บทที่ 153 ยังมีชีวิตอยู่

บทที่ 153 ยังมีชีวิตอยู่

ตะข่ายสวรรค์ อาวุษระดับสูงอย่างนี้ เป็นสมบัติล้ำค่าของสำนักเย่าเก๋อ

สำหรับเฉินจิ้นแล้ว เป็นเรื่องเล็กๆ ง่ายนิดเดียว

ผลสุดท้าย พวกเขาก็คิดไม่ถึงเลย ตะข่ายสวรรค์ สำหรับเฉินจิ้น จู่ๆจะไม่มีผลอะไรเลย

ไม่เพียงแค่นั้น ยังโดนเฉินจิ้นยึดไปอีกด้วย

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าเฉินจิ้นใช้วิธีการอะไรกันแน่ แต่เมื่อตะข่ายสวรรค์ตกมาอยู่ในมือของเฉินจิ้น จริงๆแล้วก็เป็นแค่เหล็กธรรมดา

และเฉินจิ้นจับตะข่ายสวรรค์ ตามด้วยโบกมือ ตะข่ายสวรรค์ ก็หายไปในพริบตาแล้ว

หลังจากนั้น ท่านอาวุโสสามและท่านอาวุโสสี่ ก็สูญเสียปฏิกิริยาโต้ตอบกับตะข่ายสวรรค์ไปเลย

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไหน ต่างก็ทำให้ท่านอาวุโสทั้งสองถึงกับสยดสยองเลยไม่น้อย

หลังจากที่ได้ยินคำพูดของท่านอาวุโสสาม สีหน้าของเฉินจิ้น กลับว่าเยือกเย็นลงอีกครั้ง

เจ้าแห่งโลกปีศาจ อัปยศอดสูไม่ได้！

“นี่นายกำลังรนหาที่ตายแท้ๆ！”

เฉินจิ้นพูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น

หลังจากนั้น กระบี่เลี่ยนหยู้ในมือ สำแดงฤทธิ์ออกมาทันที

“กระบี่เจ็ดปีศาจ ดาบที่สี่ ดอกไม้แห่งความตาย”

ตามมาด้วยการฟาดดาบของเฉินจิ้น

ทันใดนั้น รอบตัวของท่านอาวุโสสาม ดอกไม้ตูมสีดำดอกแล้วดอกเล่า ก็ปรากฏออกมากลางอากาศ

หลังจากที่ดอกไม้ตูมปรากฏออกมาแล้ว ก็ได้ดูดซับจิงชี่ส่วนหนึ่งบนตัวของท่านอาวุโสสาม แล้วก็ผลิบานอย่างรวดเร็ว

และหลังจากที่ดอกไม้แห่งความตายผลิบานแล้ว จิงชี่บนตัวท่านอาวุโสสาม ก็ขาดไปส่วนหนึ่ง พลัง ก็ยิ่งตกต่ำลงไปอีก

“ตกลงเป็นวิชากระบี่อะไรกันแน่”

ท่านอาวุโสสาม สยดสยองอีกครั้ง

ลมหายใจแห่งความตายที่หนาแน่นขึ้น ครอบคลุมไปทั่วร่างกายของเขาแล้ว

ท่านอาวุโสสามใช้พลังที่มีทั้งหมด ฟาดแส้ขนหางจามรีที่อยู่ในมืออย่างบ้าคลั่ง ฟาดไปทางดอกไม้แห่งความตายเหล่านั้น

ไม่เพียงแค่ท่านอาวุโสสามเท่านั้น ก็มีท่านอาวุโสสี่ ที่เห็นภาพเหตุการณ์นั่น ก็ขนหัวลุกแล้ว ฟาดออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า พลังจิตที่แข็งแกร่ง ปั่นป่วนออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน

พุ่งเข้าใส่ดอกไม้แห่งความตายครั้งแล้วครั้งเล่า อยากจะทำลายดอกไม้ตูมเหล่านี้ที่โผล่ออกมากลางอากาศรอบตัวพวกเขา

หลังจากนั้น พลังแดนเสินขั้นกลางของพวกเขา

พลังจิตที่แข็งแกร่งนั่น เมื่อได้เจอกับดอกไม้แห่งความตาย ทำได้เพียงแค่ส่งผลกระทบต่ออย่างอื่นเท่านั้น กลับไม่สามารถทำลายพวกมันได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น พอดอกนึงเหี่ยวเฉาดอกนึงก็ผลิบาน！

ถึงแม้ว่าพวกเขาทั้งสอง จะใช้กำลังสุดความสามารถ ทำลายดอกไม้แห่งความตายทิ้งไป

แต่ก็ยังมีดอกไม้แห่งความตายดอกใหม่เกิดขึ้นอีกมากมาย ปรากฏออกมาจากกลางอากาศอย่างไม่หยุดหย่อน ผลิบานขึ้นมาเรื่อยๆ

“ห๊ะ！”

