ตอนที่ 363
บทที่ 364 ข้ารับใช้ดูแลกระบี่
October 21, 2026
“ท่านหลิว ฉันไปส่งท่าน พอดีจะได้ไปรื้อป้ายปิดกิจการของบริษัทตงหวางกรุ๊ป!” เจิ้งหยางยิ้มอย่างประจบ
ท่านหลิวไม่สนใจเขา และหันหลังเดินจากไป
หลิวจื่อหานทำตาเหลือกใส่เขา และบ่นเบาๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย
หวางเสี่ยวเฟินและคนอื่นๆรีบเดินตาม ไม่มีใครสนใจเจิ้งหยาง
สายตาของหลินหยุนเหลือบมองใบหน้าของส้งหัวอันและเยนเป่ยเฟย สีหน้าท่าทางไม่แยแส ราวกับกำลังดูมดสองตัว
เยนเป่ยเฟยดูไม่พอใจ มองสายตาของหลินหยุน ที่เผาไหม้ด้วยเปลวไฟที่ลุกโชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสายตาของหลินหยุนที่เต็มไปด้วยความดูหมิ่น เมื่อจ้องมาที่พวกเขา มันเหมือนกับการตบดังๆสองครั้ง ตบหน้าเขาอย่างดุเดือด
“หยุดก่อน!”
“พวกคุณคิดว่าฉันใช้ไอ้เศษสวะคนนี้มาโจมตีพวกคุณหรือ? ถ้าอย่างนั้นพวกคุณอาจจะประเมินค่าตระกูลเยนของฉันต่ำไป!”
สายตาของส้งหัวอันมีความสุข และดูเหมือนว่าเขาเดาถูกแล้ว เยนเป่ยเฟยได้เตรียมการอย่างอื่นไว้
เจิ้งหยางมีสีหน้าลำบากใจ เขาไม่กล้าที่จะล่วงเกินท่านหลิว แต่ก็ไม่กล้าล่วงเกินเยนเป่ยเฟยเหมือนกัน
เจิ้งหยางยิ้มให้เยนเป่ยเฟยด้วยท่าทางประจบสอพลอ “คุณเยน เรื่องในวันนี้ คุณเห็นแก่หน้าฉันสักครั้ง ให้มันแล้วไปซะ!”
เยนเป่ยเฟยมองเจิ้งหยางด้วยสายตาเย็นชา ด้วยใบหน้าดูถูก “นายเป็นใคร ทำไมต้องให้ฉันเห็นแก่หน้านาย!
ในสายตาของตระกูลใหญ่ผู้ฝึกบู๊ แม้แต่เจ้าหน้าที่รัฐของประเทศจีนก็ไม่อยู่ในสายตาของพวกเขา นับประสาอะไรกับเจิ้งหยางที่มาจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา?
ถ้าไม่ใช่เพราะต้องการใช้เจิ้งหยางเพื่อกดดันบริษัทตงหวางกรุ๊ป เยนเป่ยเฟยเบื่อที่ต้องพูดคุยกับเจิ้งหยาง
ตอนนี้ เจิ้งหยางไม่มีคุณค่าพอจะให้หลอกใช้แล้ว และเยนเป่ยเฟยก็ได้ตัดสินใจที่จะไม่ใช้วิธีการทางโลกมนุษย์ในการจัดการกับบริษัทตงหวางกรุ๊ป ในสายตาของเขาคนอย่างเจิ้งหยาง ก็เป็นเหมือนมด
ใบหน้าอ้วนของเจิ้งหยางเปลี่ยนเป็นสีแดง เขาคิดไม่ถึงว่านิสัยไม่นับญาติของเยนเป่ยเฟยจะเปลี่ยนไปได้เร็วขนาดนี้
“คนแซ่เยน ที่นี่คือสำนักงานของฉัน ไม่ใช่บ้านของตระกูลเยน! ถ้าต้องการมาก่อกวนตรงนี้ คุณได้พิจารณาผลที่จะตามมาแล้วหรือยัง?”
แม้ว่าตระกูลผู้ฝึกบู๊จะน่ากลัวมาก แต่เจิ้งหยางได้รับการสนับสนุนจากทางการจีน ไม่ว่าแกจะมีพลังมากเพียงใด จะแข็งแกร่งกว่าปืนใหญ่และเครื่องบินเหรอ?
