ตอนที่ 781
บทที่ 782 คุณชายแห่งบริษัท ยามาโนะ กรุ๊ป
October 21, 2026
คฤหาสน์ประธานาธิบดีจีน ที่เมืองหลวง
หลงอียืนอยู่ข้างๆอย่างนอบน้อมด้วยสีหน้ากังวลใจ มองดูชายชราที่ขมวดคิ้วไว้แน่นซึ่งยืนอยู่ข้างหน้าต่าง
“ประธานาธิบดีครับ คุณยืนอยู่ตรงนั้นตั้งสองชั่วโมงแล้วนะ นั่งพักผ่อนสักครู่หนึ่งก่อนเถอะ!”หลงอีรู้อยู่แล้วว่าไม่ควรจะพูดเตือน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะพูด
ประธานาธิบดีหันไปมองเขาว่าแวบเดียว แล้วถอนหายใจเฮือก “ช่วงนี้สถานการณ์ไม่ค่อยดีนักเลย!”
“ตั้งแต่มีข่าวคราวที่โลกบู๊โบราณจะเผยตัวออกมาแล้วนั้น หลังจากที่ได้ลือกันทั่วโลกบู๊แล้ว พวกนักบู๊จำนวนมากต่างก็ระวังภัยกันมากขึ้น ตอนนี้เริ่มไม่แยแสกับสัญญาข้อตกลงที่ทำไว้กับโลกมโนธรรมแล้ว”
“นี่เป็นลางสังหรณ์ที่จวนจะเกิดเหตุจลาจลขึ้นแล้ว!”
หลงอีขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “ใช่ครับ สมาชิกหน่วยมังกรทั่วทุกสารทิศต่างก็ทยอยรายงานขึ้นมาว่า ได้เห็นพวกนักบู๊จำนวนมากถึงกับแสดงพละกำลังต่อหน้าสาธารณชนแล้ว”
“ตอนนี้ประชาชนคนธรรมดาจำนวนมาก ต่างก็รู้ว่าที่แท้ยังมีนักบู๊อยู่จริง และรู้สึกเทิดทูนบูชานักบู๊อย่างแรงกล้า อีกทั้งยังปั่นกระแสร้อนแรงให้มีการฝึกเรียนรู้วิชาบู๊ขึ้นมาอีกด้วย”
“มีบางคนถึงกับเลือกเข้าไปในขุนเขาป่าลึกที่ไม่มีผู้คนอาศัยโดยเฉพาะ เพื่อที่จะไปแสวงหาสิ่งที่เรียกว่าบุญวาสนา”
“ยังมีพวกนักธุรกิจบางคน ยอมเสียค่าใช้จ่ายจำนวนมากอย่างไม่เสียดาย เพื่อรับสมัครนักบู๊จากทั่วสารทิศมาเพื่อเป็นบอดี้การ์ด”
“มิหนำซ้ำ ข้าราชการพวกเราบางคน ถึงกับหาประโยชน์จากอำนาจในมือ ส่งลูกหลานตัวเองเข้าไปในสำนักบู๊อีกด้วย”
“กระแสที่เกิดขึ้นเช่นนี้ ยิ่งทำให้นักบู๊ที่เดิมทีแอบซุ่มอยู่พวกนั้น ก็ถือโอกาสในการเก็งกำไรจากโลกมโนธรรมอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมาย”
“อีกทั้งยังมีพวกนักบู๊ที่ใจกล้าบางคน ถึงกับฝ่าฝืนคำสั่งห้ามอีกด้วย”
“ถึงแม้ฉันก็ได้ส่งกำลังไปเสริมเพิ่มเติม เพื่อจัดการกับนักบู๊แบบนี้โดยเฉพาะ แต่ก็ไม่สามารถห้ามปรามผู้คนที่เทิดทูนพวกนักบู๊อย่างบ้าคลั่งได้”
“เมื่อเห็นแบบนี้แล้ว นักบู๊ที่ชอบท้าทายความเสี่ยงพวกนั้นก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ”
“กำลังคนของฉันที่ต้องเผชิญกับเรื่องราวพวกนี้ ก็เริ่มที่จะรับมือไม่ไหวแล้ว”
ประธานาธิบดีถอนหายใจแล้วพูดว่า “นี่ก็คือประเด็นที่ฉันเป็นห่วงมากที่สุด”
“เกรงว่าประชาชนมองเห็นแต่พลังความสามารถที่แข็งแกร่งของนักบู๊พวกแต่ด้านเดียว แต่มองไม่เห็นสิ่งอันตรายที่แฝงมากับพวกเขาด้วย”
หลงอีพูดว่า “จะให้ท่านหงทางนั้น ส่งกำลังคนเข้ามาเสริมอีกไหม?”
