บทที่ 258 ผู้ที่ขวางทาง ตาย!

“ ศิษย์พี่เฉิน ได้พบอะไรไหม?”

หนานกงเซียนเอ๋อมองไปที่เฉินจิ้น ดวงตาของเธอเหมือนน้ำในฤดูใบไม้ร่วงและเสียงของเธอก็ไพเราะยิ่งนัก

เฉินจิ้นส่ายหัวและพูดว่า "ไม่พบอะไร!"

หนานกงเซียนเอ๋อถอนหายใจ แต่ไม่ได้พูดอะไรมาก

รับเศษทองสัมฤทธิ์กลับมา

"ของขวัญเล็กๆน้อยๆ โปรดรับมัน!"

หลังจากเก็บชิ้นส่วนทองสัมฤทธิ์กลับคืนมา หนานกงเซียนเอ๋อก็ยื่นมือออกมา ทันใดนั้นกล่องหยกห้ากล่องก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ

หลัวเอ๋อสาวใช้ส่วนตัวของเธอ ส่งพวกมันไปให้เฉินจิ้นพวกเขาทั้งห้าคน

"หินคริสตัล!!"

เมื่อหลงเฉียนเห็น เขาก็สูดหายใจเข้า

ไม่ต้องพูดถึงหลงเฉียน แม้แต่สถานะสถานะและความแข็งแกร่งที่สูงสุดอย่างโม่หลีเต้า รูม่านตาของเขาก็หดตัว

คิดไม่ถึงว่า ครั้งนี้ร้านเมี่ยวหวี้จะเอาหินคริสตัลออกมา!

แม้ว่ามันจะมีขนาดเท่าเล็บมือทั้งหมด แต่ก็ยังเพียงพอที่จะทำให้ทุกคนตกใจ

หินคริสตัล เป็นคริสตัลชนิดหนึ่งที่หลั่งออกมาโดยมดหยินหมิงชนิดหนึ่ง ซึ่งกินวัสดุพิเศษในโลกเซียน หลังจากกินวัสดุพิเศษหลายชนิด จึงมีร่างพิเศษในการถ่ายคริสตัลออกมา

มันเป็นวัสดุการกลั่นอาวุธที่หายากมาก แม้ว่ามันจะมีขนาดเท่าเล็บมือเท่านั้น แต่เมื่อรวมเข้ากับอาวุธวิเศษของคุณแล้ว ก็สามารถเพิ่มพลังและความแข็งแกร่งของอาวุธ ความแข็งแกร่งก็เพิ่มเป็นสองเท่า!

มดหยินหมิงที่กินวัสดุพิเศษกว่าร้อยชนิด ก็ไม่อาจหลั่งผลึกกลั่นหินคริสตัลออกมาหนึ่งกรัมได้

ส่วนในตัวมดหยินหมิง มันยิ่งจับหาได้ยากมาก

มูลค่าของการกลั่นคริสตัลเหล่านี้ไม่ต่ำเลย

"ขอบคุณเซียนเอ๋อ! หากมีอะไรที่เป็นประโยชน์ในอนาคต เซียนเอ๋อแค่เอ่ยปาก!"

โม่หลีเต้าและคนอื่นๆ รู้สึกปิติยินดีทันที

รับของของคนอื่นก็ติดหนี้บุญคุณ แต่จุดประสงค์หลักของการมาที่นี่ของพวกเขา ก็มาเพื่อหาสมบัติที่ร้านเมี่ยวหวี้เอาออกมาไม่ใช่หรอกเหรอ

เฉินจิ้นมองไปที่ผลึกที่มีขนาดเท่าเล็บของเขา เขาก็มีความสุขมากเช่นกัน

หินคริสตัลแบบนี้ เมื่อมองไปที่จักรวาลขนาดใหญ่ ก็เป็นวัสดุหายากเช่นกัน หลังจากนั้นเงื่อนไขการเกิดก็ยากเกินไป!

เว้นแต่จะมีความต้องการพิเศษ มีเพียงไม่กี่คนที่เลี้ยงมดหยินหมิงโดยเฉพาะและปล่อยให้พวกมันผลิตผลึก

เพราะว่า มูลค่าไม่เท่ากัน!

ต้องใช้วัสดุพิเศษหนึ่งห้าสิบกิโลกรัม หลังจากผลิตหนึ่งกรัม แทบจะไม่มีกำไรเลย!

