บทที่ 795 ต่อสู้กับยอดฝีมือตะวันตก

ทั้งสองคนพยายามอย่างมากจนหลุดพ้นจากการควบคุมของหลินหยุน แต่ว่า สิ่งที่กำลังรอทั้งสองคนอยู่ ก็คือพลังหมัดอันน่าสะพรึงกลัวของหลินหยุน

ตุบ!

พลังที่แข็งแกร่ง เหมือนกับดวงอาทิตย์ขนาดเล็กที่ระเบิดขึ้น พุ่งโจมตีเข้าใส่ทั้งสองคนในพริบตา

“อ่า! ”

เจสเตอร์กับคริสติน ถูกพลังหมัดชกเข้าใส่จนกระอักเลือดและกระเด็นไปไกล

“ไอ้สารเลวที่สมควรตาย นี่มันไม่ยุติธรรม! เขาสามารถที่จะปล่อยพลังโจมตีสองครั้งได้ในเวลาเดียวกัน พวกเราก็เหมือนกับกำลังต่อสู้อยู่กับคนสองคน! ” เจสเตอร์พูดบ่นเสียงดัง

คริสตินกลับค่อย ๆ เช็ดรอยเลือดที่มุมปากจนสะอาด แล้วก็มองไปที่หลินหยุนอย่างเคร่งขรึม

ครั้งนี้ หลินหยุนไม่ได้โจมตีต่อเนื่องใส่ทั้งสองคน โดยได้หยุดการลงมือ และจ้องมองไปที่สองคนนั้นอย่างเย็นชา

“ยังไม่เตรียมที่จะใช้พลังความสามารถทั้งหมดที่แอบแฝงอยู่ในตัวของพวกนายออกมากันอีกใช่ไหม? ”

“ไม่ต้องปิดบังกันแล้ว ฉันรับรู้ได้ตั้งนานแล้วว่าในร่างกายของพวกนายมีพลังความสามารถที่ไม่ใช่ของพวกนายเองแอบแฝงอยู่”

“ถ้าหากฉันทายไม่ผิด คงจะเป็นการผนึกกำลังกันของยอดฝีมือทั้งหลายล่ะสิ! ”

จากการวิเคราะห์ของหลินหยุน เจสเตอร์กับคริสตินก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไปโดยตื่นตกใจอย่างที่สุด

“นายสามารถที่จะรับรู้ได้ถึงพลังที่แอบแฝงอยู่ในร่างกายของพวกเราได้! ”

“พระเจ้า นี่มันช่างเหลือเชื่อจริง ๆ! ” ใบหน้าอันหล่อเหลาของเจสเตอร์ แสดงอาการเหมือนกับถูกผีหลอก

ใบหน้าที่เด็ดเดี่ยวของคริสติน ก็แอบเผยอาการตื่นตกใจออกมาเล็กน้อย

“ตกลงว่านายเป็นใครกันแน่? พวกเราได้สังหารนักบู๊ของจีนมาหลายคน แม้แต่ปรมาจารย์ขั้นสูงสุด พวกเราก็เคยสังหารมาแล้ว ”

“แต่ว่า พวกเขาไม่สามารถที่จะรับรู้ได้ถึงพลังที่แอบแฝงอยู่ในร่างกายของพวกเราได้” คริสตินถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

หลินหยุนพูดขึ้นว่า: “สถานะของฉัน พวกนายไม่คู่ควรที่จะต้องรู้”

“ฉันรีบ ถ้าหากพวกนายยังไม่ยอมแสดงพลังที่แอบแฝงออกมา อย่างนั้นพวกนายก็คงจะไม่มีโอกาสที่จะแสดงมันออกมาอีกแล้ว”

คริสตินยื่นมือสองข้างออกมาทันที และยกสูงขึ้น: “ในเมื่อนายรู้แล้ว จะต้องปิดบังอยู่อีกทำไมล่ะ! ”

พลังแสงศักดิ์สิทธิ์สีขาวนวลที่ทรงพลังมากกว่าเมื่อครู่นั้นสิบเท่า ได้ระเบิดออกมาจากร่างกายของเขา

ก็เหมือนกับดวงอาทิตย์ ที่สาดส่องแสงจนทำให้คนลืมตาขึ้นไม่ได้

เงาแสงค่อย ๆ ลอยตัวขึ้นจากดวงอาทิตย์ขนาดเล็กนั้น นั่นคือเด็กหนุ่มที่สวมใส่ชุดเกราะสีเงิน และด้านหลังมีปีกสองข้าง

