บทที่ 55 งานเลี้ยง

บทที่ 55 งานเลี้ยง

เมื่อเร็วๆนี้ เมืองเจียงโจวได้เกิดเรื่องมากมาย

ประการแรกคือมหาเศรษฐีตระกูลเหอในเจียงโจว ได้หายตัวไปทั้งหมดในชั่วข้ามคืนและตระกูลเหอก็ได้เปลี่ยนหัวหน้าคนใหม่

จากนั้นก็เป็นการเปลี่ยนแปลงของตระกูลหวาง หวางเจิ้นเวยสละราชบังลังก์ ส่งให้กับลูกสาวของเขาหวางเม่ยหวู

หลังจากนั้นก็เป็นการตายที่น่าเศร้าของสมาชิกแก๊งเทียนอิ๋ง การต่อสู้เกิดขึ้นที่ถนนบาร์และพื้นที่ถูกแบ่งโดยกองกำลังใต้ดินจากทุกด้าน

มหาเศรษฐีของเมืองเจียงโจว ได้กลิ่นอายผิดปกติ

บางที เจียงโจวซึ่งสงบมานานกำลังจะเกิดเรื่องขึ้นอีกครั้ง

แต่เฉินจิ้นตัวเอกที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกเลยในสองวันที่ผ่านมาและได้อุทิศตัวเองอย่างสุดใจให้กับการฝึกฝน

เมื่อถึงวันฉลองครบรอบของมหาวิทยาลัยเจียงโจว

เฉินจิ้นไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรมในช่วงกลางวันของโรงเรียน

ภายใต้การเชิญที่หนักแน่นของท่านอธิการถางเจิ้งหยางและความคาดหวังของซ่งชีงเหย็น เฉินจิ้นออกจากการฝึกในคืนฉลองวันครบรอบของโรงเรียน มุ่งไปยันโรงแรม และได้ร่วมงานงานเลี้ยงสัมมนาของโรงเรียน

ในทุกๆปีของการจัดงานฉลองของมหาวิทยาลัยเจียงโจว เชิญผู้สำเร็จการศึกษาที่ประสบความสำเร็จกลับมา รวมทั้งผู้นำในเมืองเจียงโจวหลายคน

ดังนั้น คนส่วนใหญ่ที่ได้รับจดหมายเชิญจะมาร่วมงาน ไม่ว่าจะว่างหรือไม่ก็ตาม

แน่นอนว่าเป้าหมายไม่ใช่มาร่วมกิจกรรมเฉลิมฉลองของมหาลัย แต่เพื่อมาสารสัมพันธ์และทำความรู้จักกับผู้มีอำนาจ

เกือบทุกปีของมหาวิทยาลัยเจียงโจว ได้ส่งเสริมความร่วมมือมากมายในการประชุมแลกเปลี่ยนในงานเลี้ยงนี้

เมื่อเฉินจิ้นมาถึงการประชุมแลกเปลี่ยนอาหารค่ำได้เริ่มขึ้นแล้ว

หลังจากส่งการ์ดเชิญแล้ว บริกรก็พาเฉินจิ้นไปที่ห้องจัดเลี้ยง

เวลานี้ ในห้องจัดเลี้ยงมีผู้คนเดินไปมา ทุกคนดูหรูหรา การสนทนาดูสูงส่งและสง่า

ในทางตรงกันข้าม เฉินจิ้นที่สวมเสื้อผ้าตลาดนัดดูเหมือนจะไม่อยู่ในสถานที่เล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม เฉินจิ้นไม่รู้สึกอายและเดินตรงเข้าไป

เขากำลังมองหาว่าซ่งชีงเหย็นอยู่ที่ไหน ซ่งชีงเหย็นคือจุดประสงค์หลักของเขาในการเข้าร่วมงานเลี้ยงนี้ เพราะว่าซ่งชีงเหย็นเฝ้ารอคอยงานนี้มานานแล้ว ด้วยเหตุนี้ เธอจึงพาเขาไปซื้อเสื้อผ้าราคาแพงหลายชิ้น

