บทที่ 243 ความขัดแย้ง

บทที่ 243 ความขัดแย้ง

เมื่อเสียงของเผิงกู่ลดลง เจ้าหน้าที่รักษาเมืองก็รีบเข้ามาปิดล้อมเฉินจิ้นและเชียวเสวี่ยนทันที

และเผิงกู่ก็พร้อมที่จะลงมือ

อย่างไรก็ตาม คู่ต่อสู้ก็เป็นชั้นสูงสุดของแดนฝึกลม

แม้ว่าวิธีการฝึกและความแข็งแกร่ง โดยทั่วไปแล้วจะด้อยกว่าพวกเขาที่มีภูมิหลังและทรัพยากร แต่ก็ไม่ควรมองข้ามไป

เมื่อเห็นพวกเขาล้อมรอบตนเอง เชียวเสวี่ยนก็ยิ่งกังวลมากขึ้น

หมัดเล็กๆก็บีบแน่น

แต่ใบหน้าของเฉินจิ้นนั้น เต็มไปด้วยความเย็นชา

ในดวงตา มีเจตนาฆาตกรรมระเบิดออกมา

แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการเข้าสู่โลกเจินหนึ่งเดียว ยังไม่เข้าใจอะไรเลยก็มาสร้างปัญหา

แต่ถ้ามาหาเรื่องเขาถึงที่ เฉินจิ้นก็ไม่รังเกียจที่จะบีบมดเหล่านี้ให้ตาย

อย่างมากก็แค่เปลี่ยนสถานที่

"เพื่อนเต๋า จงยินยอมในวันนี้ ด้วยความแข็งแกร่งของคุณแล้ว คุณยังสามารถได้งานที่ดีในหน่วยรักษาเมือง แม้กระทั่งกลายเป็นคนที่ผู้บัญชาการเชื่อใจที่สุดก็ไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ดีกว่าการเป็นผู้ฝึกเดี่ยวเยอะไม่ใช่เหรอ

ส่วนผู้หญิง หากมีกำลังและฐานะแล้ว จะเอาผู้หญิงอบบไหนก็ได้ไม่ใช่เหรอ? "

ทันใดนั้น เผิงกู่ก็กระซิบ

พลังวิชาของเฉินจิ้นไม่ได้ต่ำ อายุยังน้อย พลังวิชาของเขาก็ถึงชั้นสูงสุดของแดนฝึกลม ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ใดก็ตาม ถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะนักฝึกฝนที่ฝึกเดี่ยวก็มาจนถึงระดับนี้ เมื่อเทียบกับการพึ่งพาจงเหมิน ทรัพยากรของครอบครัว ถือว่าเขาเก่งมากแล้ว

เผิงกู่มีความคิดบางอย่าง ไม่เพียงแต่เป็นการสรรหาผู้มีวามสามารถให้ผู้บังคับบัญชาเท่านั้น แต่ยังเพื่อตัวเขาเองด้วย

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ถ้าเฉินเจิ้นเข้ามาเป็นทหารรักษาเมือง แม้ว่าเขาจะมีความแข็งแกร่ง แต่เขาก็ยังคงเป็นผู้มาใหม่ ยังไงเขาจะต้องพึ่งพาตัวเอง หากเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับเฉินจิ้น ทั้งสองร่วมมือกัน จะต้องไต่ขึ้นไปให้สูงขึ้นแน่นอน

หลังจากพูดสิ่งนี้ออกมา เผิงกู่ก็มั่นใจมากเช่นกัน

สิ่งที่ขาดที่สุดในผู้ฝึกเดี่ยวคือภูมิหลังและทรัพยากร อีกอย่าง เพียงแค่เฉินจิ้นเต็มใจที่จะมอบผู้หญิงที่อยู่ข้างๆเขา เขาจะแนะนำเขาให้รู้จักกับผู้พิทักษ์เมือง หากเขาเข้ามาในหน่วยพิทักษ์เมืองก็ไม่ใช่เล็กๆ อย่างน้อยก็เท่ากับเขา ไม่มีเหตุผลว่าเขาจะไม่หวั่นไหว

อย่างไรก็ตาม ท่าทีของเฉินจิ้นนั้น เกินความคาดหมายของเผิงกู่

ในมุมมองของเผิงกู่ แม้ว่าเฉินจิ้นต้องการปฏิเสธ แต่เขาก็จะปฏิเสธแบบอ้อมๆ แต่เขาไม่คาดคิดว่า เฉินจิ้นจะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาโดยตรง

แค่คำเดียว.

