บทที่ 188 ความโกรธเกรี้ยว

บทที่ 188 ความโกรธเกรี้ยว

แม้ว่าซาควนจะตกใจ เขาใช้เวลาหนึ่งปีจึงค่อยพบวิธีผ่านค่ายประสาทหลอน

และเฉินจิ้น เพียงแค่หายใจไม่กี่ครั้ง ก็สามารถทำลายค่ายประสาทหลอน

แต่ยังไงเฉินจิ้นก็ได้แสดงความแข็งแกร่งของเขาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว แม้ว่าจะเกินความคาดหมายของซาควน แต่ก็สมเหตุสมผลเช่นกัน

ดังนั้น การแสดงออกของเขาจึงค่อนข้างสงบ

แต่ในตอนนี้ เฉินจิ้นต้องการเปิดประตูหิน โดยเดินตรงเข้าไปข้างใน

ขนซาควนก็ลุกซู่ทันที

“ ไม่ได้!”

ซาควนตะโกนทันที

ในอดีต เขาเปิดประตูหินอย่างกล้าๆกลัวๆ ระมัดระวัง หลังจากเปิดประตูออกมา เขาก็ได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีจากค่ายในนั้น ทำให้ได้รับบาดเจ็บที่ซ่อนอยู่อย่างรุนแรง

ตามการคาดการณ์ของซาควน ค่ายสังหารที่อยู่ด้านหลังประตู สำหรับแดนเสินอันดับสูงสุด ก็เป็นภัยคุกคามที่รุนแรง หากไม่ระวัง อาจตายในนั้นได้

ไม่ต้องพูดถึงประเด็นที่ซ่อนของวัตถุโบราณ แม้ว่าซาควนจะเห็นเฉินจิ้นเในฐานะเพื่อนเพราะความแข็งแกร่งของเฉินจิ้น แต่ในใจของเขาเขายังคงมีความหวังระหว่างเฉินจิ้น และเชียวเสวี่ยน

ไม่ว่าจะในแง่มุมไหน ต่างก็ให้ความสำคัญกับเฉินจิ้นมาก

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ซาควนตอบสนอง เขาก็พูดทันที

แต่การเคลื่อนไหวของเฉินจิ้นเร็วกว่า

ในขณะที่ซาควนพูดเพื่อหยุดเขา เฉินจิ้นได้เปิดประตูหินแล้ว

ทันใดนั้น รู้สึกถึงกลิ่นอายที่อันตรายถึงตาย

"ระวัง."

ซาควนตะโกน ในเวลาเดียวกัน เขาก็ปกป้องเชียวเสวี่ยนทันที

"ไม่เป็นไร!"

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ เสียงของเฉินจิ้นได้ส่งเข้ามาในหูของเขาและเชียวเสวี่ยนอีกครั้ง

ซาควนเบิกตากว้าง

เห็นเฉินจิ้น หลังจากเปิดประตู

บนพื้นผิวของร่างกาย มีโล่ป้องกันสีเทารองรับและเขาก็เดินเข้าไปโดยตรง

ในขณะที่เฉินจิ้นก้าวเข้าไปในประตูหิน

ภายในประตูหิน ก็ได้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน

"ผมยังคิดว่ามันเป็นค่ายที่น่าทึ่งแค่ไหน ที่แท้ก็เป็นค่ายสังหารเก้าชั้นนี่เอง!"

เฉินจิ้นจำค่ายนี้ได้

แม้ว่าค่ายสังหารเก้าชั้น เพียงแค่ฟังชื่อก็ฟังดูน่ากลัว

แต่ในความเป็นจริง นี่ไม่ใช่อะไร นอกจากเป็นค่ายสังหารที่แพร่กระจายอย่างกว้างขวางในจักรวาล

พลังใช้ได้ แต่ไม่ใช่ค่ายต้องห้ามแน่นอน

มิฉะนั้น มันคงไม่ได้เป็นของที่ใครๆก็มีหรอก

หลังจากที่เฉินจิ้นก้าวเข้าสู่ค่ายสังหารเก้าชั้น ทันใดนั้น ลูกศรพลังนับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้าหาเฉินจิ้น