แต่เสื้อผ้าเหล่านั้นไม่เหมาะสำหรับการฝึกฝน หลังจากที่เฉินจิ้นสวมมันขณะลองเสื้อผ้า เขาก็ไม่ได้สัมผัสมันอีกเลย

วันนี้เฉินจิ้นฝึกฝนเสร็จอีกครั้ง เขาก็ตรงมาที่งานเลี้ยงและไม่มีโอกาสที่จะเปลี่ยน

เฉินจิ้นไม่พบซ่งชิงเหย็น แต่ถูกหลายคนเรียกไว้

“ นี่เฉินจิ้นไม่ใช่เหรอ?”

เมื่อเฉินจิ้นเดินผ่านโต๊ะที่มีขนมหวานต่างๆ จู่ๆก็มีคนพูดขึ้น

เฉินจิ้นหันหน้าไปมองและเห็นชายหญิงที่แต่งตัวดีหลายคนมองมาที่เขาในเวลานี้

อายุราวๆเขา

จากความทรงจำของ "นี่คือเฉินจิ้น" คนเหล่านี้ล้วนเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนในมหาวิทยาลัยของเฉินจิ้น

ตอนอยู่มหาลัย เขารู้ว่าคนเหล่านี้ล้วนเป็นเด็กรุ่นสอง

ในหมู่พวกเขา มีคนคนหนึ่งที่เฉินจิ้นรู้จักเขาเป็นอย่างดี

นั่นก็คืออู๋ฉินเวย

ในตอนนี้ สายตาที่เขามองไปที่ดวงตาของเฉินจิ้นเต็มไปด้วยความไม่ปราณี

เมื่อเห็นเขา เฉินจิ้นก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มที่มุมปากของเขาด้วยความเย็นชา ถ้าอู๋ฉินเวยรู้ว่าตอนนี้เขาติดเอดส์ ไม่รู้ว่าเขาจะสิ้นหวังแค่ไหน!

เมื่อเฉินจิ้นเห็นคนเหล่านี้แค่ประหลาดใจเล็กน้อย พวกเขาไม่ได้มีเจตนาที่จะเชิญชวนให้เขาไปพูดคุยกัน

จากนั้นเขาพยักหน้าให้เพื่อนร่วมชั้นเหล่านี้และถือว่าได้กล่าวทักทายกันแล้ว

"ป้าดโธ่ หยิ่งอะไรหยิ่ง?" ผู้ชายใส่แว่นคนหนึ่งพูดออกมาอย่างไม่พอใจ

"ถ้าไม่ใช่เพราะโชคดี เข้าสู่ตระกูลซ่งและกลายเป็นลูกเขยแต่งเข้าไปบ้านผู้หญิงของซ่งชิงเหย็น ใครจะจำเขาได้?" ชายอ้วนอีกคนก็พูดเสริม

"แต่ว่า ผมจำได้ว่าดูเหมือนจะไม่มีเขาในกิจกรรมตอนกลางวันนะ?ทำไมถึงมางานเลี้ยงอาหารค่ำในตอนกลางคืนละ?" สาวสวยในชุดราตรีขมวดคิ้วเล็กน้อย

ท่าทีของเฉินจิ้น ทำให้พวกเขาไม่พอใจเล็กน้อย

กิจกรรมช่วงกลางวัน ผู้ที่สำเร็จการศึกษา จะได้รับการจัดแบ่งตามชั้นเรียนของมหาวิทยาลัย รวมถึงอาหารค่ำก็เช่นกัน โดยทั่วไปจะจัดที่นั่งตามชั้นเรียนของมหาวิทยาลัย หากคุณต้องการพบปะผู้คนอื่นๆ คุณสามารถเดินไปมาได้

ในตอนกลางวัน พวกเขาไม่เห็นเฉินจิ้นเลย

"เป็นไปได้ไหมที่คุณแอบเข้ามาโดยไม่ได้รับการ์ดเชิญ"

อู๋ฉินเวยยิ้มเล็กน้อย

สายตาที่มองเฉินจิ้นเต็มไปด้วยความรังเกียจและดูถูก