บทที่ 373 ลองเสี่ยงฝังเข็ม

ราชาแพทย์ฉู่หยุนหวา เมื่อตอนอายุสิบสองปี ก็สามารถท่องและจดจำตำรับยาของประเทศจีนได้อย่างชำนาญ

ตอนอายุสิบห้าปี ก็ประสบความสำเร็จเป็นที่รู้จักกันไปทั่วแล้ว ได้รับการขนานนามว่าหมอเทพ

หลายปีมานี้ ได้ศึกษาเรียนรู้ทั้งแพทย์แผนจีนและแพทย์แผนตะวันตก โดยเฉพาะวิชาการฝังเข็ม ที่เป็นการสืบทอดมาอย่างยาวนานของประเทศจีน จนมีความเชี่ยวชาญและเข้าใจอย่างลึกซึ้ง

วิชาการฝังเข็มปลิดชีพ กล่าวขานกันว่าสามารถที่จะยื้อแย่งชีวิตกับสวรรค์ ช่วยเหลือให้คนกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

เขาจึงกลายเป็นราชาแพทย์ อย่างเหมาะสมและคู่ควรอย่างยิ่ง

ซ่างกวงเย่าสือ ทายาทแห่งวงศ์ตระกูลการแพทย์ บรรพบุรุษสามยุคต่างก็เป็นแพทย์ จึงได้ถ่ายทอดตำรับยาและสูตรยาที่เยี่ยมยอดนับไม่ถ้วน

เดิมทีเขาก็เป็นคนเรียบง่ายไม่คาดหวังอะไรสูง สงบเงียบพูดจาน้อย เพียงแค่ต้องการที่จะมีชื่อเสียงโด่งดังจากการแข่งขันราชาการแพทย์

นอกจากครั้งที่แล้วที่ได้ชิงชัยการเป็นราชาแพทย์กับฉู่หยุนหวา แต่ก็พลาดท่าเพียงนิดเดียว โดยผู้ป่วยที่ได้พบตรวจอาการทั่วไปนั้น นอกจากว่าเป็นโรคที่ไม่มีทางรักษาแล้ว ไม่มีการรักษาที่ผิดพลาดล้มเหลวสักรายเดียว

สำหรับกู่เชียนซาน เดิมก็อยู่ในวงศ์ตระกูลแพทย์แผนจีน แม้ว่าตระกูลกู่จะมีระดับความสามารถค่อนข้างต่ำในวงศ์ตระกูลแพทย์แผนจีน แต่คำโบราณได้กล่าวเอาไว้ว่าอูฐที่ผอมแห้งก็ยังตัวใหญ่กว่าม้า ต่อให้เป็นเช่นนี้ วิชาการแพทย์ของกู่เชียนซานก็ไม่อาจจะมองข้ามได้ โดยเฉพาะครั้งนี้เขาได้เตรียมตัวมาพร้อมเลยทีเดียว

ผู้แข่งขันที่เหลืออีกแปดคนที่ได้ผ่านด่านทั้งสามรอบเข้ามา ต่างก็เป็นแพทย์ชื่อดัง ประชาชนใน แต่ละสถานที่ต่างก็เคารพยกย่องพวกเขาว่าเป็นบุคคลที่มีความสามารถขั้นเทพ

กล่าวได้ว่า การแข่งขันราชาการแพทย์ในครั้งนี้ คงจะเป็นการแข่งขันประลองความสามารถที่ดุเดือดอย่างแน่นอน!