ลูกศรทุกลูก ประกอบด้วยพลังอันทรงพลัง

เทียบได้กับแดนเสินชั้นสองทุ่มสุดแรง

อย่างไรก็ตาม ลูกศรทรงพลังจำนวนนับไม่ถ้วนเหล่านี้ กระทบกับโล่ป้องกันของเฉินจิ้นและระเบิดทีละลูก กลายเป็นเศษพลังงานจำนวนนับไม่ถ้วน

อย่างไรก็ตาม โล่หวนต้วนของเฉินจิ้นไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย

ค่ายสังหารเก้าชั้น แม้ว่าเฉินจิ้นจะเห็นมันอยู่ในสายตา แต่ยังไงก็เป็นค่ายชื่อดังในจักรวาลและโลกฝึกเซียน

แม้ว่าจะเป็นค่ายที่ใครๆก็ใช้ แต่ก็สามารถกลายเป็นค่ายที่ยอดนิยม ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นว่า ค่ายนี้ต้องมีความโดดเด่นของมัน

ค่ายสังหารเก้าชั้น ล้วนฆ่าเป็นขั้น

ทุกขั้นการฆ่า ยิ่งอยู่ขั้นหลังๆมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีพลังมากขึ้นเท่านั้น

ส่วนการฆ่าครั้งแรกนั้น ลูกศรพลังงานหลายสิบตัวนั้น เทียบเท่ากับแดนเสินชั้นสองหลายสิบคนรวมตัวกันโจมตี แม้แต่แดนเสินอันดับสูงสุดอยู่ที่นี่ หากไม่ระวัง อาจได้รับบาดเจ็บสาหัส

หลังจากการฆ่าขั้นแรกนั้นจบลง การฆ่าที่สองก็ปรากฏขึ้นมาติดๆ

แต่เฉินจิ้นก็ยังไม่เปลี่ยนสีหน้า

เดินเข้าไปในนั้น ก็เหมือนเดินเล่นในลานสบายๆ

อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้ เฉินจินไม่ปล่อยให้ค่ายสังหารเก้าชั้นโจมตีตัวเองตามความประสงค์

"ทำลายมัน!"

เฉินจิ้นถูนิ้วของเขาอีกครั้งและหันดาบของเขาขึ้นไปในอากาศ ทันใดนั้น รัศมีของดาบนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกไปรอบๆ

ตูม! ตูม! ตูม!

ภายใต้การฟาดฟันด้วยดาบนับไม่ถ้วนของเฉินจิ้น ทั้งค่ายสังหารเก้าชั้นก็ระเบิดออกมาทันที

เฉินจิ้นรู้ดีเกี่ยวกับค่ายสังหารเก้าชั้น

คราวนี้ เขาใช้จิตเสินจัดค่ายสังหารเก้าชั้นในส่วนหินหยกค่ายธง สับส่วนเล็กๆของมันออกเป็นชิ้นๆ

ในไม่ช้า หลังจากทำลายค่ายประสาทหลอน

ทำลายค่ายสังหารเก้าชั้น อีกครั้ง!

ซาควนที่อยู่นอกประตูหิน ในขณะนี้ดวงตาเบิกกว้าง

ดูฉากนี้อย่างเหลือเชื่อ

ปัญหาที่ทำให้เขาสับสนมาหลายปี แม้กระทั่งได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง แต่เฉินจิ้นก็ทำลายมันอีกครั้งในพริบตา?

ณ ตอนนี้ ซาควนรู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อย มันเหมือนไม่ใช่ความจริง

“ คุณปู่ ไปกันเถอะ”

ในตอนที่ซาควนตกตะลึง เชียวเสวี่ยนดึงที่มุมเสื้อผ้าของซาควน

หลังจากนั้น ซาควนก็ตอบสนอง

จากนั้นก็เห็นเชียวเสวี่ยน ดวงตาของเธอที่มองไปที่เฉินจิ้นเปล่งประกายแปลกๆอยู่ตลอดเวลา

ในขณะนี้ ซาควนถอนหายใจ

ความแข็งแกร่งของเฉินจิ้น เกินความคาดหมายของเขา

นี่ ... คือแดนเสินอันดับสูงสุด เกรงว่าจะทำเช่นนี้ไม่ได้

แต่เฉินจิ้น ทำได้อย่างง่ายดาย

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเด็กมาก

ซาควนมองไปที่เชียวเสวี่ยนอีกครั้ง

หลานสาวโง่ คราวนี้ คุณอาจจะต้องผิดหวังแล้ว

สายตาของซาควน ฉายแววแห่งความเศร้า