เมื่อรวมเข้ากับกระบี่เลี่ยนหยู้ พลังของกระบี่เลี่ยนหยู้จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!

หลังจากรับหิน คริสตัลแล้ว เฉินจิ้นก็พยักหน้าเพื่อขอบคุณหนานกงเซียนเอ๋อ!

......

เมื่อมองดูด้านหลังของเฉินจิ้นและคนอื่นๆจากไป หนานกงเซียนเอ๋อ ยืนเงียบๆอยู่ร้านเมี่ยวหวี้ รอยยิ้มที่เคลื่อนไหวบนใบหน้าของเธอ ค่อยๆมาบรรจบกันและกลายเป็นความสงบไม่มีคลื่นใดๆ!

ในเวลานี้ หญิงสาวสวยวัยกลางคนสองคนที่มีเสน่ห์ปรากฏตัวข้างๆเธอ

“ เซียนเอ๋อ คุณคิดอย่างไร?”

หญิงงามในชุดสีเขียว มองไปที่ร่างที่จากไปและถามเบาๆ

หนานกงเซียนเอ๋อเปิดริมฝีปากสีแดงของเธอเบาๆ เสียงอันไพเราะดังออกมาจากริมฝีปากของเธอ

“โม่หลีเต้า เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งและมีความสามารถมากที่สุดในบรรดา 5 คน แต่คนคน นี้ มีปัญหาเรื่องนิสัยใจคอและอาจจะไปได้ไม่นานในอนาคต แม้ว่าเขาจะไปได้ไกล แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ร้านเมี่ยวหวี้เราต้องการ

แม้ว่าวั่นซิงหวี่จะไม่ดีเท่าโม่หลีเต้า แต่นิสัยของเขาก็ไม่ต่างจากโม่หลีเต้า มากนัก ยกเว้นความแข็งแกร่งของวั่นซิงหวี่นั้นอ่อนแอกว่าโม่หลีเต้าและเมิ่งลี่ซวน ดังนั้นจึงไม่ค่อยกล้าออกหน้าออกตา

และเมิ่งลี่ซวน ผู้มีความรู้และความสามารถรอบด้าน ไม่ใช่ศิษย์หลักของสำนักกระบี่เฟยหวี่ มีศิษย์พี่ของเขาอยู่ ความเป็นไปได้ที่เขาจะเป็นผู้นำของสำนักกระบี่เฟยหวี่ในอนาคตนั้นน้อยมาก คนนี้ หากเต็มใจ ก็สามารถกลายเป็นศิษย์ของร้านเมี่ยวหวี้ได้ เป็นเพื่อนเต๋ากับเขา และลงทุนบ่นเพาะให้เขา!

หลงเฉียน เจ้าเมืองเล็กของเมืองหลงหัว ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้เข้าตาเซียนเอ๋อมาก่อน แต่วันนี้ ดูเหมือนว่าศักยภาพของหลงเฉียนก็ค่อนข้างไม่ธรรมดาเช่นกัน นิสัยใจคอการกระทำก็ไม่มีปัญหาอะไร! "

หนานกงเซียนเอ๋อ แสดงความคิดเห็นที่มีต่อทั้งสี่

"อีกคนล่ะ?"

หญิงงามในชุดเขียวถามอีกครั้ง

"เฉินจิ้นเหรอ ... " หนานกงเซียนเอ๋อพึมพำ

จากนั้น ยิ้มเบิกบาน "มันลึกลับมาก!"

......

“ ศิษย์พี่เฉิน โม่หลีเต้า เขาเป็นศิษย์หลักของเขาแสงม่วง ผู้แข็งแกร่งแดนเสินทงชั้นสุด

เจ้าสำนักเขาแสงม่วง ยังเป็นผู้แข็งแกร่งแดนวิญญาณชั้นกลาง

เขาแสงม่วง เป็นสำนักสำคัญแห่งหนึ่งของภาคตะวันออก

ทำให้เขาขุ่นเคืองในวันนี้ หลังจากนั้น ต้องระวังให้มากขึ้น! "

หลงเฉียนและเฉินจิ้นพูดช้าๆ หลังจากออกจากเรือเมี่ยวหวี้

ในความคิดของเขา แม้ว่าหินทิพย์หนึ่งหมื่นก้อนจะมีมูลค่าสูง แต่ก็ไม่คุ้มที่จะผิดใจกับโม่หลีเต้า!

