ตอนที่ 317
บทที่ 318 อำนาจบารมีของคุณอี
October 21, 2026
คุณเหลียนสีหน้าดูถูก น้ำเสียงทะนงตัวไร้ที่เปรียบ: “ไม่ต้องแล้ว ข้ากับน้องเหยียนไม่ว่าใครคนใดคนหนึ่งลงมือ หนุ่มน้อยผู้นี้จำต้องตายอย่างไร้ข้อกังขา!”
“ให้พวกเราสองคนลงมือพร้อมกัน ต่อสู้กับคนรุ่นหลังผู้หนึ่งเช่นนี้! แพร่ออกไป ยังจะเอาใบหน้าแก่ๆของพวกเราทั้งสองไปไว้ที่ไหนได้อีก!”
คุณเหยียนพยักหน้าเห็นด้วย: “พี่เหลียนพูดถูก แค่หนุ่มน้อยผู้นี้ คู่ควรให้พวกเราลงมือได้ที่ไหน? แต่ข้าได้รับพระคุณใหญ่หลวงจากคุณเย่ หนุ่มน้อยผู้นี้กล้าลงมือทุบตีคุณชายเย่ เช่นนั้นก็คือมีปัญหากับคุณเย่!”
“ข้าลงมือสั่งสอนๆเขาก่อน”
คุณเหลียนทำมือเคารพแล้วกล่าว: “น้องเหยียนเชิญ!”
คุณเหยียนมองไปทางหลินหยุน ยิ้มเยาะเสียงหนึ่ง: “เจ้าหนุ่ม ถ้าตอนนี้เจ้าคุกเข่าลงมา โขกศีรษะร้องขอชีวิตต่อคุณชายเย่ ข้าสามารถปล่อยเจ้าไปได้! ไม่เช่นนั้น เจ้าจะได้ลิ้มรสความทุกข์ทรมาน!”
เย่เทียนเหาประจบประแจงอยู่ข้างๆ กล่าวและยิ้มอย่างสอพลอ: “คุณเหยียนออกโรง เจ้าหมอนี่ตายแน่!”
หลินหยุนมองคุณเหยียนที่ไม่เห็นใครในสายตาอย่างเกียจคร้าน กล่าวเรียบๆ: “ไม่ต้องแล้ว แค่พวกคุณสองคนที่ไร้ประโยชน์ เข้ามาพร้อมกันยังดีซะกว่านะ!”
คุณเหยียนและคุณเหลียนตวาดด้วยโทสะในพริบตา: “ยโสโอหัง!”
“เจ้าหนุ่ม เจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกข้าสองคนเป็นใคร? แม้แต่เจ้าบ้านของตระกูลเย่และตระกูลป๋ายแห่งเจียงหนาน ก็ต้องปฏิบัติต่อพวกข้าอย่างเคารพ คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะกล้าดูหมิ่นพวกข้า หาที่ตายโดยแท้!”
“พี่เหลียน ให้ข้าทำให้เขาได้จดจำก่อน!”
พูดจบ คุณเหยียนสีหน้าเคร่งขรึม ลมปราณเย็นยะเยือกระเบิดออกมาจากบนตัวของเขา ดูท่าคุณเหยียนท่านนี้ ฝึกฝนประเภทวิชาการประเภทเย็นยะเยือก
“เจ้าหนุ่ม ข้าจะลงมือแล้ว อีกเดี๋ยวถูกโจมตีตายแล้ว อย่าโทษว่าข้าไม่ได้เตือนเจ้า!”
คุณเหยียนสีหน้าเย่อหยิ่ง มองหลินหยุนด้วยสีหน้าที่เหมือนมองมดเช่นนั้น
ด้านข้าง คุณเหลียนอุทานอย่างเห็นด้วย: “น้องเหยียนไม่เจอไม่กี่เดือน ระดับการฝึกพลังล้ำหน้าเป็นอย่างยิ่งแล้ว ดูเหมือนว่าอีกไม่นาน ก็สามารถบรรลุถึงระดับพรสวรรค์สูงสุด ผ่านไปอีกสิบปี มีหวังเป็นปรมาจารย์!”
