ตอนที่ 103
บทที่ 103 สามี คืนนี้อยู่กับฉันหน่อยได้ไหม?
October 22, 2026
บทที่ 103 สามี คืนนี้อยู่กับฉันหน่อยได้ไหม?
"กระบี่เจ็ดปีศาจ ดาบเล่มแรก ท้องฟ้ามืดครึ้ม!"
ในปากเฉินจิ้นท่อง
แกว่งดาบออกไป!
ทันใดนั้น ออร่ากำลังของดาบที่มีสีดำสนิทราวกับหมึก ดูเหมือนจะกลืนแสงโดยรอบ
บนเวที ก็เริ่มมืดแล้วด้วยซ้ำ
ภายใต้ดาบนี้ เวทีที่เท้าของเฉินจิ้นและกงเปิ่นอู่มีรอยแตกหลายครั้ง แต่ตอนนี้ มันแตกมากขึ้นเรื่อยๆ
“ เป็นไปได้ยังไง?”
กงเปิ่นอู่ตะโกน
ดาบนี้ น่ากลัวเกินไป
แม้แต่อาจารย์ของเขา ซึ่งเป็นหนึ่งในเสาหลักทั้งสี่ของประเทศญี่ปุ่น ผู้เป็นแดนเสินอันดับแข็งแกร่งอย่างแท้จริง เทพดาบฮอกไกโด ฟันดาบที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา ก็ไม่ได้มีพลังมากขนาดนี้
เผชิญกับดาบของเฉินจิ้น กงเปิ่นอู่ก็ตกใจกลัว
เขารู้สึกได้ถึงพลังของดาบเล่มนี้ เขารู้สึกว่า เหมือนเขาอยู่ในความมืดโดยไม่มีร่องรอยของแสง มันเกินกำลังของมนุษย์ที่สามารถต่อต้านได้!
กงเปิ่นอู่ตกใจมาก หันกลับไปจะหนี
เขามีความรู้สึกว่า ถ้าเขารับการฟันครั้งนี้ เขาตายแน่!
อย่างไรก็ตาม เมื่อกงเปิ่นอู่ต้องการหนี เขาก็พบว่า เขาไม่สามารถแม้แต่จะหนีได้
สถานที่ที่มีกำลังของดาบปกคลุมอยู่นั้น มืดมาก
แม้แต่เขา อยู่ชั้นสูงสุดปรมาจารย์ ได้มาถึงจุดสูงสุดแล้ว กล่าวได้ว่า เขาที่จะก้าวเข้าสู่ครึ่งแดนเสินในอนาคตอันใกล้นี้ กลับเหมือนติดอยู่ในโคลนดิน
ในท้ายที่สุด กงเปิ่นอู่ทำได้เพียงต่อสู้เพื่อปกป้องรากฐานของตนเองไว้ ใช้วิธีการลับ ซึ่งทำให้เขาสามารถหลีกเลี่ยงจุดที่อันตรายถึงชีวิตนี้ได้
อย่างไรก็ตาม ดาบนี้ ก็เอาแขนของเขาไปหนึ่งหนึ่งข้าง
นอกจากนี้ มันยังเป็นมือขวาถือมีด
"อ๊าก!"
จู่ๆกงเปิ่นอู่ก็กรีดร้อง
ความเจ็บปวดจากที่แขนหัก กระตุ้นประสาทของเขาอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เจ็บปวดกว่านั้นคือ มือขวาของเขาหักจากไหล่!
เมื่อไม่มีมือขวา เขาจะถือดาบได้อย่างไร?
ถือดาบไม่ได้ การฝึกฝนมาทั้งชีวิต เขาแตกต่างอะไรกับคนไร้ประโยชน์?
"ไม่เลว ยังมีความสามารถอยู่นิดหน่อย สามารถรอดพ้นความตายได้!"
เฉินจิ้นมองไปที่กงเปิ่นอู่แล้วพูด
จากสิ่งนี้ เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของกงเปิ่นอู่ หากวางไว้ในบูโดเย้นเซี่ย เขาจะสามารถติดอันดับหนึ่งในสิบหรือแม้แต่ห้าอันดับแรกของการจัดอันดับปรมาจารย์!