เยนเป่ยเฟยเพิกเฉยต่อการคุกคามของเจิ้งหยาง สายตาจ้องไปที่หลินหยุนตลอด
“ไอ้หนุ่ม แกฆ่าลูกฉัน ฉันจะปล่อยแกได้ยังไง!”
“ข้อตกลงบ้าบอระหว่างโลกมนุษย์กับโลกบู๊ วันนี้ถ้าใครกล้าขัดขวางการล้างแค้นให้กับลูกชายฉัน ถ้าอย่างนั้นฉันจะไม่สนใจสิ่งใด ฉันจะฆ่าล้างให้หมด!”
เยนเป่ยเฟยมีสีหน้าน่าเกลียด และหลังจากพูดอย่างเย็นชา ก็มองออกไปนอกหน้าต่าง “ท่านผู้อาวุโสกู่ ออกมาเถอะ!”
ชายชราในชุดคลุมสีเทา ทันใดนั้นก็ปรากฏตัวแปลกๆอยู่นอกหน้าต่าง
จากนั้น ใช้มือที่ผอมบางของเขา ค่อยๆจับราวหน้าต่างรักษาความปลอดภัย แล้วดึงออกทั้งสองข้าง
ราวหน้าต่างกันขโมยที่ทำจากอะลูมิเนียมอัลลอยด์ เหมือนราวกับกระดาษหน้าต่างบางๆ ที่ถูกเขาฉีกออกจากกันอย่างง่ายดาย
เขาก็เป็นเช่นนี้ แล้วเดินเข้ามาจากในความว่างเปล่า
ทุกคนตะลึงกับชายชราชุดสีเทาที่จู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้น
หลังจากผ่านไปไม่นาน เจิ้งหยางก็ร้องออกมาอย่างน่าสมเพช “นี่คือชั้นสามนะ! คุณเข้ามาทางหน้าต่างได้ยังไง!”
ส้งหัวอันสีหน้าตกใจ ลอยกลางอากาศ เห็นได้ชัดว่านี่เป็นปรมาจารย์ขั้นสูงสุดท่านหนึ่ง!
แม้ว่าเยนหนานเทียนยังไม่ได้ออกจากการเก็บตัวฝึกฝน แต่ตระกูลเยนก็ยังมีปรมาจารย์ที่แข็งแกร่ง ไม่เสียแรงที่เป็นตระกูลบู๊อย่างแท้จริง!
หวางซูเฟินและฉินหลันก็ดูตกใจเช่นกัน ในที่ประชุมจงโจว พวกเขาได้เห็นกับตากับพลังที่แข็งแกร่งของปรมาจารย์
ไม่คาดคิดว่า ตระกูลเยนได้ส่งปรมาจารย์มาด้วย!
ฉินหลันกังวลใจและเหลือบมองหลินหยุนที่อยู่ข้างๆ และแอบคิดในใจ “แย่แล้ว อาจารย์ของหลินหยุนไม่อยู่ที่นี่ ตอนนี้แย่แน่ๆ!”
เป็นครั้งแรกที่ท่านหลิวกับหลิวจื่อหานได้พบเจอปรมาจารย์บู๊ในตำนาน ตกตะลึงสุดๆ
“มันเกิดอะไรขึ้น? เขาเป็นใคร!” ท่านหลิวอุทาน
หลินหยุนมองดูชายชราที่สวมชุดสีเทาด้วยความสนใจ ตอนนี้ เมื่อกี้เขาก็รู้สึกได้ว่ามีพลังทิพย์ที่รุนแรงอยู่ใกล้ๆ และความแข็งแกร่งของเขานั้นแข็งแกร่งกว่าซูจื่อเหลียง ที่แท้ก็เป็นยอดฝีมือที่ตระกูลเยนซุ่มไว้โจมตี
หวางซูเฟินมีสีหน้าเคร่งขรึม ยืนขึ้นและให้หลินหยุนอยู่ข้างหลังเธอเพื่อปกป้อง จ้องมองเยนเป่ยเฟยอย่างเย็นชา และพูดว่า “คุณจะทำอะไร?”