บทที่ 365 นายคิดว่าฉันไม่กล้าเหรอ

ทันใดนั้นร่างของกู่เยว่หวาก็เปล่งแสงสีแดงออกมา และแสงสีแดงก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ก่อตัวเป็นกระบี่ยักษ์ที่สูงกว่าสามเมตร

กระบี่ยักษ์รวมตัวกับร่างกายของเขา ราวกับว่ามนุษย์เป็นกระบี่และกระบี่เป็นมนุษย์!

แสงสีแดงแตกกระจาย ส่องแสงไปทั่วห้อง และบรรยากาศที่น่ากลัวก็ลามไปทั่ว

ชี่แท้ในร่างกายของเยนเป่ยเฟย ทันใดนั้นเหมือนสถานการณ์แปลกๆกดทับไว้ เขารู้สึกว่าถ้าเขาลงมือตอนนี้ ความแข็งแกร่งขั้นสูงสุดของเขาจะสามารถแสดงออกได้เพียง70%เท่านั้น!

“จิตกระบี่ มันคือจิตกระบี่จริงๆ มันคือการโจมตีเพิ่มขึ้นอย่างทรงพลังของจิตกระบี่สังหาร!”

เยนเป่ยเฟยดูตกตะลึง อิจฉา แต่ไม่ริษยา

เพราะเขารู้ดีว่า ด้วยความสามารถของเขา ทั้งชีวิตนี้ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเรียนรู้ถึงจิตกระบี่

“แม้แต่พ่อของฉัน เยนหนานเทียนผู้ซึ่งเป็นที่รู้จักในนามเทพกระบี่ ในช่วงเวลาที่เข้าสู่ปรมาจารย์ขั้นสูงสุด ก็ยังเข้าไม่ถึงจิตกระบี่!”

“ผู้อาวุโสกู่ ยินดีด้วย!”

เยนเป่ยเฟยโค้งคำนับให้กู่เยว่หวาอย่างสุดซึ้ง ด้วยท่าทางเคารพ!

หวางซูเฟินและฉินหลันมีสีหน้าตกใจ จากแสงสีแดงนั้นพวกเขารู้สึกถึงออร่าที่ทำให้ใจสั่น

“คราวนี้ หลินหยุนจะต้านทานได้ไหม?”

หวางซูเฟินมองหลินหยุนอย่างเงียบๆ และพบว่าสีหน้าหลินหยุนยังคงดูเรียบเฉย

หลิวกั๋วต้องตกตะลึง และดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ “ไม่คาดคิด จะมีคนแปลกประหลาดเช่นนี้อยู่บนโลกมนุษย์! ฉันเป็นคนที่อยู่ในโลกแคบๆจริงๆ!”

ใบหน้าที่สวยงามของหลิวจื่อหานก็เต็มไปด้วยความตกใจ “คุณปู่ นั่นยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า รู้สึกเหมือนเป็นมาร!”

เจิ้งหยางซ่อนตัวอยู่เงียบๆที่มุมกำแพงด้วยความตกใจ มองไปที่กู่เยว่หวาที่เป็นเหมือนเทพและมารมาจุติ และสั่นไปทั้งตัว

เพียงแต่ว่า ดวงตาของเจิ้งหยางเต็มไปด้วยความปรารถนา “พลังของนักบู๊นั้นแข็งแกร่งจริงๆ! ถ้าฉันสามารถเป็นนักบู๊ได้ นั่นคงจะดีมาก!”

กู่เยว่หวายื่นมือของเขาออกมา น้ำเสียงเย็นชาและหยิ่งผยอง เหมือนกับเทพและมารที่มองลงมายังมนุษย์บนโลก

ไม่พูดมาก กู่เยว่หวาตะโกนอย่างรุนแรง “ฆ่า!”

แสงกระบี่ยักษ์สีแดง ทันใดนั้นก็หลุดออกจากร่างของกู่เยว่หวา กระบี่ยักษ์ที่มีความยาวสามเมตร ฟาดฟันไปที่หลินหยุน บนหลังคา ถูกฟาดฟันจนมีร่องรอยลึกเส้นหนึ่ง

“หลินหยุนระวัง!” ฉินหลันอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา และตกใจสุดขีด

หลินหยุนหันกลับมาและยิ้มให้ฉินหลันเล็กน้อย “ไม่ต้องกังวล เขาไม่สามารถทำร้ายฉันได้”

“คุณก็ไม่เลว สามารถสัมผัสถึงวิถีเส้นทางโคจร น่าเสียดาย ที่คุณสามารถสัมผัสแค่ผิวเผินบางส่วนเท่านั้น ก็รีบออกมาโอ้อวด”

“ให้คุณดูจิตกระบี่ที่แท้จริงคืออะไร!”

ออร่าอันน่าสยดสยอง ทันใดนั้นก็เข้ามาในห้องอย่างเงียบๆ

กระบี่สั้นสีน้ำเขียวยาวครึ่งฟุต ลอยอยู่เหนือศีรษะหลินหยุนประมาณหนึ่งเมตรอย่างน่าประหลาด

กระบี่สั้นสีเขียวเมื่อเทียบกับกระบี่ยักษ์สามเมตรของกู่เยว่หวา มีขนาดเล็กจนน่าสงสาร ก็เหมือนกับความแตกต่างระหว่างมดกับช้าง

อย่างไรก็ตาม ออร่าที่พ่นออกมาจากกระบี่สั้นสีเขียวนั้น ทำให้ทุกคนตัวสั่น และมีความต้องการที่จะคุกเข่าก้มกราบ

หลิวจื่อหานถามด้วยความสงสัย “คุณปู่ กระบี่ของเขาสั้นมาก ใช้ได้ไหม?”

ท่านหลิวส่ายหัว “ฉันไม่รู้ แต่ฉันรู้สึกว่าออร่าของกระบี่สั้นนั้น แข็งแกร่งกว่ากระบี่ยักษ์นั้นมาก”

ฉินหลันมองหลินหยุนอย่างกังวลใจ และคิดในใจ “กระบี่สั้นเช่นนี้ สามารถเอาชนะสิ่งของใหญ่โตฝั่งตรงข้ามได้หรือไม่?”

ราวกับว่าเข้าใจความคิดของทั้งสองคน หลินหยุนพูดด้วยเสียงเรียบเฉย “พลังที่แท้จริง ไม่ใช่การเพิ่มปริมาณ แต่เป็นการเปลี่ยนเชิงคุณภาพ”

หลังจากที่หลินหยุนพูดเบาๆเสร็จแล้ว ใช้นิ้วชี้ไป กระบี่สั้นสีนเขียวก็พุ่งเข้าไปที่กระบี่ยักษ์สีแดงของกู่เยว่หวาโดยตรง

มันถูกทำลายอย่างง่ายดาย กระบี่สั้นสีเขียวนั้นเหมือนกับมีดตัดเต้าหู้ ตัดกระบี่ยักษ์สีแดงจนแหลกเป็นผุยผง

จากนั้น พลังอำนาจไม่ลด เจาะเข้าตรงหน้าอกของกู่เยว่หวาโดยตรง