“ อย่างไรก็ตาม กระบวนท่านี้ของผม คุณรับมันไม่สำเร็จ ของเหล่านี้ ผมรับมันไว้ละนะ!” เฉินจิ้นหัวเราะอย่างเย็นชา ทันใดนั้น ของล้ำค่าของเหล่าปรมาจารย์ผู้พ่ายแพ้และผลไม้ชื่อเย้นก็ถูกเฉินจิ้นยึดไป
"คุณ ... " กงเปิ่นอู่มองไปที่เฉินจิ้น ดวงตาเบิกกว้าง!
“ ยังไม่ยอมแพ้ใช่ไหม?”
เฉินจิ้นมองอย่างเย็นชาและโบกมือ
ทันใดนั้น ร่างของกงเปิ่นอู่ก็บินออกไปอีกครั้ง ตกลงไปใต้เวที
กงเปิ่นอู่ซึ่งหน้าซีดมากอยู่แล้ว กระอักเลือดออกมาอีกครั้ง
“ จากนี้ไป คุณควรเคารพบูชาบูโดเย้นเซี่ยเหมือนเทพเจ้า!”
เฉินจิ้นยืนไขว้มือไว้หลัง มองไปที่กงเปิ่นอู่ พูดอย่างเย็นชาว่า "ยำเกรงผมเหมือนยำเกรงปีศาจ!"
"คุณ ยอมไหม?"
เสียงดังเข้าหูของกงเปิ่นอู่อีกครั้ง อีกครั้ง ที่อวัยวะภายในของเขาสั่นสะท้าน
ดูเหมือนว่า เพียงแค่ความคิดเดียวของเฉินจิ้น อวัยวะภายในของเขาจะกลายเป็นผงในวินาทีถัดไป ฝีมือเช่นนี้ ทำให้กงเปิ่นอู่ เกรงกลัวมากถึงที่สุด
แววตาที่มองเฉินจิ้น ดูเหมือนปีศาจจริงๆ
“ ผมยอม!”
ในที่สุด กงเปิ่นอู่กัดฟันแล้วพูด
"ในเมื่อคุณยอมรับมัน ก็จงยอมรับว่าคุณเป็นขยะ บูโดของญี่ปุ่น ขี้ขลาดสิ้นดี!"
เฉินจิ้นกล่าวจางๆ
พลังในร่างกายไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย
สีหน้าของกงเปิ่นอู่เปลี่ยนไปทันที
อย่างไรก็ตาม ในชั่วพริบตา เขารู้สึกว่า ดูเหมือนตนเองจะถูกจับตาโดยเทพมรณะ แค่เขากล้าที่จะพูดคำว่าไม่ วินาทีถัดไป ก็จะถูกฉีกเป็นชิ้น!
ในขณะที่กงเปิ่นอู่ลังเล สายตาของเฉินจิ้นก็กวาดผ่านเขาไปอีกครั้ง
กงเปิ่นอู่รู้สึกเพียงว่า วิญญาณทั้งหมดกำลังจะตาย
จึงตะโกนทันทีว่า "ผมกงเปิ่นอู่ ผมยอมรับว่าตนเองเป็นขยะ บูโดญี่ปุ่นของผม ขี้ขลาดสิ้นดี!"
ก่อนหน้านี้ สถานที่จัดงานที่เงียบสงบมาโดยตลอด
ในขณะนี้ อารมณ์ของทุกคน ถูกปลดปล่อยออกมาทันที
ผู้ชมเดือดกันหมด
“ เฉินจิ้น!”
“ เฉินจิ้น!”
“ เฉินจิ้น!”
ชื่อของเฉินจิ้น ดังก้องไปทั่วสถานที่
และลู่ถิงถิงที่อยู่ในมุม ถึงตอนนี้ดวงตาของเธอเบิกกว้าง
เขาคือเฉินจิ้นจริงๆหรือ?
เขาเอาชนะกงเปิ่นอู่จริงเหรอ?
และเอาชนะง่ายๆแบบนี้!
เมื่อนึกถึงก่อนหน้านี้ ตนเองคิดว่าเขาเป็นคนทรยศชาติ ชื่นชมชาวต่างชาติ ประจบประแจงกงเปิ่นอู่ตอนนี้ ดูเหมือนว่าเขาดูถูกมันมากกว่า