บทที่ 77 ฆ่าโดยไม่อภัยโทษ

บทที่ 77 ฆ่าโดยไม่อภัยโทษ

เมื่อเห็นเฉินจิ้นปรากฏตัวขึ้น เสิ่นหรัวก็เดินมาทันที

“ เกิดอะไรขึ้น?” เฉินจิ้นถาม

เสิ่นหรัวรีบบอกทุกอย่างเกี่ยวกับการออกจากเมืองหลวงลงใต้ของเจิ้งตงหยางให้กับเฉินจิ้น

เรื่องที่เจิ้งตงหยางชนะปรมาจารย์สงท่านติดต่อกัน สูสีกับเวินหงอี้ สีหน้าของเฉินจิ้นไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย

แต่ว่า หลังจากได้ยินว่าทูตผีแห่งดินฟ้าฆ่าคนของหวงฉวน กำจัดแถ่ฉวนและยังได้พาตัวซ่งชีงเหย็นและหวางเม่ยหวู สีหน้าของเฉินจิ้นก็เย็นชาลงทันที

สุดท้าย เมื่อเสิ่นหรัวพูดถึงเรื่องที่ปีศาจลามกเว่ยอูซิน กับปู่ของเธอเสิ่นเสี้ยงหรุง ได้ยอดนักฝีมือของตระกูลเสิ่น ตระกูลเหอ ตระกูลหวางและคนในหวงฉวน ไปฆ่าทูตผีแห่งดินฟ้า อยากช่วยซ่งชีงเหย็นและหวางเม่ยหวูกลับมา

เดิมที ฝ่ายของพวกเขามีข้อได้เปรียบ แต่คิดไม่ถึงว่า ปรมาจารย์จ่วยสองคนของตระกูลต้วนในเจียงโจวปรากฏตัวขึ้น เพื่อช่วยเหลือทูตผีแห่งดินฟ้า ทันใดนั้น ฝ่ายของพวกเขาก็พ่ายแพ้!

ปีศาจลามกเว่ยอูซิน เสิ่นเสี้ยหรุง แถ่ฉวน เหอเหล่าซาน เสิ่นหมิงเฟย เสิ่นหมิงเจิงและคนอื่นๆถูกจับกุมทั้งหมด ความอาฆาตบนตัวของเฉินจิ้นเผยออกมาจนหมด

“ ท่านอาจารย์ ทูตผีแห่งดินฟ้าได้ปล่อยคำออกมา ภายในวันนี้ให้ท่านไปที่ตระกูลต้วนรับการตาย ไม่เช่นนั้น หลังจากเที่ยงคืน ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงก็จะฆ่าหนึ่งคน!”

เสิ่นหรัวกล่าวอย่างกังวล

กังวลมาก.

"ตระกูลต้วน!" เฉินจิ้นพูดอย่างเย็นชาและมองไปทางตระกูลต้วน "ครั้งที่แล้ว พวกคุณแค่พลาดโอกาส ครั้งนี้ พวกคุณกอดขาผิดคน คนของตระกูลต้วน ไม่เหลือไว้แม้แต่คนเดียว!"

หลังพูดจบ แรงอาฆาตปรากฏ!

ออร่าที่น่ากลัวเพิ่มขึ้นบนตัวของเฉินจิ้น

แรงกดขี่ที่มองไม่เห็น ทำให้เสิ่นหรัวรู้สึกหายใจไม่ออกและอดไม่ได้ที่จะถอยหลังสองก้าว

ในตอนนี้ การจ้องมองของเสิ่นหรัวที่มองไปที่เฉินจิ้น ทั้งตกตะลึงและประหลาดใจ อาจารย์คนนี้ของเธอ ความสามารถน่ากลัวกว่า!

……

……

เจียงโจว ตระกูลต้วน

"พวกคุณคือใคร?"

เมื่อเฉินจิ้นพาเสิ่นหรัวปรากฏตัวนอกบ้านของตระกูลต้วน

สองคนขวางทางเฉินจิ้น

"คนที่ต้องการชีวิตของพวกคุณ!"

เฉินจิ้นกล่าวอย่างเย็นชา

อะไร?

ทั้งสองตะลึง

“ กล้ามาหาเรื่องตระกูลต้วน หาที่ตายชัดๆ!”