โดยหากต้องการที่จะแสดงความสามารถอย่างโดดเด่นเหนือผู้อื่นแล้ว คงจะยากลำบากเท่ากับการขึ้นสวรรค์เลยก็ว่าได้

แต่ว่า ต้องเป็นราชาแพทย์ให้ได้เพียงเท่านั้น จึงจะสามารถได้รับสิทธิ์ในการท้าประลองกับผู้ปกครองดูแลวงศ์ตระกูลแพทย์แผนจีน ถึงจะช่วยเหลือให้เซี่ยเจี้ยนโก๋กลับคืนสู่ตระกูลเซี่ยได้

โม่หัวถิงพูดขึ้นอย่างกังวลว่า “ผู้เข้าแข่งขันในการแข่งขันราชาการแพทย์ในครั้งนี้ มีความสามารถที่เก่งกาจมาก! ข้าเป็นกังวลต่อหมอเทพหลินจริงๆ”

โจวชิงเหอกลับมีความเชื่อมั่นต่อหลินหยุนอย่างมาก “ท่านโม่ไม่ต้องกังวล ฉันเชื่อมั่นในความสามารถวิชาการแพทย์ของหมอเทพหลินอยู่แล้ว”

เซี่ยเจี้ยนโก๋กำหมัดสองข้างแน่น มองไปที่หลินหยุน ตื่นเต้นจนถึงขนาดพูดไม่ออก

จะสามารถกลับคืนสู่ตระกูลเซี่ยได้หรือไม่นั้น จะสามารถสมหวังกับปณิธานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของตนได้ไหม ก็ขึ้นอยู่กับหลินหยุนแล้ว

มือของโจวเฟินแอบจับไปที่มือที่สั่นของเซี่ยเจี้ยนโก๋ ปลอบใจด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “ไม่ต้องกังวล ฉันเชื่อมั่นในตัวหลินหยุน ในเมื่อเขาสัญญากับคุณแล้ว ก็คงจะทำสำเร็จได้แน่นอน”

“อืม” เซี่ยเจี้ยนโก๋พยักหน้า

แม้ว่าโจวเฟินจะไม่พอใจท่าทางที่เซี่ยเจี้ยนโก๋ปฏิบัติต่อหลินหยุน แต่การเป็นสามีภรรยากันมาหลายสิบปี หากไม่มีความรักความผูกพันกันอย่างลึกซึ้ง เธอก็คงจะไม่มายืนอยู่เป็นเพื่อน เคียงข้างกับเซี่ยเจี้ยนโก๋อยู่ที่ตรงนี้อย่างแน่นอน

ฉู่หยุนหวา ซ่างกวงเย่าสือ กู่เชียนซาน แววตาของทั้งสามคนนี้ ได้กวาดสายตาจ้องมองซึ่งกันและกัน สำหรับหลินหยุนและอีกแปดคนที่เหลือนั้น ไม่ได้เหลือบมองเลยแม้แต่น้อย

แม้ว่าผลงานการแสดงออกของหลินหยุนเมื่อสักครู่จะถือว่าทำให้ทุกคนตกตะลึง แต่ในสายตาของทั้งสามคนนี้แล้ว สิ่งเหล่านั้นยังคงไม่เพียงพอ

การขึ้นเป็นราชาแพทย์ เพียงแค่รักษาโรคผู้ป่วยอย่างเดียวไม่ได้ จำต้องมีวิชาความสามารถที่เหนือกว่าคนรอบข้างด้วย

ฉู่หมิงเฉิงมองไปที่หลินหยุน และยิ้มอย่างเย็นชา “ไอ้หนุ่มน้อย ที่มหาวิทยาลัยการแพทย์หลินโจวนั้น นับว่านายเก่งกาจยอดเยี่ยม! แต่ว่า เมื่ออยู่ต่อหน้าพ่อของข้า นายก็คงจะทราบดีว่า ความสามารถเหล่านั้นของนาย ไม่ควรที่จะพูดถึงมันเลยด้วยซ้ำ!"

กู่เซิงยู่มองไปยังหลินหยุนด้วยสีหน้าอันร้ายกาจ สายตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น “หลินหยุน นายเป็นผู้ที่มาทำลายเรื่องสำคัญของข้า ทำให้ข้าต้องอับอายขายหน้าต่อตระกูลเซี่ย ครั้งนี้พ่อของข้าได้เตรียมตัวมาเป็นอย่างดี จะต้องแก้แค้นให้ข้าอย่างแน่นอน โดยเหยียบย่ำนายอย่างรุนแรงให้ถึงดับจมดินกันไปเลย!"