ท่านอาวุโสสาม ร้องเสียอนาถออกมาอย่างกับปอดฉีกหัวใจสลายยังไงอย่างนั้น

เพราะว่า กระบี่เล่มนี้ของเฉินจิ้น พุ่งเขามาที่เขา

ทุกการผลิบาน เหี่ยวเฉาของดอกไม้แห่งความตาย จิงชี่บนตัวของเขา ก็จะน้อยลงไป

เพราะเทียนฝู้เสินทง มังกรสเกลที่ถูกเฉินจิ้นทำลายจนระเบิด เดิมทีเขาก็โดนพลังแว้งกลับมาทำร้าย อาการสาหัส ในเวลานี้ จิงชี่ก็ถูกดูดซับอย่างต่อเนื่อง

พลัง ก็เหี่ยวเฉาหายไปภายในเพียงพริบตาเดียวเลย

ทั้งตัว ก็เกิดความเจ็บปวดขึ้นอย่างรุนแรง

จนกระทั่งสุดท้าย เสียงเรียกที่น่าอนาถของท่านอาวุโสสาม ก็ถึงจุดจบทันที

ดอกไม้แห่งความตายที่ปรากฏ ผลิบานออกมาอย่างต่อเนื่อง ถึงจะหายไปทั้งหมดแล้ว

ท่านอาวุโสสามในเวลานี้ แววตาทั้งสองข้าง สูญเสียสีสันไปแล้ว

สูญเสียพลังงานไปทั้งหมด

กลายเป็นศพที่แห้งเหี่ยว ล้มลงไปเลย

ในเวลานี้

จุ้งเหิงเย้นเซี่ยเกือบหนึ่งร้อยปี ท่านอาวุโสสามเย่าเก๋อที่มีชื่อเสียงและบารมี ตายแล้ว！

“ท่านอาจารย์！”

เมื่อได้เห็นฉากนี้แล้ว หลินปิ่งซาน ก็เบิกตาโตแล้ว เป็นสิ่งที่เหลือเชื่อมาก

ในขณะเดียวกัน สายตาที่มองไปยังเฉินจิ้น ก็เปี่ยมไปด้วยความหวาดกลัว

“เจ้าสาม！”

ในขณะที่ท่านอาวุโสสี่กำลังปวดใจ ขนหัวก็ลุกขึ้นมา

เฉินจิ้น แปลกประหลาดเกินไปแล้ว

แม้แต่ตะข่ายสวรรค์ ก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรเขาได้เลย กลับเป็นว่าถูกเขาใช้วิธีแปลกๆเอามันไปแล้ว

ท่านอาวุโสสาม ก็เสียชีวิตภายใต้กระบี่ที่ลึกลับและน่ากลัวของเขาอีก

ตอนนี้ มีเพียงแค่เขาคนเดียว เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินจิ้นอย่างแน่นอน

เกรงว่า ทั้งเย่าเก๋อ ในบรรดาผู้อาวุโสทั้งหมด มีเพียงท่านอาวุโสสี่เท่านั้น ที่จะจับเฉินจิ้นได้

ตราบใดที่ขุนเขาเขียวขจียังอยู่ อย่าได้กลัวไม่มีฟืนเผา

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ท่านอาวุโสสี่ ก็ขยับร่างกายทันที

จะต้องพาซู๋เย็น หลบหนีไปจากเย่าเก๋อ

สามารถทิ้งหลินปิ่งซานไว้ได้ แต่ไม่ว่ายังไง ต้องรักษาซู๋เย็นไว้ ความสามารถในการปรุงยาของซู๋เย็น หาได้ยาก เป็นอัจฉริยะแห่งการปรุงยา ทายาทเย่าเก๋อ

หลังจากนั้น ตอนที่เขากำลังจะหนี พลังของกระบี่เล่มหนึ่ง ก็ฟาดเข้ามาตรงหน้าของเขาเลย

ท่านอาวุโสสี่ที่พุ่งไปที่ร่างของซู๋เย็นก็หยุดชะงักแล้ว

อีกอย่าง ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเขาเป็นแดนเสินชั้นกลาง มีปฏิกิริยาในการโต้ตอบได้เร็วมากพอ พลังกระบี่เล่มเมื่อกี้ คงจะพุ่งเข้าใส่ที่ตัวของเขาแน่

ท่านอาวุโสสี่ มองไปที่เฉินจิ้นอีกครั้ง

ในใจ ก็ค่อนข้างที่จะกลัวแล้ว

“พูดมาสิ พวกนายทำอะไรกับหยวนห้าวบ้าง？”

ในเวลานี้ เฉินเจิ้งเพิ่งจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น

ซู๋เย็นที่อยู่อีกฝั่ง กัดริมฝีปากแน่นไปนานแล้ว

เธอคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ท่านอาวุโสสาม จู่ๆจะโดนเฉินจิ้นฆ่าตายแล้ว

ความแข็งแกร่งของเฉินจิ้น เกินสิ่งที่เธอคิดไว้มาก