บทที่ 186 ใครแพ้ใครชนะ

บทที่ 186 ใครแพ้ใครชนะ

แดนเสินชั้นสามทั้งสี่ โจมตีเฉินจิ้นในเวลาเดียวกัน

แต่ในพริบตา ก็ถูกเฉินจิ้นทำให้ถอยหลังทีละคน

สถานการณ์นี้ เกินความคาดหมายของทุกคนอย่างมาก

ผู้พิทักษ์ซ้ายขวาและผู้อาวุโสทั้งสองมองหน้ากัน ทุกคนก็เห็นสีที่เคร่งขรึมในดวงตาของกันและกัน

เดิมที ในความคิดของพวกเขา ฝ่ายเดียวอาจไม่สามารถโจมตีเฉินจิ้นได้ แต่พลังทั้งสองฝ่ายของพวกเขา แดนเสินชั้นสุดทั้งสี่ร่วมมือกัน แม้จะเป็นแดนเสินอันดับสูงสุด ก็จะสามารถสู้ได้

อย่างไรก็ตาม ความเป็นจริงนั้นเกินความคาดหมายของพวกเขา

"ลงมือในเวลาเดียวกัน."

“ ปะทะที่แรงที่สุด”

ในขณะนี้ ทั้งสี่มีความเข้าใจโดยปริยายอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน

เฉินจิ้นไม่ตาย นั่นคืออุปสรรคของพวกเขา

ยิ่งลากช้าในที่นี่นานเท่าไหร่ กองกำลังก็จะมามากขึ้น

เมื่อถึงเวลา สถานการณ์ส่วนใหญ่จะไม่อยู่ในความควบคุมของพวกเขา

วิธีเดียวคือต้องรีบกำจัดเฉินจิ้น ขุดคุ้ยข่าวเกี่ยวกับโบราณวัตถุจากปากของซาควน

หากเป็นเช่นนี้ อย่างมากก็แค่กองกำลังของทั้งสองฝ่ายแบ่งกัน

หลังจากตัดสินใจแล้ว ทั้งสี่คนก็โจมตีเฉินจิ้นโดยไม่ได้จัดลำดับ

พวกเขาได้กระจัดกระจายไปทันที ปรากฏตัวรอบๆเฉินจิ้น โดยปิดล้อมเฉินจิ้นไว้ตรงกลาง

สี่คนยืนอยู่ที่มุมทั้งสี่ของเหนือใต้ออกตก

"อัสนีพยาบาท!"

ท่านผู้อาวุโสใหญ่ตะโกน เทียนฝู้เสินทงก็ระเบิดออกมา

ในพื้นที่ของเขา ลมหวีดหวิว ฟ้าร้องกลิ้ง ฟ้าแลบเป็นประกายมืดมน แต่มีดาบที่ดุร้ายมากมากับชี่พิฆาต เหมือนผีที่คลานออกมาจากนรก ระหว่างสวรรค์และโลก แพร่กระจายพลังแห่งความหวาดกลัว

ดูเหมือนว่าดาบผีนี้ สามารถทำลายความว่างเปล่าได้

"ฝ่ามือไฟปีศาจ!"

ท่านผู้อาวุโสสองพนมมือ พึมพำคำพูดในปากของเขา จากนั้นก็ชี้มือของเขาขึ้นไปบนท้องฟ้า

มีชุดไฟผีพุ่งออกมาเป็นสีเขียวจางๆจากฝ่ามือของเขา

ไฟนี้ ดูเหมือนจะแผดเผาทุกสิ่งในโลกได้

จากนั้น ไฟผีสีเขียวจางๆอีกมากมายก็ได้รวมตัวกันอย่างต่อเนื่อง

ในที่สุด ฝ่ามือขนาดใหญ่ก็ก่อตัวขึ้น

เผยกลิ่นอายแห่งความตาย

"วิชาการโทษกวางหมิง!"

