บทที่ 849 ต่อสู้กับงูยักษ์

งูยักษ์ที่มีรูปร่างใหญ่ขนาดนี้ โดยปกติมันจะปรากฏตัวแค่ในเขตป่าร้อนชื้น

แต่ตอนนี้มันกลับปรากฏตัวที่ชายแดนฝั่งตะวันตกของประเทศจีน

มันต้องมีเรื่องอะไรผิดปกติแน่นอน ไม่ต้องถามก็รู้ งูยักษ์ตัวนี้คือสัตว์ทิพท์ที่คอยคุ้มครองยาวิเศษต้นนั้นอย่างแน่นอน

แต่ว่ายาวิเศษอยู่ไหนละ?

นักบู๊ทั้งหลายไม่กล้าเดินเข้าไป สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

งูยักษ์ที่มีรูปร่างใหญ่ขนาดนี้ มีเกล็ดที่แข็งแกร่งมากๆ แม้แต่พลังของนักบู๊ขั้นแดนพรสวรรค์ ก็ไม่อาจจะทำลายเกล็ดอันแข็งแกร่งของมันได้

"งูยักษ์ใหญ่ขนาดนี้ มันเป็นปีศาจแล้วใช่ไหม!"

"ถึงแม้จะไม่ใช่ปีศาจจริงๆ แต่ก็คงใกล้จะถึงขั้นนั้นแล้ว!"

"แต่มันนอนขดตัวอยู่ตรงนั้น พวกเราจะไปเอายาวิเศษยังไง?"

นักบู๊ทุกคนขมวดคิ้วและคุยกัน

ผู้อาวุโสชิ่งกั๋วถัยของสำนักอัคคี ใช้สายตามองเว่ยซิวหมิงของสำนักเฟยอวิ๋นทันที

เว่ยซิวหมิงก็มองไปที่เขาเหมือนกัน

จู่ๆชิ่งกั๋วถัยก็จับนักบู๊วัยรุ่นคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆตัวเอง ยกขึ้นมาเหมือนเขาเป็นลูกไก่ จากนั้นก็โยนนักบู๊คนนั้นลงไปที่งูยักษ์อยู่ทันที

"อ๊าก!"

นักบู๊คนนั้นกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว

งูยักษ์ที่นอนขดตัวอยู่ จู่ๆก็ขยับตัวทันที

การเคลื่อนไหวของมันไม่มีเสียงเลย แต่การเคลื่อนไหวของมันนั้นเร็วมากๆ

มันอ้าปากขนาดใหญ่และกลืนนักบู๊คนนั้นเข้าไปทันที

การเคลื่อนไหวของมัน ใช้เวลาเพียงแค่นิดเดียว

นักบู๊ทุกคนมองเห็นเหตุการณ์นี้แล้วอึ้งทันที

มีคนจำนวนมาก แต่ไม่มีใครกล้าพูดออกเสียงเลย และมันก็เงียบอย่างน่ากลัว

ผ่านไปสักพัก จู่ๆก็มีนักบู๊คนหนึ่งวิ่งไปทางด้านข้างทันที

นักบู๊คนนั้นอ้วกออกมาทันที

"ไอ้สัตว์เดรัจฉานตัวนี้ กลืนคนเข้าไปเลย!"

เมื่อเห็นงูยักษ์ขยับท้องของตัวเอง สามารถคาดเดาได้เลยว่าไอ้สัตว์เดรัจฉานตัวนี้กำลังย่อยสลายนักบู๊คนนั้นที่กลืนเข้าไปอย่างแน่นอน

"ดูสิ ด้านบนของเสาหินสีน้ำตาลที่อยู่ตรงกลางของงูยักษ์ มีหญ้าสีแดงต้นหนึ่งอยู่!"

"มันน่าจะเป็นยาวิเศษแน่ๆ?"

"ตรงนี้เป็นภูเขาหัวโล้น มีหญ้าเพียงต้นเดียว มันต้องเป็นยาวิเศษที่พวกเราตามหาอย่างแน่นอน!"

หลินหยุนที่ยืนอยู่ด้านหลัง เมื่อมองเห็นต้นหญ้าสีแดงนี้แล้ว สายตาของเขาขยับเล็กน้อย:"เป็นหญ้าเผาจิตมังกรคบเพลิงจริงๆด้วย!"

สายตาของหลินหยุนสังเกตลักษณะภูมิประเทศโดยรอบ

ลักษณะภูมิประเทศของที่นี่แปลกมากๆ ดูเหมือนมันจะเป็นหน้าผา แต่หน้าผานี้มันลื่นและเงาเหมือนกระจก

และดินของหน้าผานี้โดนเผาไหม้ตลอดเวลา ทำให้ดินแข็งมากๆ เหมือนกับเครื่องปั้นดินเผา

"ตรงนี้น่าจะเป็นที่พักอาศัยของมังกรคบเพลิง มีเพียงที่พักอาศัยของมังกรคบเพลิงเท่านั้นถึงจะมีดินที่แข็งมากๆอย่างนี้

"แต่ตรงนี้ไม่ใช่แดนศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับพรแห่งฟ้าดิน ทำไมมังกรคบเพลิงต้องพักอาศัยอยู่ตรงนี้ด้วย?"

มังกรคบเพลิงเป็นสัตว์ดุร้ายและแข็งแกร่งมากๆ ถ้ามันอาศัยอยู่ที่ไหนนานๆ แปลว่าสถานที่นั้นๆต้องมีสิ่งของที่มันสนใจและอยากได้

แต่หลินหยุนสังเกตลักษณะภูมิประเทศแล้ว มันเป็นแค่ภูเขาธรรมดา มันน่าจะไม่มีสิ่งของที่ดึงดูดความสนใจของมังกรคบเพลิงได้

"ทำยังไงดี ? งูยักษ์ตัวนี้ดุร้ายมากๆ มันต้องเป็นสัตว์ทิพท์ที่คอยปกป้องยาวิเศษต้นนั้นอย่างแน่นอน!"

"ช่างมันเถอะ เราไม่อยากได้แล้ว ถึงแม้ยาวิเศษจะเป็นของดี แต่ชีวิตสำคัญกว่า!"

นักบู๊จำนวนมากผิดหวังและส่ายหัว พวกเขาเริ่มถอยหลัง

ชิ่งกั๋วถัยมองไปที่งูยักษ์ จู่ๆก็พูดอย่างเย็นชา:"ไอ้สัตว์เดรัจฉาน ฉันจะไปสู้กับแกเอง!"

ขณะพูด เขาก็กระโดดขึ้นกลางอากาศและต่อยหมัดใส่งูยักษ์ทันที

ความเร็วของงูยักษ์น่ากลัวมากๆ และการเคลื่อนไหวของมันก็ไม่เกิดเสียงอะไรเลย มันอ้าปากกว้างๆและกัดไปที่ชิ่งกั๋วถัย

ชิ่งกั๋วถัยมีพลังที่แข็งแกร่งและเตรียมตัวมาแล้ว และต่อยหมัดเข้าไปที่ลำคอของงูยักษ์ทันที

ตู๊ม!

งูยักษ์ถูกหมัดของชิ่งกั๋วถัยโจมตีจนต้องถอยหลังออกไป

แต่ชิ่งกั๋วถัยก็โดนแรงกระแทกจนต้องถอยหลังเหมือนกัน และถอยหลังไปหลายก้าวถึงจะสามารถหยุดได้