หลังจากตอบสนองได้แล้ว ทั้งสองก็ตะโกน พวกเขากำลังจะมากำจัดเฉินจิ้น กล้ากล่าวหาตระกูลต้วน ต้องจ่ายค่าตอบแทน

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่พวกเขาเคลื่อนไหว พวกเขาก็เห็นว่ามีแสงสีเทาแวบผ่านดวงตาของพวกเขา

ในวินาทีต่อมา ศพแยกออกจากหัวและเลือดก็กระเซ็น

จนถึงตาย ทั้งคู่ยังไม่รู้ว่าพวกเขาตายอย่างไร

“ เกิดอะไรขึ้น?” คนเฝ้าของตระกูลต้วนที่อยู่ห่างจากที่นี่ไม่ไกล สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวที่นี่และรีบถาม

แต่จากนั้นไม่นาน เขาก็พบร่างไร้ศีรษะสองคนนอนอยู่ที่พื้น

และเห็นเฉินจิ้นที่กำลังเดินมาหาเขา

นั่น เฉินจิ้นไม่ใช่เหรอ?

เขามีดวงตาที่เฉียบคม ครั้งสุดท้ายที่เฉินจิ้นมาเยี่ยมบ้านของตระกูลต้วน เขาเป็นคนนำทาง

"ทุกคน เฉินจิ้นตีมาถึงบ้านแล้ว"

เขาตะโกนให้กับคนที่อยู่ข้างหลังเขาทันที

เขาพึ่งคำรามออกมา หัวของเขาก็ระเบิดออก

"ข้าศึกโจมตี!"

ทันใดนั้น คนที่ดูแลความปลอดภัยภายนอกของตระกูลต้วนก็เข้าใจทันที

กล้าที่จะมาโจมตีตระกูลต้วน ฆ่าคนของตระกูลต้วน ถือว่าหาที่ตายชัดๆ

บางคนที่ไม่ได้ยินชื่อของเฉินจิ้นชัดเจนก็รีบวิ่งไปหาเฉินจิ้นเพื่อฆ่าเขา

เฉินจิ้นพาเสิ่นหรัวเดินตรงเข้าไปในบ้านของตระกูลต้วน

ทุกคนที่อยู่ห่างจากเฉินจิ้นไม่เกินห้าเมตร ต่างก็ถูกฉีกออกและเลือดกระเซ็น

เฉินจิ้นเป็นเหมือนปีศาจที่กลับมาจากนรก โดยทิ้งศพและเลือดไว้ข้างหลังและทุกที่ที่เขาเคยเยือน

……

……

ภายในตระกูลต้วน

ร่างที่เปื้อนเลือดจำนวนมาก ถูกแทงทะลุกระดูกท่อ ถูกแขวนไว้ใต้แสงแดดที่แผดจ้า

"เสิ่นเสี้ยงหรุงนะเสิ่นเสี้ยงหรุง คาดว่าคุณไม่เคยคิดมาก่อน ว่าหนึ่งคุณจะต้องเจอกับสิ่งนี้!"

ร่างที่ลอยอยู่ที่นี่ กล่าวอย่างโหดร้าย

"ไอ้เหี้ย ต้วนอูเย้น เก่งนักก็ฆ่ากูสิ!" เสิ่นเสี้ยงหรุงจ้องมองไปที่คนตรงหน้าเขาอย่างโหดเหี้ยม

ในเวลานี้ ผิวหนังของเสิ่นเสี้ยงหรุงขาดออกจากกันและร่างกายของเขาก็น่าสังเวชอย่างยิ่ง

"ฮิฮิ เก่ง น่าเสียดายที่ผมจะไม่ปล่อยให้คุณตายง่ายๆอย่างนี้ ผมอยากให้คุณเห็นด้วยตาของคุณเอง เห็นตระกูลเสิ่นถูกผมกลืนกิน ผมอยากให้คุณเห็นด้วยตาของคุณเองตระกูลเสิ่นพังพินาศ ฮ่า ๆ ๆ " รอยยิ้มบนใบหน้าของต้วนอูเย้น ดูบ้าคลั่งเล็กน้อย“ รอพรุ่งนี้หลังจากเจิ้งเซ่ามาที่เจียงโจว ตระกูลเสิ่น ก็ควรจะหายไปจากเจียงโจว!”

ต้วนอูเย้น เป็นหัวหน้าครอบครัวของตระกูลต้วน และเป็นหนึ่งในสองปรมาจารย์จ่วยของตระกูลต้วน

"ฮ่าฮ่าฮ่า เป็นตระกูลต้วนแท้ๆ แต่กลับเป็นสุนัขของเจิ้งตงหยาง ... " เสิ่นเสี้ยงหรุงอดทนต่อความเจ็บปวดและหัวเราะ