองดูกู้ซิวหรั่น แต่ ลักษณะท่าทางนั่นเหมือนกู้ซิวหรั่นที่อยู่ด้านหน้าเป็นอากาศโดยสิ้นเชิง
มองข้าม มองข้ามโดยสิ้นเชิง!
เพียงครู่หนึ่ง ในใจกู้ซิวหรั่นก็เกิดความรู้สึกถูกเหยียดหยามอย่างยิ่งใหญ่
กู้ซิวหรั่นหายใจเข้าลึกๆเฮือกหนึ่ง อดกลั้นความเดือดดาลเต็มเปี่ยม หัวเราะอย่างเย็นชาแล้วกล่าว: “หลินหยุน แกคิดว่าอาศัยความหลงใหลที่คุณหนูอีหลิงมีต่อแก แกก็ไม่ต้องกลัวฟ้ากลัวดินได้แล้วหรือ? แกคนไร้ชื่อเสียงพรรคนี้ เดิมทีก็ไม่เข้าใจประเพณีที่สืบทอดกันมาของตระกูลใหญ่ๆเหล่านี้”
“หากว่าเป็นเมื่อก่อน อีหลิงอาจจะยังสามารถอยู่กับแกได้ แต่ ตอนนี้อีหลิงเป็นถึงคุณหนูใหญ่ของตระกูลอีแห่งเจียงหนาน เหมือนตระกูลอีตระกูลใหญ่โตที่มีอำนาจสั่นสะเทือนของเจียงหนานแบบนี้ ในฐานะที่อีหลิงเป็นลูกสาวของคุณอีแห่งเจียงหนาน จะสามารถอยู่กับแกคนไร้ชื่อเสียงผู้หนึ่งได้ยังไงกัน?”
“ดังนั้น แกตัดใจซะ ไสหัวกลับหลินโจวไปเถอะ!”
คำพูดเหล่านี้ พูดคำในใจของเศรษฐีหนุ่มเจียงหนานเหล่านี้ออกมา และพูดถึงความลำบากของลูกหลานในตระกูลใหญ่เหล่านี้
ในฐานะลูกชายลูกสาวของตระกูลใหญ่ การแต่งงานของพวกเขาล้วนต้องเกี่ยวข้องกันกับผลประโยชน์ของตระกูลเสมอ
“ถูก เจ้าหนุ่ม กลับหลินโจวของแกไป ที่นี่คือเจียงหนาน พวกเราคนเจียงหนานไม่ต้องรับแก!” เศรษฐีหนุ่มเจียงหนานผู้หนึ่งพูดเสียงดังด้วยใบหน้าดูหมิ่น
“ใช่ กลับหลินโจวของแกไป คนไร้ชื่อเสียงผู้หนึ่ง ยังคิดจะหลอกคุณหนูใหญ่ของตระกูลอีแห่งเจียงหนานของพวกเราไปอีก ฝันไปเถอะ!”
“ไสหัวกลับหลินโจวไป รีบไปซะ!”
บรรดาเศรษฐีหนุ่มของเจียงหนานศัตรูคู่แค้นคนเดียวกัน แม้ว่าพวกเขาจะมีเจตนามิดีมิร้ายต่ออีหลิงแฝงอยู่ต่างกันไป แต่ตอนนี้ช่วงเวลาคับขัน ต้องต่อกรกับคนนอกโดยพร้อมเพรียง ไล่คนที่มาจากที่อื่นของอีหลิงไปก่อน
สำหรับอีหลิงสุดท้ายแล้วเป็นของใคร นั่นเป็นปัญหาภายในกลุ่มของพวกเขาเศรษฐีหนุ่มแห่งเจียงหนาน
หลินหยุนเหลือบมองบรรดาผู้คนแวบหนึ่งอย่างเฉยเมยไร้ค่า ยิ้มแล้วกล่าวด้วยความสงบง่ายๆ: “เมื่อไหร่ที่ ตระกูลอี สับเปลี่ยนเป็นพวกแกเหล่านี้มาทำการตัดสินใจแล้ว?”
“วันนี้วันเกิดอีหลิง ฉันไม่อยากทำเรื่องที่ไม่มีความสุข พวกแกหลบไปไกลๆหน่อย อย่ามากวนฉัน
พูดจบ หลินหยุนปิดตาพักสงบจิตใจต่อ น้ำเสียงและสีหน้าท่าทางนั่น เหมือนกำลังไล่ฝูงแมลงวันเช่นนั้น
“นี่ เจ้าหมอนี้ชั่งหยิ่งยโสเกินไปแล้ว!”
“หยามกันเกินไปแล้ว!”
“แม่งเอ้ย เจ้าหมอนี่มาถึงเจียงหนานของพวกเราคนเดียว ยังคิดจะมาหลอกคุณหนูใหญ่ตระกูลอีแห่งเจียงหนานของพวกเราไปอีก! ตอนนี้ต่อหน้าพวกเราบรรดาชายหนุ่มผู้สง่าของเจียงหนาน คิดไม่ถึงว่ายังกล้าหยิ่งยโสขนาดนี้!”
“แกเอาพวกฉันชายหนุ่มวีรบุรุษแห่งเจียงหนานเหล่านี้ทำเป็นของจัดแสดงหรือ?”
“ซ้อมมัน! ทุบตีจนแม่บังเกิดเกล้าก็จำมันไม่ได้!”
“ถูก ซ้อมมัน!”
วัยรุ่น วู่วามง่ายเป็นที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นพวกเศรษฐีหนุ่มเหล่านี้เดิมทีก็อวดดีไม่มีที่เปรียบ
เซี่ยหยู่เวยชำเลืองมองที่พิงอยู่บนพนักเก้าอี้ หลินหยุนที่หลับตาพักจิตใจ บนใบหน้ามีความชั่วร้ายล้ำลึกแวบผ่าน: “หลินหยุนเอ๊ยหลินหยุน จุดอ่อนการอวดดีถือดีของเธอ เมื่อไหร่ถึงจะเปลี่ยนได้ ที่นี่คือเจียงหนาน ไม่ใช่หลินโจว แม้ว่าระดับคนที่แทบจะเป็นวีรบุรุษ มาถึงเจียงหนานก็ไม่กล้าอวดดีขนาดนี้!”
“เธอรนหาที่ตายจริงๆ!”
ในขณะที่เหล่าบรรดาเศรษฐีหนุ่มต้องการจะพุ่งขึ้นไป คุณชายโจวที่มองดูอยู่ข้างๆอย่างเงียบๆมาโดยตลอด ยื่นมือห้ามไว้กะทันหัน
“ทุกคนอย่าเพิ่งลงมือ”
“เขาเป็นคนไร้ประโยชน์ที่กล้านอนเพียงบนพื้นเท่านั้น คู่ควรให้พวกเราคนมากมายขนาดนี้ลงมือด้วยที่ไหนกัน? แบบนั้นไม่ใช่ว่าให้เกียรติเขาเกินไปแล้วหรือ?”
“ฮ่าๆ ถูก นี่ก็แค่คนไร้ประโยชน์! คู่ควรเพียงแค่นอนบนพื้น คนไร้ประโยชน์!” คนกลุ่มหนึ่ง เยาะเย้ยเสียงดังด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยามดูถูก
คุณชายโจวมีฐานะสูงที่สุดในหมู่เศรษฐีหนุ่มเหล่านี้ ทุกคนค่อนข้างเชื่อฟังเขา
เวลานี้ มีคนถามเสียงดัง: “คุณชายโจว งั้นคุณว่าทำยังไงดี?”