"ไสหัวไป!"

ในน้ำเสียง เจตนาฆ่ารุนแรง!

เผิงกู่ขมวดคิ้ว

เป็นแค่ฝึกเดี่ยว ให้หน้าไม่เอา

"จับมัน!"

ทันใดนั้น เผิงกู่ก็ตะโกนขึ้น

จากนั้น ลมหายใจของเขาก็ล็อคเฉินจิ้นทันที

พลังจิตของร่างกายเคลื่อนไหว

แม้ว่าเฉินจิ้นและเขาต่างก็เป็นชั้นสูงสุดของแดนฝึกลม แต่เขาก็ยังคงมีความมั่นใจอย่างแท้จริง

ฝึกเดี่ยวและเขา จะอยู่ในอันดับเดียวกัน แต่ก็ยังมีช่องว่างขนาดใหญ่

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยฆ่าฝึกเดี่ยวระดับเดียวกัน

แต่เดิม ผู้คนมากมายที่อยู่รอบๆมาดูพวกเขา

แต่เมื่อเห็นทั้งสองฝ่ายกำลังจะลงมือ ทันใดนั้นผู้คนทั้งหมดที่เฝ้าดูก็กระจัดกระจายไป

ถอยห่างออกไปไกล

เพราะกลัวว่าจะได้รับผลกระทบ.

"ชายหนุ่มหน้าโง่นี้โผล่ออกมาจากไหนกัน กล้ามีเรื่องกับเจ้าหน้าที่รักษาเมืองในเมืองหลงหัว ไม่กลัวตายเหรอ!"

ในระยะไกล นักฝึกที่อยู่ในชั้นสูงสุดของแดนฝึกลมมองไปที่เฉินจิ้น ราวกับว่าเขาเป็นคนโง่

ทหารรักษาเมือง แบ่งออกเป็นสี่ส่วน

กองพิทักษ์เมืองฝั่งตะวันออก กองพิทักษ์เมืองฝั่งเหนือ กองพิทักษ์เมืองฝั่งตะวันตก กองพิทักษ์เมืองฝั่งใต้!

ผู้นำของแต่ละกองทัพคือผู้แข็งแกร่งในแดนเสินทงชั้นต้น

และแต่ละกองทัพ แบ่งออกเป็นหลายองครักษ์ ทุกคนนำโดยนักฝึกที่เป็นชั้นสูงสุดของแดนฝึกลม

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหัวหน้าหน่วยรักษาเมืองของเมืองหลงหัว รองจากเจ้าเมืองและเป็นแดนเสินทงชั้นสุด

หากใครกล้าที่จะมีเรื่องกับผู้คุมเมือง ถ้าไม่ใช่ผู้มีอำนาจ คุณมีสิบชีวิตและนั่นยังไม่เพียงพอที่จะตาย

ตอนนี้ ทางตอนเหนือของเมืองยังคงมีศพของชั้นสุดของแดนฝึกลมที่แขวนอยู่กลางแดด

เมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งที่เฉินจิ้นกับเชียวเสวี่ยนเจอ บางคนก็เยาะเย้ยและบางคนก็เห็นใจ

แต่เห็นได้ชัดว่า ไม่มีใครกล้าออกมาช่วย

ผู้ที่มีกำลังอ่อนแอ ภูมิหลังไม่เพียงพอ ไม่กล้าออกไปพูด

ผู้ที่มีความแข็งแกร่งและมีภูมิหลัง ล้วนรอดูความสนุก!

ทั้งสองฝ่ายเตรียมจะลงมือ

เฉินจิ้นได้ตัดสินใจที่จะฆ่าทุกคนทันที เขาคิดที่จะฆ่าพ่อของเย้นซงที่เป็นผู้บัญชาการทหารรักษาเมืองอะไรนั่นด้วย จู่ๆก็มีเสียงดังมาจากด้านหลัง

"กำลังทำอะไร?"

มีการวางแผนที่จะฟาดฟันเฉินจิ้นอย่างกล้าหาญ พยายามทำให้เขาได้รับบาดเจ็บโดยหนึ่งกระบวนท่า จากนั้นก็จับตัวเขาได้ เผิงกู่ที่คิดแบบนี้ก็หยุดทันทีเมื่อได้ยินเสียงนี้

จากนั้น ดูไปคนที่มา

ทันใดนั้นเขาก็พูดด้วยความเคารพว่า "เจ้าเมืองเล็ก!"

เฉินจิ้นหรี่ตาลงเล็กน้อย เมื่อได้ยินคำพูดนั้นและหันไปมองไปคนที่มา