บทที่ 169 คุณชายเฉิน ฉันจะตอบแทนคุณอย่างดี

บทที่ 169 คุณชายเฉิน ฉันจะตอบแทนคุณอย่างดี

เชียวเสวี่ยนได้ยินดังนั้นก็เบิกตากว้างมองไปทางเฉินจิ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“ขอบคุณ”

เชียวเสวี่ยนรับลูกยาหวนหยางน้อยมาจากมือเฉินจิ้นน้ำตารื้น สายตาที่มองไปทางนั้นเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจรวมไปถึงสีหน้าที่อธิบายไม่ถูก

“บุญคุณที่ยิ่งใหญ่ ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างฉันไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร...”

เชียวเสวี่ยนสะอึกเล็กน้อย

แต่เธอยังไม่ทันพูดจบ เฉินจิ้นก็โบกมือขัดจังหวะ

“ไม่ต้องเกรงใจ การได้พบกันเป็นโชคชะตา เธอรีบเอามันไปช่วยคนเถอะ” เฉินจิ้นกล่าว

สำหรับคนที่เฉินจิ้นไม่ชอบ ไม่ว่าจะขอร้องอย่างไร เฉินจิ้นก็ไม่มีทางให้เด็ดขาด

แต่สำหรับคนที่เขารู้สึกดีด้วย แม้ลูกยาหวนหยางน้อยสามเม็ดนี้จะเป็นของล้ำค่า แต่เฉินจิ้นก็ไม่ลังเลใจที่จะให้

เชียวเสวี่ยนได้ยินดังนั้นก็รีบพยักหน้าแรงๆ

ที่เฉินจิ้นพูดก็ไม่ผิด ปู่ยังรอเธออยู่ ยิ่งเธอกลับไปเร็วได้เท่าไหร่ ปู่ก็ยิ่งกลับมาเป็นปกติได้เร็วเท่านั้น หากดึงเวลาออกไปและกลับไปช้า เชียวเสวี่ยนก็ไม่กล้าคิดถึงผลลัพธ์

พอคิดได้ดังนั้นเชียวเสวี่ยนก็พูดว่า “คุณชายเฉิน ฉัน...ฉันขอร้องคุณอีกเรื่องได้ไหม...”

เมื่อเห็นแววตาของเฉินจิ้น เชียวเสวี่ยนก็ไม่ลังเลที่จะพูดออกไป เธอกัดปากเบาๆพร้อมกับพูดด้วยเสียงอ่อนโยน“ถ้าคุณชายเฉินสะดวกล่ะก็ เชียวเสวี่ยนขอร้องให้คุณ...พาเชียวเสวี่ยนออกจากภูเขาใหญ่อีกครั้ง แบบนี้จะช่วยประหยัดเวลาได้มาก...ปู่จะได้ลดความเสี่ยงไปด้วยส่วนหนึ่ง...”

ก่อนหน้านี้เฉินจิ้นพาเธอมาโดยใช้เคล็ดตัวเบา เธอจำตำแหน่งและเส้นทางได้แล้ว เพียงแต่ว่าการที่เธอไปจากเย่าเก๋อเดินออกจากชุมเขายังต้องใช้เวลาอีกหลายวัน

ราวกับกลัวว่าเฉินจิ้นจะปฏิเสธ เชียวเสวี่ยนจึงรีบพูดว่า “ฉันจะตอบแทนคุณอย่างดี”

“ตอบแทน” เชียวเสวี่ยนพูดเน้นสองคำนี้ด้วยสายตาที่เป็นประกายยึดมั่น

เมื่อเฉินจิ้นได้ยินดังนั้น ก็อดยกมุมปากไม่ได้

“ได้ ฉันจะพาเธอออกไป”

เฉินจิ้นพยักหน้า

แน่นอนว่าเขาไม่ได้คิดว่าเชียวเสวี่ยนจะตอบแทนอย่างไร แต่เนื่องจากเป็นทางผ่านและสะดวกที่จะทำอยู่พอดี

เมื่อเห็นเฉินจิ้นตอบตกลง เชียวเสวี่ยนก็มองเฉินจิ้นด้วยแววตาสดใส

……

……

หลังจากออกจากเย่าเก๋อเรียบร้อยแล้ว เฉินจิ้นก็หันมาทางซู๋เย็นแล้วพูดว่า “เห็นแก่เย่าเก๋อของพวกเธอทำตามข้อตกลงแล้วในท้ายที่สุดและมีความตรงไปตรงมา การมอบลูกยาหวนหยางน้อยให้พวกเธอหนึ่งส่วนก็ไม่เป็นไร หากพวกเธอยังต้องการยาอื่นๆ ต่อไปก็เอาของที่ฉันต้องการไปแลกได้ ไม่มีปัญหา!”