ประธานาธิบดีสายหน้า “ช่วงนี้ท่านหงเพิ่งจะไล่บี้พวกผู้วิเศษทางโลกตะวันตกที่เข้ามาจู่โจมจนล่าถอยไปหลายครั้งแล้ว แต่ว่าคนพวกนั้นยังคงไม่เลิกรา ทำให้ท่านหงต้องยุ่งวุ่นวายจนปลีกตัวออกมาไม่ได้เลย”
“ได้ข่าวว่า แม้แต่เจียงร่อโจ๋ก็ยังได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยอีกด้วย แต่ว่าก็ยังดีที่สามารถขับไล่ผู้วิเศษทางโลกตะวันตกออกไปได้”
หลงอีขมวดคิ้ว “สถานการณ์วิกฤตถึงขั้นนี้แล้วเหรอ?”
“เออใช่แล้ว ปรมาจารย์หลินออกจากการฝึกฝนบำเพ็ญตนแล้ว กำลังตรงไปยังจงโจว จะให้เขามาช่วยพวกเราด้วยหรือเปล่า?”
ประธานาธิบดีนิ่งเฉยไม่พูด ผ่านไปสักครู่จึงพูดว่า “พรุ่งนี้คุณหาคนไปเชิญเขามาพบที่เมืองหลวงหน่อย”
หลงอีอึ้งไปสักครู่ ก้มหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ครับผม!”
บริษัท ตงหวาง กรุ๊ป มณฑลจงโจว
หลังจากที่หลินหยุนสิ้นสุดการประลองกับโม่งเฉินแล้ว จึงได้ล้มเลิกความคิดที่จะไปคิดบัญชีกับตระกูลหวางที่เมืองหลวงชั่วคราว ดังนั้นสิ่งแรกที่ต้องทำก็คือไปแจ้งข่าวให้หวางซูเฟินได้รู้ก่อน
ในห้องทำงานของหวางซูเฟินนั้น หวางซูเฟินที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน เมื่อได้ยินว่าหลินหยุนบอกว่าจะยกเลิกแผนการที่จะไปคิดบัญชีกับตระกูลหวางที่เมืองหลวงชั่วคราวแล้วนั้น
ถึงกับไม่ได้ผิดหวังอะไร แต่กลับรู้สึกโล่งอก
มองดูหลินหยุนที่กำลังนั่งจิบน้ำชาอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามนั้น หวางซูเฟินก็ถามด้วยความสงสัยว่า “ทำไมลูกถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันอย่างนี้ล่ะ?”
หลินหยุนพูดว่า “ผมไปเจอกับคนคนหนึ่ง เขาพูดเรื่องราวเกี่ยวกับเบื้องลึกที่แท้จริงบางอย่างของตระกูลหวาง ผมจึงรู้สึกว่า ตอนนี้ยังไม่ใช่โอกาสเหมาะที่สุดในการลงมือกับตระกูลหวางแล้ว”
หวางซูเฟินพูดว่า “งั้นฉันก็จะให้คนที่ฉันส่งไปเมืองหลวงพวกนั้น กลับมาให้หมดก่อนเลย”
“ถ้าเมื่อไหร่ที่ลูกตัดสินใจดีแล้ว ค่อยบอกฉันล่วงหน้าอีกที ฉันจะได้วางแผนใหม่”
“ลำบากแม่แก่แล้วนะ” หลินหยุนพูดด้วยรอยยิ้ม
ในเวลานี้เอง ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น
“เข้ามาได้!” หวางซูเฟินตะโกนพูด
ฉินหลันที่แต่งตัวในชุดทำงานสีดำ เดินเข้ามา มองหน้าหลินหยุนแวบเดียวแล้วพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า “ผู้อำนวยการคะ คนของบริษัท ยามาโนะ กรุ๊ปมาอีกแล้วค่ะ”
หวางซูเฟินแสดงสีหน้าเบื่อหน่าย เอามือก่ายหน้าผากแล้วถามว่า “คราวนี้คนที่มาเป็นใครอีกล่ะ? ถ้าไม่ใช่คนสำคัญอะไรก็ไล่ตะเพิดเขาไปก็พอแล้ว”