บทที่ 171 ตกตะลึง

บทที่ 171 ตกตะลึง

มั่นใจว่าสามารถปราบเฉินจิ้นได้ให้เฉินจิ้นได้รับบทลงโทษแต่ก็ไม่ได้ใช้แรงเหี้ยมโหดมากมายจนเกินไปทำให้เฉินจิ้นต้องตาย

ชั่วขณะหนึ่งรอบตัวเฉินจิ้นเต็มไปด้วยพลังจิตพลุ่งพล่านออกมา

พลังวิ่งพล่าน

ล้วนพุ่งตัวระเบิดไปที่เขา

เผชิญหน้ากับเจ็ดแดนเสินร่วมมือกันปิดล้อมและจู่โจมพร้อมกัน

เวลานี้ใบหน้าของเฉินเจิ้นกลับไม่มีความกระวนกระวายแม้แต่น้อย

"เป็นแค่ไอ้พวกตัวตลกยังกล้าออกมาเดินเพ่นพ่าน"

เฉินจิ้นหัวเราะในลำคอ

จากนั้นด้านหลังของเขาพลังที่แข็งแกร่งระเบิดออกมา

ทั่วทั้งสี่ด้านแปดทิศจู่โจมออกไป

ผู้แข็งแร่งของเจ็ดแดนเสินเห็นภาพนี้ภายในใจอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

เฉินจิ้นคนนี้แม้จะเป็นคนมีพรสวรรค์แต่ว่าไม่รู้จักเจียมตนเกินไปแล้ว

คิดว่าตัวเองเป็นแดนเสินอันดับสูงสุดจริงๆหรอ?

ต่อให้เป็นแดนเสินอันดับสูงสุดเผชิญหน้ากับแดนเสินชั้นสุดทั้งสี่บวกกับแดนเสินชั้นสองทั้งสามร่วมมือกันจู่โจมก็ไม่เห็นจะโอหังขนาดนี้

นี่......รนหาที่ตายชัดๆ

เมื่อคิดถึงตรงนี้ยอดฝีมือเจ็ดแดนเสินจู่โจมพลังจิตออกไปทันทีพลังเพิ่มขึ้นอีกสามเท่า

ต้องมั่นใจว่าสำเร็จในหมัดเดียวเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้นก็ทำให้เฉินจิ้นหมอแรงในการสู้

การจู่โจมของแดนเสินสั่นสะท้านไปทั่ว

ความเร็วเป็นความเร็วที่เร็วมาก

แทบจะแค่กะพริบตาพลังจิตที่เจ็ดแดนเสินปล่อยออกมาไปถึงรอบตัวเฉินจิ้น

ตอนที่ปะทะกับรังสีที่แผ่นออกมาจากตัวเฉินจิ้น

ชั่วขณะนี้ภาพที่ทำให้เจ็ดแดนเสินตกตะลึงเกิดขึ้นแล้ว

ภาพที่ทุกคนคาดคิดเอาไว้เฉินจิ้นถูกพลังจิตของเจ็ดแดนเสินจู่โจมจนบาดเจ็บสาหัสไม่ได้ปรากฎออกมา

ไม่เพียงภาพที่เฉินจิ้นบาดเจ็บสาหัสไม่ปรากฎออกมาในทางกลับกันพลังจิตทั้งหมดของพวกเขาเมื่อไปถึงตัวเฉินจิ้นกลับแหลกสลายเพราะรังสีที่แผ่ออกมาจากตัวของเฉินจิ้น

เป็นไปได้ยังไง?

แม้ว่าทุกคนจะทำเพื่อไม่ให้เฉินจิ้นตายในทันทีล้วนควบคุมพลังให้อยู่ในขอบเขตแต่นี่เป็นการร่วมมือกันจู่โจมของเจ็ดแดนเสินแม้ว่าเฉินจิ้นจะแข็งแกร่งเผชิญหน้ากับหนึ่งในนั้นสองในนั้นหรือสามถึงสี่คนในนั้นอาจจะสามารถต้านเอาไว้ได้

แต่ว่าพวกเขาเป็นการร่วมมือกันของเจ็ดแดนเสิน

เฉินจิ้นทำได้ยังไง

ดูจากสภาพของเขาแล้วราวกับแค่พูดอย่างสบายๆทำด้วยความง่ายดาย

เจ็ดแดนเสินเป็นยอดฝีมือของแดนเสินเวลานี้แม้ว่าภายในใจจะตกตะลึงอย่างไม่อาจเทียบได้