ป๋ายรุ่ยเหวินกล่าวด้วยสีหน้าตกตะลึง: “คุณเหยียนอยู่ในเส้นทางการฝึกบู๊คิดไม่ถึงว่าจะมีพรสวรรค์สูงขนาดนี้! ปรมาจารย์ ในนักบู๊พรสวรรค์หนึ่งร้อยคน สามารถมีหนึ่งคนที่กลายเป็นปรมาจารย์ได้ก็ไม่เลวแล้ว”
คุณเหลียนหัวเราะเหอะๆแล้วกล่าว: “คุณชายป๋ายไม่จำเป็นต้องท้อใจ ตอนนี้เจ้าอายุยังน้อยก็เข้ามาในแดนพรสวรรค์แล้ว ภายในเวลาที่กำหนด ระดับการฝึกพลังจะต้องล้ำหน้าพวกข้าเป็นแน่ ก่อนจะอายุห้าสิบปีก็มีหวังที่จะเปลี่ยนเป็นปรมาจารย์ล่ะ!”
ป๋ายรุ่ยเหวินสีหน้าตั้งตารอ: “หวังว่าจะเป็นเช่นนี้นะขอรับ ถ้าหากชีวิตนี้สามารถกลายเป็นปรมาจารย์ผู้หนึ่งได้ แบบนั้นก็ชีวิตนี้ก็คุ้มค่าแล้วจริงๆ”
สีหน้าท่าทางของคุณเหยียน เย่อหยิ่งถึงจุดที่สุดแล้วโดยแท้ ราวกับนักฆ่าผู้หนึ่ง ก่อนฆ่าคนบอกฝ่ายตรงข้ามที่จะถูกฆ่าอย่างชัดเจน: “เจ้าเตรียมตัวให้ดี ข้าจะมาฆ่าเจ้าแล้ว!”
นี่สำหรับหลินหยุนคือการดูถูกเหยียดหยามเป็นที่สุด
บนหน้าของหลินหยุนปรากฏรอยยิ้มเยาะเย้ยขึ้น เผชิญหน้ากับพลังที่แข็งแกร่งอย่างมากของคุณเหยียน ไม่มีการกระทำใดๆ ยังคงรักษาท่าทางศีรษะหนุนแขนสองข้างไว้ เทียบกับคุณเหยียน ดูเหมือนกับว่ายิ่งหยิ่งผยองมากกว่า
“หาที่ตาย!” คุณเหยียนตวาดด้วยโทสะเสียงหนึ่ง หมัดหนึ่งโจมตีออกไป
“หยุดมือ!” เสียงที่มีอำนาจหนึ่งตะโกนด้วยความโกรธ ดังขึ้นกะทันหัน ทำให้มือของคุณเหยียนหยุดทันที
ชุดสูทสีดำทั้งตัว รูปร่างกำยำ อีหยุ่นที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม เดินเข้ามาพร้อมอาฉินที่เป็นลูกน้อง
“คุณอี!”
คุณชายโจวและคนอื่นๆตกใจ รีบก้มศีรษะทำความเคารพทันที ท่าทางเคารพนอบน้อม
อย่ามองว่าพวกบรรดาเศรษฐีหนุ่มแห่งเจียงหนานเหล่านี้อยู่ต่อหน้าผู้อื่น ท่าทางไม่มีผู้ใดเทียบได้ แต่อยู่ต่อหน้าคุณอีแห่งเจียงหนาน พวกเขาประพฤติตัวดีเป็นอย่างมาก
“คุณอี!”
แม้แต่ป๋ายรุ่ยเหวินและเย่เทียนเหา ก็ก้มศีรษะเคารพอย่างจริงใจ
มีเพียงป๋ายรุ่ยซินเดินขึ้นหน้าก้าวหนึ่ง กอดแขนคุณอีกล่าวอย่างออดอ้อน: “คุณลุงอีคะ ไม่เจอคุณลุงนานแล้ว ซินซินคิดถึงคุณลุงนะคะ!”
นี่ บางทีก็คือจุดเด่นของการเด็กสาวที่รูปร่างหน้าตาสะสวย