เดิมทีซู๋เย็นไม่ได้โอบกอดความหวังใดๆ คิดเพียงแต่ว่ามาส่งเฉินจิ้นจากไป หลังจากเย่าเก๋อแสดงความตั้งใจว่าจะไม่เป็นศัตรูกับเขา ทั้งสองก็เปลี่ยนจากสงครามมาเป็นสันติภาพ

ถึงอย่างไรเย่าเก๋อก็ยังต้องยอมก้มหัวให้กับพลังที่แข็งแกร่งของเฉินจิ้น

อย่างไรก็ตามในเวลานี้ซู๋เย็นไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ก่อนที่เฉินจิ้นจะจากไป เฉินจิ้นจะยอมให้ลูกยาหวนหยางน้อยแก่พวกเขา

ถึงขนาดที่ต่อไปนี้ยังสามารถเอาของไปแลกมาจากมือเฉินจิ้นได้?

ซู๋เย็นเบิกตากว้างในทันทีพลางมองไปทางเฉินจิ้น เพราะกลัวว่าตัวเองจะฟังผิดไป

เฉินจิ้นส่ายหน้าและชี้นิ้ว

กดไปที่คิ้วของซู๋เย็นโดยตรง

รู้สึกได้ถึงนิ้วหยกอุ่นๆของเฉินจิ้น ซู๋เย็นนิ่งไปชั่วขณะ พฤติกรรมดังกล่าวแนบกับผิว มันเป็นพฤติกรรมที่ใกล้ชิดมากสำหรับซู๋เย็น เธอจึงเลี่ยงโดยไม่รู้ตัว

อย่างไรก็ตามหลังจากที่เธอหยิบยกความคิดนี้ขึ้นมา เธอก็ล้มเลิกทันที

เพราะในขณะนี้เธอรู้สึกได้โดยตรงว่ามีตัวอักษรมากมายปรากฏขึ้นในหัวของเธอ

ซู๋เย็นมองอย่างละเอียดก็พบว่าเป็นลูกยาหวนหยางน้อยและวิธีการปรุงยา

ทันใดนั้นจิตใจทั้งหมดของซู๋เย็นก็ถูกดึงดูดโดยเม็ดลูกยาหวนหยางน้อย

แม้ตำรับลูกยาหวนหยางน้อยจะมีเพียงไม่กี่ร้อยคำ

แต่ซู๋เย็นยิ่งมองก็ยิ่งผวา

ยิ่งมองก็ยิ่งตกใจ

ในบรรดาวัตถุดิบยาไม่กี่ชนิดนี้สามารถจับคู่กันแบบนี้ได้? และยังทำให้เกิดผลลัพธ์เช่นนี้?

วิธีการปรุงยาที่เขียนโดยเฉินจิ้นนั้น เธอไม่เคยพบไม่เคยเห็นมาก่อน

เฉินจิ้นถึงกับตั้งข้อสังเกตว่าหากไม่มีวัตถุดิบยาบางอย่างก็สามารถใช้ด้วยวัตถุดิบยาอื่นๆแทนกันได้

เช่นเดียวกับโสมพันปีที่เฉินจิ้นใช้ในการปรุงลูกยาหวนหยางน้อย หากเป็นการปรุงลูกยาหวนหยางของจริงจะใช้โสมพันปีไม่ได้เพราะจะเป็นการขัดต่อสวรรค์ ท่ามกลางจักรวาล ล้วนเป็นของยาขัดต่อสวรรค์ ไม่ต้องพูดถึงว่าตอนที่คนเราเหลือเพียงลมหายใจ วิญญาณที่แท้จริงจะมลายหายไป ตราบใดที่วิญญาณไม่ได้ไปๆมาๆหรือถูกทำลาย ลูกยาหวนหยางก็สามารถช่วยชีวิตคนให้กลับมาได้

ยาหวนหยาง ยาหวนหยาง คำว่าหวนหยางเพียงสองคำนี้เป็นขัดต่อสวรรค์

แต่ลูกยาหวนหยางน้อยที่เป็นแบบธรรมดาที่ปรุงโดยเฉินจิ้นไม่ได้มีฤทธิ์เท่าหวนหยางของจริง ทว่าตราบใดที่ไม่ได้ถึงแก่ความตาย ขอเพียงมีลมหายใจ ลูกยาหวนหยางน้อยก็สามารถช่วยคนให้ฟื้นกลับมาได้

ผลของยาดังกล่าวถือได้ว่าเป็นยาครอบจักรวาลในโลกแห่งการฝึกฝน ซึ่งห่างไกลจากยาขัดต่อสวรรค์

ดังนั้นภายใต้การปรุงแต่งของเฉินจิ้น ขอแค่มีวัตถุดิบยาบางชนิดออกฤทธิ์ยาบรรลุผลและมีผลลัพธ์เช่นเดียวกันก็พอ

หลังจากเห็นตำรับยาทั้งหมด ซู๋เย็นก็ตกตะลึงอย่างสมบูรณ์

ยายาฟื้นคืนชีพของเย่าเก๋อถึงจะได้ชื่อว่าเป็นยายาฟื้นคืนชีพ แต่ถ้าคนตายไปแล้วจริงๆ ก็ไม่แน่ว่าจะสามารถช่วยให้กลับมามีชีวิตได้อีกครั้ง ผลลัพธ์อื่นอย่างมากที่สุดก็เป็นอย่างที่เฉินจิ้นได้พูดเอาไว้ ตราบใดที่คนยังมีลมหายใจก็จะสามารถช่วยให้ฟื้นมาได้