แม้ว่าเฉินจิ้น จะเป็นลูกหลานของนักปรุงยาระดับสาม!

มันไม่คุ้มค่า!

"นิสัยของโม่หลีเต้า ผมก็เคยได้ยินมาเหมือนกัน ผมคิดว่าเขาจะไม่ปล่อยมันไปง่ายๆแน่นอน!"

หลงเฉียนเตือนสติอีกครั้ง

แต่ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปในทันที พูดอย่างกังวล“ ศิษย์พี่เฉิน คุณต้องระวังให้มาก ผมต้องกลับไปที่บ้านเจ้าเมือง!”

หลังจากพูดจบ หลงเฉียนไม่มีเวลาสนใจปฏิกิริยาของเฉินจิ้น

สะบัดพัด จากนั้นก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า กลายเป็นสายรุ้งสีขาวและหายไปในสถานที่นั้น

ตรงไปที่บ้านเจ้าเมือง

บ้านเจ้าเมือง เกิดอะไรขึ้น?

เดิมทีเฉินจิ้นต้องการหาข้ออ้างที่จะแยกตัวจากหลงเฉียน จากนั้นไปล่อโม่หลีเต้าออกมา

หลงเฉียนไม่ต้องเตือน เฉินจิ้นก็รู้ว่า โม่หลีเต้าจะมาหาเขาแน่นอน

พูดกันว่า วีรบุรุษแก้แค้น มันไม่สายเกินไปสำหรับสิบปี!

คนร้ายแก้แค้น วันยังค่ำ!

เฉินจิ้นเป็นคนเช่นนี้ หากเขาสามารถแก้แค้นคืนนี้ได้ เขาจะไม่มีวันรอจนกว่าจะถึงเช้าวันพรุ่งนี้

เห็นได้ชัดว่า โม่หลีเต้าไม่ใช่สุภาพบุรุษ

เฉินจิ้นก็ยิ่งไม่ใช่สุภาพบุรุษ

แน่นอนว่า ควรแก้ไขอันตรายที่อาจเกิดขึ้นให้ทันเวลา

อย่างไรก็ตาม เมื่อเฉินจิ้นวางแผนที่จะหาสถานที่ที่ไม่มีคนอยู่และล่อโม่หลีเต้าออกมา

สีหน้าของเฉินจิ้นก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

จิตเสินที่เขาทิ้งไว้บนร่างกายของเชียวเสวี่ยน ถูกสัมผัส

“ หาที่ตาย!”

สีหน้าของเฉินจิ้ นเย็นชา

ทันใดนั้นเขาก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าและตรงไปยังทิศทางของโรงแรม

เมื่อเฉินจิ้นกลับมาที่โรงแรม ในเวลานี้ กองพิทักษ์เมืองก็อยู่ทุกที่รอบๆโรงแรมแล้ว

ในหมู่พวกเขา รวมถึงเผิงกู่ที่เฉินจิ้นเคยเห็นมาก่อน มีชั้นสูงสุดของแดนฝึกลมหกคน นำคนละกองทัพ ล้อมรอบโรงแรมทั้งหมดไว้!

“ คุณเป็นใคร ไสหัวออกไปจากที่นี่!”

เมื่อเฉินจิ้นปรากฏตัวขึ้นที่หน้าโรงแรม นายทหารผู้พิทักษ์เมืองที่มีเกราะและเป็นแดนเหนี่ยวนำก็ตะโกนออกมาทันที ในท่าทางที่เขาจะทำทุกอย่างเพื่อโยนเฉินจิ้นออก

"ผู้ที่ต้องการชีวิตของคุณ!"

เฉินจิ้นกล่าวอย่างเย็นชา

เมื่อเสียงถูกส่งออก คลื่นเสียงก็พุ่งออกมาจากทางปากของเฉินจิ้น

ทหารรักษาเมืองที่ดักเฉินจิ้น ระเบิดทั่วร่างและเสียชีวิตทันที!

“ เฉินจิ้น!”

การเคลื่อนไหวที่นี่ ดึงดูดกองพิทักษ์เมืองทั้งหมดทันที

ในบรรดาพวกเขา เผิงกู่ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชากองทัพชุดแรก ก็ตะโกนออกมาทันทีหลังจากที่ได้เห็นเฉินจิ้น

"คือเขา?"

“ จับตัวเขาไว้ จำไว้ว่า เจ็บได้ แต่อย่าฆ่า เดี๋ยวรอให้นายน้อยจัดการ!”