แต่ว่าทุกคนไหวตัวเร็วมาก

ความแข็งแกร่งของเฉินจิ้นเหนือความคาดหมายของพวกเขา

แต่นั่นก็เป็นเพราะพวกเขากลัวว่าแค่ท่าเดียวก็ทำให้เฉินจิ้นตายในเมื่อเป็นแบบนี้เจ็ดแดนเสินจึงรีบโจมตีต่อกระบวนท่าเมื่อกี้ถือเป็นการลองเชิงสำหรับรายละเอียดของเฉินจิ้นมีความเข้าใจแล้วเช่นนั้นก็ง่ายในการจัดการ

แดนเสินตระกูลลู่ลู่ห้านหยุ่งยอดฝีมือแดนเสินชั้นสุด

ท่ามกลางเจ็ดแดนเสินถ้าจะบอกว่าความเกลียดชังที่มีต่อเฉินจิ้นและความแค้นเขาเป็นคนที่มีมากที่สุด

มีแค่ตระกูลลู่ของพวกเขาเท่านั้นติดค้างสัญญาวิญญาณเฉินจิ้นสองใบสิ่งสำคัญที่สุดก็คือความหวังของตระกูลลู่หยุนไห่ถูกเฉินจิ้นทำร้ายจนกลายเป็นออทิสติก

ความแค้นระดับนี้แค้นมากถึงขั้นไม่อยากอยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน

ลู่ห้านหยุ่งเห็นความสามารถของเฉินจิ้นเหนือกว่าที่เขาคิดจินตนาการเอาไว้จึงไม่กลัวเกรงอีก

"ทุกคนให้ฉันจัดการมันเอง！”

ลู่ห้านหยุ่งมองไปรอบๆแล้วบอกกับยอดฝีมือแดนสินคนอื่นๆ

มีความคับแค้นในใจถ้าไม่คายออกมาไม่มีความสุข

เขาอยากจะทำร้ายเฉินจิ้นสักครั้งเพื่อระบายความแค้นแทนลู่หยุนไห่

ในเวลาเดียวกันก็เพื่อระบายความแค้นแทนตระกูลลู่ให้เฉินจิ้นรู้ตระกูลลู่ไม่สามารถดูถูกได้

แน่นอนเฉินจิ้นตายไม่ได้

ไม่ว่าจะเป็นเพราะต้องให้เฉินจิ้นคลายสัญญาวิญญาณให้กับคนกว่าครึ่งแดนเสินหรือว่าจะเป็นเพราะไว้ชีวิตเฉินจิ้นเพื่อที่วันข้างหน้าลู่หยุนไห่ฆ่าเขาด้วยตนเองเพื่อทำลายปีศาจในใจของเขา

แต่ไม่ว่าจะเพราะอะไรตอนนี้เฉินจิ้นยังตายไม่ได้

ตายไม่ได้แต่สามารถทำให้เขาพิการได้

"วันนี้ฉันจะทำให้แกพิการ！”

ลู่ห้านหยุ่งอยู่ตรงหน้าเฉินจิ้นพุ่งตัวไปที่เฉินจิ้นร้องคำรามเสียงดัง

ครอบครัวที่ซ่อนอยู่อย่างตระกูลลู่สาเหตุที่สามารถรุ่งโรจน์กลายเป็นครอบครัวที่ซ่อนอยู่ในปัจจุบันล้วนเป็นเพราะตอนที่อยู่มณฑลเป่ยหูขุดเจอโบราณสถานได้รับทรัพยากรจำนวนมหาศาลจากที่นั่นเป็นหนึ่งในนั้นได้รับแหวนเก็บของนับไม่ถ้วน

ถึงแม้ว่าในยุคปัจจุบันไม่มีคนรู้ว่าแหวนเก็บของถุงเก็บของหยกเก็บของที่ขุดพบในโบราณสถานต้องฝึกซ้อมยังไงแม้แต่สำนักเทียนจิศึกษามานับร้อยปียังไม่มีอะไรคืบหน้าแต่นี่ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการใช้งานของนักสู้อย่างพวกเขา