ผู้พิทักษ์ขวาของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ก็ส่งเสียงคำรามดังออกมา พลังจิตในร่างกายพุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง คำรามออกมา

นิมิตของสวรรค์และโลกก็ปรากฏขึ้น

ด้านของท่านผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักเฮยอ้าน เดิมควรฟ้าร้องและสายฟ้แลบ แต่ในตอนนี้แตกต่างจากความมืดและน่าขนลุก เมื่อเทียนฝู้เสินทงออกไป ก็มีแสงสว่างก็ปรากฏขึ้น

ดูเหมือนว่าจะล้างความชั่วร้ายทั้งหมดในโลกและกวาดล้างความมืดทั้งหมดในโลกออกไป

ท่ามกลางแสงฟ้าร้องและฟ้าผ่าหลายระลอก พร้อมกับบรรยากาศแห่งการทำลายล้างยังคงระเบิดเสียงแตก ราวกับว่ามีใครบางคนกำลังผ่านคำสาปฟ้าผ่า

“ ร่างอมตะของคิงคอง!”

ผู้พิทักษ์มือซ้าย เส้นทางของการฝึกคือทางร่างกาย

หลังจากเข้าสู่แดนเสิน ตัวเขาเป็นเทียนฝู้เสินทง แตกต่างจากคนอื่นๆ

เทียนฝู้เสินทงของผู้อื่น ถูกใช้เพื่อต่อต้านศัตรูและกระทำต่อผู้อื่น ในขณะที่เทียนฝู้เสินทงของเขา กลับใช้เพื่อตัวเอง

เสริมสร้างร่างกายของตัวเอง อมตะคิงคอง ทำลายไม่ได้

ด้วยการเสริมสร้างจากเทียนฝู้เสินทง ผู้พิทักษ์ซ้าย แม้แต่ต้านทานกระสุนก็ไม่กลัว

...

...

หลังจากที่ทั้งสี่คนปรากฏตัวรอบๆเฉินจิ้น พวกเขาก็ไม่รีรอพร้อมกันในเวลาเดียวกันพวกเขาแต่ละคนก็ระเบิดเทียนฝู้เสินทงของตัวเอง

เอากลยุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเองออกมา

“ คราวนี้ จะรอดูว่าคุณจะรอดได้อย่างไร!”

ท่านผู้อาวุโสตะโกน ในน้ำเสียงของเขา มีการแสดงออกของความตื่นเต้นที่ไม่สามารถปกปิดได้

พวกเขาทั้งสี่ ได้ระเบิดเทียนฝู้เสินทงของพวกเขาในเวลาเดียวกัน ซึ่งเอาที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา

แม้ว่าเจ้านายของพวกเขา หรือเจ้าพ่อศักดิ์สิทธิ์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์มา ก็อาจไม่กล้าที่จะรับมือกับการโจมตีนี้ได้

หากพวกเขาหลบไม่ทัน แม้แต่พวกแดนเสินอันดับสูงสุด ก็จะได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีครั้งนี้

ยิ่งไปกว่านั้น จะได้รับบาดเจ็บสาหัส.

แต่เฉินจิ้น เขาจะแข็งแกร่งกว่าเจ้านายของพวกเขาหรือไม่?

ไม่แข็งแกร่งเท่าเจ้านายมั้ง?

มันเป็นไปไม่ได้เลย

เมื่อมองไปที่ทั้งเย้นเซี่ย มีเพียงไม่กี่คนที่มีความแข็งแกร่งถึงระดับของเจ้านายของพวกเขา

มิฉะนั้น เจ้านายของสำนักเฮยอ้านของพวกเขา จะสามารถปกครองเมืองเวียดนามได้อย่างไรด้วยพลังของเขาเพียงคนเดียว

……

……

เมื่อซาควนเห็นฉากนี้ เขาก็หายใจเข้าลึกๆอีกครั้ง

แม้แต่เขา ก็รู้สึกได้ถึงภัยคุกคามร้ายแรงแล้ว