บทที่ 244 การสนทนา

บทที่ 244 การสนทนา

"ปล่อยให้คุณอวดดีอีกสักพัก!"

เย้นซงมองไปที่ด้านหลังของหลงเฉียนและคนอื่นๆที่จากไป พลางกัดฟันและพูด

สีหน้าเย็นชา!

จากนั้นมองไปที่เผิงกู่ ด่าว่า"ขยะ!"

เผิงกู่ก้มหน้าไม่พูดอะไร!

"จับตาดูผู้หญิงคนนั้นให้ดี ผมเอาแน่ผู้หญิงคนนี้!"

ต่อมา เย้นซงกล่าวอีกครั้ง

หลังจากพูดจบ เขาก็ทำหน้าเย็นชา สะบัดมือและจากไป!

เผิงกู่ถอนหายใจ

เมื่อเทียบกับเจ้าเมืองเล็กหลงเฉียน เย้นซง... ไม่ใช่ เทียบไม่ได้เลย!

“ คุณ พาคนสองคน ไปจับตาพวกเขาให้ดี คุณแค่ต้องรู้ความเคลื่อนไหวของพวกเขาก็พอ อย่าทำผลีผลาม ยิ่งไม่ต้องไปมีเรื่องกับพวกเขา!”

เผิงกู่กล่าวกับผู้ช่วยของเขา ที่เป็นชั้นสุดของแดนฝึกลม

หลังจากพูดเสร็จ เผิงกู่ก็รีบนำคนไปไล่ตามเย้นซง

……

……

“ พี่เฉิน คุณมาที่นี่เพื่องานเลี้ยงใหญ่ที่ร้านเมี่ยวหวี้ในสามวันข้างหน้าหรือไม่?”

หลังจากหลงเฉียนพาเฉินจิ้นพวกเขาสองคนจากไป ทันใดนั้นเขาก็ถาม

เฉินจิ้นพยักหน้า "ใช่ แต่ว่า ผมมีข้อสงสัยอย่างหนึ่ง!"

“ พี่เฉินพูดเลยไม่เป็นไร!” หลงเฉียนหัวเราะและพูด

“ เมืองหลงหัว ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกลจากเมือง ไม่ใช่สถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองในภาคตะวันออก เหตุใดร้านเมี่ยวหวี้จึงมาที่เมืองหลงหัว”

เฉินจิ้นรู้สึกงงงวยจริงๆเกี่ยวกับเรื่องนี้

จากความรู้ของชายวัยกลางคน เฉินจิ้นได้รู้ว่าทุกๆ 20 ปี ร้านเมี่ยวหวี้จะเริ่มจากจงโจวเดินทางผ่านสี่ภูมิภาค เหนือใต้ออกตก นำโดยธิดาเทพแห่งพรรคเพื่อจัดงานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ .

รวบรวมชายหนุ่มรุ่นเยาว์ที่มีความสามารถจากทั่วทุกมุม เลือกผู้ที่เก่งกาจที่สุดในนั้น และทำความรู้จักกับพวกเขา!

แต่ตัวเลือกล้วน แต่เป็นเมืองใหญ่

นี่ดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกที่เมืองหลงหัวได้รับเลือกให้เป็นเมืองขนาดกลางที่มีเพียงแดนเสินทงเป็นผู้ดูแล!

"ประเด็นนี้ผมยังไม่ชัดเจน แต่ดูเหมือนจะมีข่าวลือกันว่า ธิดาเทพแห่งพรรคของร้านเมี่ยวหวี้เป็นคนตัดสินใจ!"

หลงเฉียนกล่าว

เมื่อพูดถึงธิดาเทพแห่งพรรคของร้านเมี่ยวหวี้ หลงเฉียนอดไม่ได้ที่จะกะพริบตาด้วยความปรารถนา

เมื่อเห็นว่าหลงเฉียนดูเหมือนจะไม่ได้โกหก เฉินจิ้นก็ไม่ได้ถามอะไรอีก

"พี่เฉิน คุณมีป้ายบัญชาการหยกสำหรับคำเชิญจากร้านเมี่ยวหวี้หรือไม่?"

หลงเฉียนถามอย่างกะทันหัน

เฉินจิ้นไม่ได้เป็นแค่ผู้ฝึกเดี่ยว แม้ว่าความแข็งแกร่งของเขาจะไม่เลว เป็นชั้นสูงสุดของแดนฝึกลมแล้ว

แต่สถานะของผู้ฝึกเดี่ยว ไม่ใช่คนที่มีชื่อเสียงในภาคตะวันออก เป็นไปไม่ได้ที่ ร้านเมี่ยวหวี้จะให้ป้ายบัญชาการหยกแก่เขา

"พอดีเลย มีหนึ่งอัน!"

กำลังพูดอยู่ ในมือเฉินจิ้นก็เผยป้ายบัญชาการหยกที่เขาได้มาจากชายวัยกลางคน!

เมื่อเห็นเช่นนี้ สีหน้าของหลงเฉียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย“ พี่เฉิน ป้ายบัญชาการหยกนี้แย่งมาจากคนอื่นหรือเปล่า?”

เฉินจิ้นไม่ได้ปิดบังเช่นกัน

เขาอธิบายเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ โดยมีการปกปิดบางอย่าง

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลงเฉียนจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่เขาก็ยังขมวดคิ้วเล็กน้อย

กล่าวว่า "พี่เฉิน บอกคุณตรงๆนะว่า ป้ายบัญชาการหยกนี้เป็นของโม่หงถู หัวหน้าศิษย์ของสำนักเจินจง ผมรู้สึกถึงร่องรอยของลมหายใจของเขาจากในนี้ หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา โม่หงถูถูกใครบางคนโจมตีและสังหาร ได้รับบาดเจ็บสาหัสและกำลังจะตาย แม้ว่าผู้อาวุโสจากสำนักจะมาถึงทันเวลาและช่วยชีวิตเขาได้ แต่แหวนเก็บของเขาก็ถูกกระชากไปและป้ายบัญชาการหยกนี้ก็ถูกแย่งชิงไปด้วย

แม้ว่าคนที่ทำร้ายเขาจะไม่ใช่พี่เฉิน แต่หากโม่หงถูเห็น เขาจะต้องหาเรื่องพี่เฉินอย่างแน่นอน "

เฉินจิ้นไม่แปลกใจ

เมื่อเขาได้รับป้ายบัญชาการหยกนี้ เขาก็รู้สึกถึงลมหายใจเข้า

ในเวลานั้นเขาก็เดาได้แล้วว่า บางที สิ่งนี้อาจถูกส่งไปยังบุคคลใดคนหนึ่งโดยร้านเมี่ยวหวี้

อย่างไรก็ตาม เฉินจิ้นไม่สนใจ

เขาสามารถลบลมปราณภายในและแทนที่ด้วยลมหายใจของเขาเอง

เพียงแค่ ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้สถานการณ์ที่แท้จริง ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ทำอะไรกับมัน