มีเพียงแต่ซ่างกวงชิงฉัน ที่สีหน้าท่าทางไม่มีความริษยาและความเย็นชา ซึ่งสายตาที่มองไปยังหลินหยุนกลับแฝงไว้ด้วยความคาดหวังอยู่บ้าง

“หลินหยุน ฉันแปลกใจมากจริงๆ ว่า นายจะสามารถผ่านเข้ารอบไปได้ไกลอีกเท่าไหร่?"

พวกวัยรุ่นท่ามกลางกลุ่มผู้ชมนั้น สายตาของพวกเขาต่างก็จ้องมองกันมาที่ตัวของหลินหยุน นั่นเป็นเพราะ ในกลุ่มผู้เข้าแข่งขันมีเพียงหลินหยุนคนเดียวที่เป็นวัยรุ่น

กรรมการผู้นั้นค่อยๆ หมุนตัว แล้วมองไปที่ฉู่หยุนหวา และตะโกนเสียงดังว่า “ขอเชิญราชาแพทย์!"

ทันใดนั้น สายตาของทุกคนต่างจับจ้องมาที่ตัวของฉู่หยุนหวา

ผู้อาวุโสท่านนี้อยู่ในชุดสูทสีเทา รูปร่างหน้าตาธรรมดา คิ้วทั้งดกและดำ

ฉู่หยุนหวาเดินเข้ามา โบกมือให้กับผู้ชม และพูดขึ้นว่า “สวัสดีทุกคน!"

“ข้าเป็นเกียรติอย่างมากที่ได้อยู่ในตำแหน่งนี้มาเป็นเวลาระยะหนึ่งแล้ว แต่ว่าข้ารู้สึกว่ายังคงไม่เพียงพอ ถ้าหากผู้ใดต้องการที่จะขึ้นมานั่งอยู่ในตำแหน่งนี้ ก็ต้องมาดูกันว่าจะมีความสามารถนั้นหรือไม่”

ฉู่หยุนหวามีท่าทางหยิ่งผยอง แต่ว่า ทุกคนกลับไม่มีทีท่ารังเกียจอะไรเลย ตรงกันข้ามกลับรู้สึกว่าลักษณะท่าทางแบบนี้ ถึงจะคู่ควรเหมาะสมในการเป็นราชาแพทย์ในยุคสมัยนี้

กรรมการมองไปที่ผู้เข้าร่วมแข่งขันสิบกว่าคน และพูดขึ้นว่า “ทุกท่านเตรียมตัวพร้อมกันแล้ว หรือยัง?"

ไม่มีผู้ใดตอบ กรรมการจึงพูดต่อไปว่า “ในเมื่อต่างก็เตรียมตัวกันพร้อมแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มต้น กันได้เลย!"

ผู้ป่วยห้าคนได้ถูกเจ้าหน้าที่นำตัวเข้ามา เป็นคนชราหนึ่งคนและเด็กหนึ่งคน อีกสามคนเป็นวัยรุ่น โดยเป็นชายหนุ่มสองคนและหญิงสาวหนึ่งคน

กรรมการพูดขึ้นว่า “ผู้ป่วยเหล่านี้ได้คัดเลือกมาจากโรงพยาบาลในเครือของมหาวิทยาลัยใน เมืองหลวง แบ่งเป็นกลุ่มละห้าคน พวกเราพยายามที่จะรับรองให้อาการของผู้ป่วยในแต่ละกลุ่มนั้นใกล้เคียงกันมากที่สุด ตอนนี้เชิญทุกท่านเริ่มต้นตรวจรักษาอาการกันได้เลย!"