บทที่ 317 เรียกผู้ช่วย

แม้ว่าป๋ายรุ่ยเหวินไม่มีการแสดงออก แต่พลังไร้รูปร่างที่ระเบิดออกมาอีกครั้งบนร่าง ทำให้ในใจของบรรดาเศรษฐีหนุ่มเกิดความตะลึงอีกครั้ง

ในนั้นมีบางคนที่ล้วนมีความคิดต่ออีหลิงแล้ว แต่ตอนนี้เห็นป๋ายรุ่ยเหวินแข็งแกร่งขนาดนี้ ทำได้เพียงล่าถอยไปพร้อมกันทั้งหมด

มุมปากของคุณชายโจวปรากฏรอยยิ้มที่แปลกประหลาดออกมา ชำเลืองมองป๋ายรุ่ยเหวินที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความผยองและกล่าว: “คุณชายป๋าย คุณอาจจะยังไม่รู้สินะ คุณหนูอีหลิงมีคนที่หมายปองแล้ว!”

สีหน้าป๋ายรุ่ยเหวินเปลี่ยนทันที ทั้งร่างยับยั้งรวบรวมพลังภายใน เหมือนดั่งความสงบก่อนหน้าพายุฝนจะมาถึง

ต่อจากนั้น คุณชายโจวเอาข่าวสารที่กู้ซิวหรั่นบอกเขา บอกให้ป๋ายรุ่ยเหวินฟังรอบหนึ่งคร่าวๆ สุดท้ายให้กู้ซิวหรั่นมาพูดด้วยตัวเอง

ยังมีเพื่อนนักเรียนผู้หญิงไม่กี่คนนั้นของอีหลิงเป็นพยาน ป๋ายรุ่ยเหวินเชื่อสนิทใจไร้ข้อกังขา

“ดีหลินหยุนคนหนึ่ง แม้แต่ว่าที่ภรรยาของฉันก็กล้าแตะ ฉันว่าเขาเบื่อที่จะมีชีวิตต่อแล้ว!” ใบหน้าที่ยังนับได้ว่าหล่อเหลาของป๋ายรุ่ยเหวิน ขมึงทึงเหมือนดั่งเมฆดำทับอยู่ด้านบน

คุณชายโจวหัวเราะแหะแหะแล้วกล่าว: “คุณชายป๋าย วันนี้เจ้าหมอนั่นก็มาแล้ว”

บนใบหน้าของกู้ซิวหรั่นปรากฏรอยยิ้มชั่วร้ายที่แผนการร้ายสำเร็จออกมา วิธีการยืมมือคนอื่นฆ่าคนของคุณชายโจวนี้ ยังปราดเปรื่องเหนือชั้นกว่าเขาอีก

ในพวกเศรษฐีหนุ่ม มีคนพูดขึ้นเองว่า: “คุณชายป๋าย เจ้าหมอนั่นอยู่ทางนั้นน่ะ!”

พูดจบ สายตาของเหล่าบรรดาเศรษฐีหนุ่มมองที่หลินหยุน เต็มเปี่ยมไปด้วยความดีใจที่เห็นคนอื่นมีทุกข์

ป๋ายรุ่ยเหวินร่ำเรียนสำเร็จกลับมา เป็นช่วงที่ต้องการอวดฝีมือพอดี หลินหยุนตายแน่แล้ว

สายตาของป๋ายรุ่ยเหวินมองตามทิศทางมือที่ชี้ไปของเศรษฐีหนุ่มผู้นั้น เห็นหลินหยุนที่นั่งปิดตาพักจิตใจอยู่บนที่นั่งทันที

จากนั้น แววตาของป๋ายรุ่ยเหวินตกใจทันใด: “เป็นเขา!”

ด้านข้าง ปฏิกิริยาการตอบสนองของป๋ายรุ่ยซินรุนแรงกว่า ส่งเสียงร้องอย่างตกใจโดยตรง: “คิดไม่ถึงว่าจะเป็นไอ้สารเลวนี่! พี่ชาย พี่ต้องช่วยล้างแค้นให้ฉัน!”

ป๋ายรุ่ยเหวินสีหน้าเคร่งขรึม: “น้องวางใจ กำลังหงุดหงิดที่หาหมอนี่ไม่เจอพอดี คิดไม่ถึงว่าเขาจะส่งมาถึงที่เอง ครั้งนี้ฉันจะต้องทำให้เขาได้ชดใช้แน่นอน!”

