บทที่ 185 ช่องว่าง

บทที่ 185 ช่องว่าง

เฉินจิ้นตัวนี้ เป็นสัตว์ประหลาดที่ชั่วร้ายชนิดใดกัน?

แม้ทั้งชีวิตของซาควนต้องเผชิญกับความทุกข์ยากนับไม่ถ้วน ในเวลานี้ เมื่อมองไปที่ด้านหลังของเฉินจิ้น อารมณ์ของเขาก็แปรปรวนอย่างมาก

"ทุกคน ยังรออะไรอยู่"

ท่านผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักเฮยอ้าน หลังจากที่ทำให้ร่างของเขาทรงตัวแล้ว หัวใจของเขาก็หวาดกลัวอย่างมาก

ทันที เขาก็พูดกับคนในภูเขาศักดิ์สิทธิ์

ไม่เพียงแต่ความคิดที่จะฆ่าเฉินจิ้นอย่างรวดเร็วนั้นล้มเหลว แต่ยังได้รับบาดเจ็บจากเฉินจิ้นอีกด้วย

หากบุคคลของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ยังคงนั่งอยู่บนภูเขาและเฝ้าดูเสือต่อสู้กัน เขาและท่านผู้อาวุโสสองจะแพ้เฉินจิ้น งั้นผู้พิทักษ์ภูเขาศักดิ์สิทธิ์โดยพื้นฐานแล้วไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินจิ้นอย่างแน่นอน

ในเวลานี้ ถ้าไม่ร่วมมือกัน ก็จะไม่มีใครควบคุมเฉินจิ้นได้ หากต้องการขุดคุ้ยข่าวเกี่ยวกับวัตถุโบราณจากปากของซาควนนั้นก็ยิ่งไม่มีทาง

"ถ้าลากไปไกลกว่านี้ คงเป็นปัญหา หากแดนเสินท่านอื่นเข้ามาในพื้นที่สามเหลี่ยมและรับรู้ถึงความผันผวนของพลังของที่นี่"

ผู้พิทักษ์ขวาของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ก็ได้กล่าวทันที

จากนั้น ผู้พิทักษ์ทั้งสองซ้ายขวาก็ก้าวไปข้างหน้า

พลังจิตในร่างกายเริ่มพลุ่งพล่าน

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์และสำนักเฮยอ้านลงมือในเวลาเดียวกัน ถ้าเฉินจิ้นถูกฆ่า ก็ไม่มีใครรู้ว่าเฉินจิ้นนั้นตายอย่างไร

อีกอย่าง ต้องรีบ

และกองกำลังจากที่อื่นก็จะเข้าสู่สนาม

“ หาที่ตายชัดๆ!”

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ เฉินจิ้นก็พ่นคำพูดนี้ออกมา

เมื่อเสียงของเฉินจิ้นลดลง เฉินจิ้นก็สะบัดนิ้วของเขา ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้นในอากาศ

จากนั้น คลื่นอากาศที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าก็ระเบิดโดยตรง

ท่ามกลางคลื่นอากาศ ทันใดนั้นแสงสีขาวที่เปล่งประกายศักดิ์สิทธิ์ก็ปรากฏขึ้น

แต่ในทันใดนั้น แสงสีขาวก็หายตัวไปอีกครั้ง

"ขี้หมูขี้หมา"

เฉินจิ้นยิ้มเยาะ

ขณะที่เฉินจิ้นหัวเราะเยาะ ด้านหลังเฉินจิ้น แสงสีขาวปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ฉีกขาดอากาศและพุ่งตรงไปที่ด้านหลังศีรษะของเฉินจิ้น

อย่างไรก็ตาม แสงสีขาวนี้กำลังจะแทงทะลุศีรษะของเฉินจิ้น

แต่จู่ๆมันก็หยุดเคลื่อนไหว

แสงสีขาวนี้ แสดงให้เห็นร่างที่แท้จริงของมัน มันคือมีดบินสีขาว

บนมีดบิน มีภาพโทเท็มศักดิ์สิทธิ์แกะสลักอยู่

ในเวลานี้ มีดบินสั่นอยู่ตลอดเวลา

ดูเหมือนว่าจะได้รับการควบคุมไว้โดยความแข็งแกร่งบางอย่าง

คำเยาะเย้ยที่มุมปากของเฉินจิ้นเพิ่มขึ้น ยื่นมือออกไป มีดบินเล่มนี้ถูกเฉินจิ้นควบคุมไว้ในมือ