รูปร่างหน้าตาของเขา คล้ายกันกับคริสติน แต่ว่า ลักษณะท่าทางแตกต่างกันกับคริสตินเป็นอย่างมาก แต่กลับคล้ายคลึงกับเจสเตอร์ที่อยู่ด้านข้าง

เด็กหนุ่มคนนั้นปิดตาทั้งสองข้างโดยตลอด เมื่อเขาลืมตาขึ้นนั้น ก็มีสองลำแสงสีทองอันทรงพลังสาดส่องออกมา

แสงสีทองนั้น สาดส่องไปยังพื้นถนนปูนซีเมนต์ที่แข็ง แล้วพื้นถนนปูนซีเมนต์ก็พลิกหงายแตกละเอียดขึ้นทันที

“ไอ้พวกคนชั้นต่ำ แกรบกวนเวลาพักผ่อนของข้าแล้ว”

เสียงของเขาฟังแล้วเหมือนกับคริสติน แต่ว่า ท่าทาง และน้ำเสียงนั้น กลับเย็นชาอย่างที่สุด คล้ายกับเสียงโลหะที่สังเคราะห์ขึ้นด้วยเครื่องจักรกล ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์

เจสเตอร์ที่อยู่ด้านข้าง อ้าปากค้าง สีหน้าท่าทางเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

“ไอ้คริสตินที่สมควรตาย นาน นาย นึกไม่ถึงว่านายจะผนึกกำลังของทูตสว่างสองปีก! ”

“ยังดีที่ฉันไม่ได้ทำให้นายโมโห ไม่อย่างนั้นก็คงต้องเสียเปรียบแน่! ” เจสเตอร์เกิดความหวาดกลัวขึ้น ซึ่งเขานั้นรังเกียจพลังของโรมันคาทอลิกอย่างที่สุด

แสงศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ เหมือนว่ามีขึ้นเพื่อหยุดยั้งพวกเขาเผ่าโลหิต

เหมือนกับว่าพบเห็นเจสเตอร์ คริสตินที่มีปีก จึงได้จ้องมองไปที่เจสเตอร์อย่างเย็นชาในทันที

“ไอ้พวกสวะเผ่าโลหิต ที่อ่อนแอ สิ่งมีชีวิตในความมืดชั้นต่ำ รอให้จัดการไอ้หนุ่มนี้ก่อน แล้วฉันจะมาจัดการปรับสภาพของนาย”

ชัดเจนว่า คนที่อยู่เบื้องหน้านี้ ไม่ใช่คริสตินอีกแล้ว

เจสเตอร์สั่นเทาไปทั้งตัว และก็แวบหายไปในทันที

“ไอ้คริสตินที่สมควรตาย นายกล้าที่จะมอบร่างกายให้กับเขา นายจะบ้าไปแล้วเหรอ? ”

“ช่างเถอะ ตอนนี้เขาไม่ใช่คริสตินแล้ว ฉันเองควรที่จะหลบหลีกไปให้ไกลจากเขาจะดีกว่า! ”

“ทูตสว่างสองปีกเพียงคนเดียว ก็ปฏิบัติภารกิจได้สำเร็จอยู่แล้ว”

เจสเตอร์วิ่งพรวดเดียวไกลออกไปกว่าหนึ่งร้อยเมตร จึงหยุดลงและหันมามองสังเกตการณ์

หลินหยุนเดิมทีได้เตรียมพร้อมที่จะลงมือจัดการกับสองคนในเวลาเดียวกัน ตอนนี้ดูเหมือนว่า เพียงแค่จัดการมนุษย์นกคนนี้ก็เพียงพอแล้ว

“เพียงแค่เงาร่างของทูตสว่างสองปีกธรรมดา ๆ ยังกล้าที่จะกำเริบเสิบสานต่อหน้าฉันอีก”

“เดี๋ยวฉันจะจัดการนายให้ราบคาบ”

เงาร่างของหลินหยุนหายวับไปอย่างรวดเร็ว โดยเงาร่างยักษ์ตนหนึ่ง ได้ปรากฏขึ้นอยู่ท่ามกลางสถานที่แห่งนั้น