เหล่าเศรษฐีหนุ่มของเจียงหนานเหล่านั้นที่ไม่เข้าใจเหตุผลว่าทำไม รีบสนับสนุนด้วยความตื่นเต้นทันที: “ถูก คุณชายป๋าย เจ้าหมอนี่แม้แต่ว่าที่ภรรยาของคุณยังกล้าแตะต้อง จะปล่อยเขาไปง่ายๆไม่ได้แน่นอน!”

กู้ซิวหรั่นและคุณชายโจวทั้งสอง สีหน้ากลับมีความสงสัยต่างกัน ได้ยินน้ำเสียงป๋ายรุ่ยเหวินพี่น้อง เห็นได้ชัดว่าเคยพบหลินหยุน

อีกทั้ง เหมือนว่าพวกเขาจะเสียเปรียบในน้ำมือของหลินหยุนแล้ว

“รอฉันอยู่ตรงนี้!” ป๋ายรุ่ยเหวินบอกด้วยเสียงหนักแน่น หมุนตัวแล้วจากไป

“เอ๊ะ คุณชายป๋ายนี่จะไปทำอะไร? ทั้งที่หมอนั่นนั่งอยู่ทางนั้น ทำไมเขาไปทางที่กลับกันแล้ว!” เหล่าบรรดาเศรษฐีหนุ่มของเจียงหนานไม่เข้าใจเล็กน้อย

แต่ในใจของกู้ซิวหรั่นและคุณชายโจวกลับมั่นใจที่ตัวเองคาดเดาแล้ว ป๋ายรุ่ยเหวินจะต้องเคยพูดคุยกับหลินหยุนแล้วแน่ อีกทั้งยังเสียเปรียบอีก ไม่อย่างนั้น จากนิสัยของป๋ายรุ่ยเหวิน ต้องพุ่งเข้าไปคิดบัญชีกับหลินหยุนโดยตรงแล้วแน่นอน

ตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าป๋ายรุ่ยเหวินก็คือไปเคลื่อนย้ายคนมาช่วยยามคับขันแล้ว

ในสายตาที่มองไปทางหลินหยุนของคุณชายโจวและกู้ซิวหรั่น โดยมากเป็นความตะลึง จากพลังที่ป๋ายรุ่ยเหวินได้เผยออกมาเมื่อครู่ ในสายตาของพวกเขาแข็งแกร่งเป็นอย่างมากแล้ว แต่ว่า แม้จะเป็นเช่นนี้ ป๋ายรุ่ยเหวินก็ยังเสียเปรียบในน้ำมือของหลินหยุนอีก

แบบนั้น ศักยภาพที่แท้จริงของหลินหยุน แข็งแกร่งถึงระดับไหนกันแน่!

บนโต๊ะด้านข้างตัวนั้น เจิ้งเทียนหมิงมองดูเซี่ยหยู่เวยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม: “ดูท่าป๋ายรุ่ยเหวินน่าจะไปหาคนมาช่วยแล้ว”

เซี่ยหยู่เวยมองหลินหยุน เปล่งเสียงไม่พอใจอย่างเย็นชา: “คิดไม่ถึง เขาไม่เพียงผิดใจกับตระกูลเย่แห่งเจียงหนาน แม้แต่ตระกูลป๋ายก็ทำให้ไม่พอใจ!”

“ถ้าหากตระกูลป๋ายและตระกูลเย่แห่งเจียงหนานร่วมมือกัน แม้ว่าตระกูลอีต้องการอยากจะปกป้องเขา ก็ต้องชั่งน้ำหนัก”

หลี่เหยนหัวเราะและกล่าวอย่างมีความสุขที่เห็นคนอื่นมีความทุกข์: “แบบนี้ก็ดีไม่ใช่หรือ? ในหลินโจวไม่มีใครสามารถควบคุมเขาได้ แต่นี่อยู่ที่เจียงหนาน เจ้าหมอนั่นจะต้องชดใช้ให้กับความหยิ่งผยองของเขา!”

ไม่ช้า ป๋ายรุ่ยเหวินกลับมา ข้างกายยังมีชายหนุ่มผู้หนึ่งที่บนหน้าพันผ้าโปร่งไว้ ซึ่งก็คือเย่เทียนเหา

ด้านหลังทั้งสองคน ยังมีผู้เฒ่าชุดดำสองคนติดตามอีก ทั้งสองสีหน้าเย่อหยิ่ง ท่าทางอวดดีไม่มีใครสามารถเทียบได้

“คุณชายเย่!” คุณชายโจวและคนอื่นๆเห็นเย่เทียนเหา อุทานอย่างตกใจ

เย่เทียนเหาพยักหน้าด้วยหน้าตาเคร่งขรึม กล่าวถาม: “หลินหยุนไอ้เศษเดนนั่นอยู่ที่ไหน?”