บทที่ 166 สาวสวยหวาดผวา

บทที่ 166 สาวสวยหวาดผวา

อย่างไรก็ตามทันทีที่หรุงชิงฉือพูดออกมา ก็เงียบไปทั้งแถบ

ทุกคนต่างมองเธออย่างไม่อยากจะเชื่อ

โดยเฉพาะสายเลือดของท่านอาวุโสสามและท่านอาวุโสสี่ ในดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยปริศนา

แม้ท่านผู้อาวุโสใหญ่จะลาศีลแล้ว แต่ท่านอาวุโสใหญ่และท่านเจ้าสำนักยังอยู่แดนเสินอันดับสูงสุด

ทั้งสองท่านแห่งแดนเสินอันดับสูงสุดมีแนวคิดอย่างไร ภายใต้การร่วมมือพอที่จะทำลายเย้นเซี่ยได้

แต่ตอนนี้ท่านอาวุโสใหญ่บอกว่าต้องการจะยกเลิกความร่วมมือกับเฉินจิ้น?

“อยากยกเลิกก็ใช่ว่าจะไม่ได้ เอาของที่ติดไว้ทั้งหมดในสัญญาวิญญาณของซู๋เย็นออกมาก็ได้แล้ว!” เฉินจิ้นยิ้มเยาะ

เขาไม่ได้มาที่เย่าเก๋อเพื่อฆ่าคน แต่มาเพื่อบีบบังคับให้เย่าเก๋อมอบเทียนช้ายตี้เป่าที่เขาต้องการออกมา

ในเมื่ออีกฝ่ายต้องการยกเลิกก็ใช่ว่าจะไม่ได้

ทันทีที่เฉินจิ้นพูดออกไปแบบนั้น หรุงชิงฉือกลับเงียบ

เธอมองไปทางเซี่ยโหวหยุน ในเวลานี้สีหน้าเซี่ยโหวหยุนบึ้งตึงอย่างมาก

ทว่าเซี่ยโหวหยุนก็รู้ดีว่าในเมื่อเฉินจิ้นสามารถเขย่าขวัญค่ายเก้ามังกรได้ และเป็นคนโหดเหี้ยมถึงขนาดเอาชนะค่ายเก้ามังกรได้ด้วยหมัดเดียว

การปะทะกันก่อนหน้านี้ยังได้รับการพิสูจน์แล้วว่าแม้ว่าเธอจะเป็นสุดยอดมือฉมังก์ แต่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินจิ้น

สำหรับหรุงชิงฉือ แม้ว่าจะเป็นแดนเสินอันดับสูงสุด แต่พลังวิชาของเธอก็ยังแย่กว่าเขาอยู่หน่อย

แม้ว่าพวกเขาสองคนจะผนึกกำลังกันแล้วไม่มีปัญหาในการเอาชนะเฉินจิ้น แต่พวกเขาอาจจะไม่สามารถจับตัวเฉินจิ้นได้

และถ้าเฉินจิ้นชนะไม่ได้ก็สามารถหนีไปได้โดยสิ้นเชิง พวกเขาไม่สามารถหยุดยั้งเขาได้

หากหลังจากนั้นสร้างความบาดหมางนองเลือด ศัตรูแห่งแดนเสินอันดับสูงสุดที่มีพลังมากกว่าเขาบวกกับเฉินจิ้นที่มีพรสวรรค์น่ากลัวและยังหนุ่มยังแน่นแบบนี้แล้ว นี่จึงเป็นเรื่องหายนะสำหรับเย่าเก๋อ

เซี่ยโหวหยุนสีหน้าย่ำแย่จนถึงขีดสุด

แต่เขายังส่งสายตาไปให้หรุงชิงฉือ

หรุงชิงฉือพยักหน้า พวกเขาทั้งสองบรรลุข้อตกลงกันแล้ว

จากนั้นหรุงชิงฉือก็หันไปมองเฉินจิ้นแล้วพูดว่า “สหายน้อย เย่าเก๋อเต็มใจเป็นเพื่อนกับนาย ดังนั้นพวกเรายินยอมเอาของในสัญญาวิญญาณของซู๋เย็นออกมา แต่ว่าเทียนช้ายตี้เป่าพวกนั้นที่นายต้องการ มีเพียงของไม่กี่ชิ้นที่เป็นสมบัติของเย่าเก๋อ ส่วนของที่เหลือล้วนเป็นวัตถุดิบยาที่หายาก การที่นายเอาไปมันก็ถือว่าเป็นการเลาะกระดูกฉัน