"ถ้าเป็นอาวุธวิเศษ ก็ยังสามารถคุกคามเขาได้ เป็นแค่เครื่องรางด้านโจมตี ยังจะใช้มันมาโจมตีผม หาที่ตายชัดๆ"

เฉินจิ้นเล่นมีดบินขนาดเล็กและสวยงามนี้ พูดช้าๆ

สายตาของเขามองไปที่ผู้พิทักษ์ขวาของภูเขาศักดิ์สิทธิ์

ตอนนี้ ใบหน้าของผู้พิทักษ์แย่ถึงขีดสุด

แม้ว่ามีดบินเล่มนี้จะไม่ใช่อาวุธเครื่องรางด้านโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของเขา แต่มันก็อยู่กับเขามานานหลายปี เข้าใจกันและกัน

เมื่อก่อนส่งมีดออกไป ไม่มีพลาด

แม้จะอยู่ในระดับเดียวกัน แต่ก็สามารถก่อให้เกิดภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ ทำให้ผู้คนต้องเสียสมาธิเพื่อป้องกันมีดบินวิเศษของเขา "เสิ้งชื่อ"

เขารู้ว่าเฉินจิ้นแข็งแกร่งมาก ดังนั้น ผู้พิทักษ์ขวาจึงไม่เคยคิดว่าเฉินจิ้นจะได้รับบาดเจ็บจาก "เสิ้งชื่อ" เหตุผลหลักคือเขาจะโจมตีเฉินจิ้นอย่างต่อเนื่อง สร้างแรงกดดันจำนวนหนึ่งให้กับเฉินจิ้น ทำให้เฉินจิ้นจะต้องระมัดระวัง ทำให้พวกเขาพบข้อบกพร่องของเฉินจิ้นได้ง่ายขึ้นและเอาชนะเฉินจิ้นได้ในบัดดล

อย่างไรก็ตาม ผู้พิทักษ์สิทธิ์คิดไม่ถึงจริงๆ

ทันทีที่เสิ้งชื่อออกมา ก็โดนเฉินจิ้นพบเห็น

ต่อมา เฉินจิ้นไม่ได้หลบด้วยซ้ำ เดิมทีเขาคิดว่าเฉินจิ้นประมาทและกำลังจะควบคุมเสิ้งชื่อ โจมตีเฉินจิ้นโดยที่เขาไม่ทันระวัง ทำให้เขาได้รับความเสียหาย

อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า เมื่อเสิ้งชื่อสัมผัสกับเฉินจิ้น เสิ้งชื่อก็ถูกควบคุม

ตอนนี้ เฉินจิ้นได้ลบพลังทางจิตที่ติดอยู่กับเสิ้งชื่อโดยตรง ทำให้เขาสูญเสียการควบคุมเสิ้งชื่อ

“ ในเมื่อลงมือแล้ว ก็มาพร้อมกันเลย วันนี้ ผมจะฆ่าพวกคุณทั้งหมด!”

เฉินจิ้นตะโกนอย่างเย็นชา จากนั้นนิ้วของเขาก็หักเสิ้งชื่อในมือของเขาก็แตกออกเป็นสองท่อน

จากนั้น เฉินจิ้นก็ทิ้งมันเหมือนรองเท้าและโยนมันลงไปที่พื้น

เมื่อเห็นฉากนี้ ดวงตาของผู้พิทักษ์แทบแตกออก

"เย่อหยิ่ง เผชิญหน้ากับแดนเสินชั้นสามทั้งสี่ แม้แต่แดนเสินอันดับสูงสุดก็ไม่กล้าทำอย่างนั้น คุณคิดว่าตนเองเป็นใคร ในเมื่อคุณต้องการที่จะตาย เราจะทำให้คุณสมหวัง"