แต่เย่าเก๋อก็ยอมเอามาให้นายได้ หวังว่าสหายน้อยอย่างนายจะเอาลูกยาหวนหยางน้อยหรือยาปี้กู่พวกนั้นแบ่งให้เย่าเก๋อบ้าง”

หรุงชิงฉือไม่ได้กล่าวถึงวิธีฝึกฝนชี่กงแต่อย่างใด เธอรู้ว่านี่ไม่สามารถเกิดขึ้นจริงได้อย่างแน่นอน เว้นแต่จับเฉินจิ้นมาได้และใช้วิชาหาจิตวิญญาณ ไม่อย่างงั้นก็ไม่มีใครแลกเปลี่ยนวิธีฝึกฝนชี่กงของตัวเอง

ซู๋เย็นออกไปเมืองหรุงเพื่อหาเตาหลอม แม้จะเป็นของมีค่ามาก แต่สำหรับหรุงชิงฉือแล้วมันมีค่าน้อยกว่าตำรับยา อย่างไรก็ตามในเย่าเก๋อ สิ่งที่ขาดไม่ได้ที่สุดคือเตาหลอมชั้นดี ดังนั้นเธอจึงไม่ได้พูดถึงมัน

หลังจากที่เฉินจิ้นได้ยินดังนั้น แววตาก็เป็นประกาย

พลางยิ้มเยาะแล้วพูดว่า “ติดหนี้คืนเงินเป็นเรื่องชอบธรรม เธอไม่มีสิทธิมาต่อรองกับฉัน”

ถ้าเย่าเก๋อนำของออกมาให้อย่างว่าง่าย

เฉินจิ้นจะพูดอย่างใจดีว่าจะนำยาพวกนั้นให้พวกเขาและไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

แต่ถ้าเย่าเก๋อคิดจะใช้สิ่งนี้เป็นข้อเรียกร้อง นั่นก็ถือว่าวางแผนพลาดแล้ว

“แก...” เมื่อได้ยินดังนั้นหรุงชิงฉือก็ถอดสีหน้า

เย่าเก๋อยอมถอยมาแบบนี้แล้ว นับเป็นครั้งแรกที่เคยมีมา

ทว่าเฉินจิ้นก็ยังคงก้าวร้าวจึงทำให้หรุงชิงฉือมีสีหน้าเย็นยะเยือก

“ท่าน นายกำลังจะสร้างความบาดหมางนองเลือดไม่รู้จบกับเย่าเก๋อของฉันจริงหรือ?” หรุงชิงฉือพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

กับเซี่ยโหวหยุนที่ยืนตรงที่แห่งหนึ่ง

ในกายฮึกเหิม พร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ

หลังจากที่เฉินจิ้นได้ยินก็ยังคงยิ้มเยาะ “ตลกชะมัด ลูกศิษย์เย่าเก๋อ ฉันมาที่นี่เพื่อเก็บเงินตามสัญญาโดยชอบธรรมตามที่ลงนามสัญญาวิญญาณก่อนหน้านี้ สำหรับเรื่องบาดหมาง ถ้าฉันไม่พอใจก็คงทำลายเย่าเก๋อ ไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว ความบาดหมางที่ไม่มีที่สิ้นสุดมาจากไหนล่ะ?”

สิ่งที่เฉินจิ้นพูดไม่ได้เป็นเท็จ

ถ้าเขายินยอม คนในเย่าเก๋อก็ไม่มีใครเล็ดรอดไปได้

“อวดดี!”

หรุงชิงฉือพูดเสียงหวาน

เธอยอมวางมือและยอมถอยแล้ว แต่เฉินจิ้นยังคงก้าวร้าว

ในขณะนี้ออร่าที่น่ากลัวก็พุ่งออกมาจากตัวเธอ

เซี่ยโหวหยุนก็เช่นกัน ลมปราณของแดนเสินอันดับสูงสุดก็พุ่งออกมา

การบีบบังคับแดนเสินอันดับสูงสุดทั้งสองได้ห่อหุ้มไปที่ตัวเฉินจิ้น

“ฮึ!”

เฉินจิ้นทำเสียงเย็นชา ลมปราณในกายพุ่งจู่โจมไปที่คนทั้งสอง

ทันใดนั้นก็มีเสียงกลัดกลุ้มลอยในอากาศที่ว่างเปล่า

การปะทะพลังกันเป็นหนึ่งต่อสอง แต่เฉินจิ้นกลับไม่ได้ตกเป็นรองแม้แต่น้อย

ถึงขนาดสบายใจเฉิบ

พลังจิตของบูโดกับพลังหวนต้วน ไม่ได้อยู่ในระดับพลังงานเดียวกัน