บทที่ 80 คืนคุณ

บทที่ 80 คืนคุณ

ขณะที่มือทั้งสองของเฉินจิ้นเลื่อน เส้นไหมสีเทาก็ไหลออกมาจากระหว่างนิ้วของเฉินจิ้น

สักพัก ตาข่ายขนาดยักษ์ที่ทำจากเส้นไหมสีเทาก็ปรากฏต่อหน้าทุกคน

"นี่คือ?"

ปรมาจารย์จ่วยที่อยู่ตรงนั้น ดวงตาเกือบจะพุ่งออกมาแล้ว

เมื่อกี้เจิ้งตงหยางยิงเงาหมัดหลายสิบหมัดออกมาในพริบตา อีกอย่าง เงาหมัดทุกหมัดเหมือนของจริงทุกหมัด สามารถฆ่าผู้คนได้ ทำให้พวกเขาตกตะลึงมากแล้ว

แต่แล้ว สิ่งนี้ของเฉินจิ้น ใช้กำลังภายในพลังจิต มันสูงขึ้นไปอีกขั้น

รวมชี่เหมือนไหม ทอเป็นตาข่าย!

ไม่เคยได้ยิน ไม่เห็นมาก่อน!

"ไปเถอะ!"

เมื่อเห็นว่าตาข่ายขนาดยักษ์เสร็จสมบูรณ์แล้ว เฉินจิ้นก็สร้างด้ายเส้นสุดท้ายและโบกมือ ตาข่ายขนาดยักษ์ที่อยู่ตรงหน้าเขาเหมือนชาวประมงกำลังเหวี่ยงอวนล้อมรอบเจิ้งตงหยางทันที

เมื่อเจิ้งตงหยางเห็นการเคลื่อนไหวนี้ของเฉินจิ้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนแปลงเล็กน้อยและรูม่านตาก็หดลง

เห็นได้ชัดว่า การเคลื่อนไหวของเฉินจิ้น เหนือความคาดหมายของเขา

"คิดไม่ถึงว่า การควบคุมพลังจิตของคุณจะละเอียดถึงขั้นนี้!" เจิ้งตงหยางพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

สิ่งที่เฉินจิ้นทำเขาก็ทำได้เช่นกัน แต่เขาไม่สามารถทำได้โดยสบายๆเหมือนไม่เสียแรงแบบนี้

เจิ้งตงหยางเก็บการดูถูกบนใบหน้าของเขา เฉินจิ้น สมควรที่จะได้รับความสนใจแล้ว

เขารู้สึกถึงอันตรายถึงชีวิตจากบนตาข่ายยักษ์นี้

ถ้าถูกตาข่ายขนาดใหญ่นี้คลุม ผมเกรงว่าจะไม่ง่ายเหมือนการจับปลาโดยการเหวี่ยงแหเพื่อจับปลา

เขาจะต้องถูกตัดเป็นเนื้อสับเป็นจำนวนหลายแสนชิ้นด้วยเส้นไหมของตาข่ายยักษ์นี้ "การเคลื่อนไหวของคุณ แข็งแกร่งมาก แต่คุณต้องการที่จะดักจับผม มันเป็นเหมือนความฝัน!"

เจิ้งตงหยางตะโกน เปลี่ยนมือเป็นมีด ฟันออกไปต่อๆกัน ทันใดนั้น ใบมีดของกำลังภายในพลังจิตจำนวนมากกลายเป็นแก่นของดาบ แตกออกไปตามฝ่ามือและฟันออกไปยังตาข่ายขนาดยักษ์ที่ห่อหุ้มอยู่

"แม้ว่าของเฉินจิ้นจะทรงพลัง แต่ก็ง่ายมากที่จะทำลายมัน ขอแค่เจิ้งตงหยางทำลายตาข่ายกำลังชี่อันทรงพลังของเขา ก็จะไม่มีอัตรายใดๆอีกต่อไป!"

ปรมาจารย์จ่วยที่เป็นผู้ชมพูด

"ใช่ ท่านี้ ยอดเยี่ยมและทรงพลัง คนที่อยู่ต่ำกว่าปรมาจารย์นั้นไม่สามารถเข้าใจได้ แต่สำหรับปรมาจารย์หรือแม้แต่ปรมาจารย์จ่วย ไม่มีภัยคุกคามมากนัก!"

“ เฉินจิ้นไม่ควรอวดฝีมือและโชว์แท่ ท่านี้ ในการต่อสู้ของเหล่าปรมาจารย์ ดูสวยแต่ไม่มีประโยชน์”

ปรมาจารย์จ่วยอีกหลายคนได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นเช่นกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากที่ได้เห็นเจิ้งตงหยางพุ่งแสงดาบหลายเล่มออกมา ปรมาจารย์จ่วยเหล่านี้ก็ยิ่งแน่ใจมากขึ้น

ตาข่ายกำลังชี่ขนาดยักษ์ที่ทอโดยเฉินนั้น ไม่เพียงพอที่จะอธิบายถึงการใช้พลังภายในพลังจิตที่แท้จริง อาจกล่าวได้ว่าน่าทึ่ง แต่ตาข่ายกำลังชี่นั้น ถูกเปลี่ยนโดยแก่นแท้ของกำลังภายใน พลังจิตที่เกิดจากการเชื่อมต่อเส้นไหม กำลังชี่ หลังจากแยกออกจากร่างกายแล้ว มันก็เหมือนแหนที่ไม่มีราก เมื่อเผชิญหน้ากับใบมีดอันยิ่งใหญ่ที่ถูกฟันออกโดยเจิ้งตงหยางเพียงสัมผัส มันจะถูกตัดออกเป็นหลายชิ้น

อย่างไรก็ตาม เมื่อทุกคนรวมทั้งเจิ้งตงหยางมั่นใจว่าดาบที่ทรงพลังนี้จะตัดตาข่ายเป็นชิ้น ๆ ฉากที่พวกเขาคาดหวังไว้ไม่ปรากฏเลย

แสงใบมีดที่ทรงพลังของเจิ้งตงหยาง หลังจากสัมผัสตาข่ายยักษ์กำลังชี่เพียงเล็กน้อย เพียงแค่ปิดกั้นตาข่ายกำลังชี่เล็กน้อย ก็สลายหายไปกลางอากาศ

เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร?

ปรมาจารย์จ่วยที่เป็นผู้ชมที่พึ่งพูดคุยกันอยู่ก็ปิดปากทันที ตอนนี้การแลกเปลี่ยนและความคิดเห็นของพวกเขาดูเหมือนว่าคำพูดจะยังคงดังอยู่ในหูของพวกเขา ความจริงก็ตบพวกเขาอย่างรุนแรง

ทันใดนั้น แม้ว่าพวกเขาจะเป็นปรมาจารย์จ่วยที่มีความนิ่งสูง พวกเขาสามารถเผชิญกับเหตุฉุกเฉินใดๆได้ โดยไม่เปลี่ยนสีหน้าแม้แต่น้อยก็ยังคงหน้าแดงหูแดงกันหมด

เมื่อเห็นฉากนี้ นัยห์ตาของเจิ้งตงหยางก็หดตัวลงอย่างรวดเร็ว

เหลือเชื่อจริงๆ!

อย่ามองว่าเขาปล่อยแสงดาบออกไปหลายๆอันอย่างง่ายดาย แต่มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่ามันทรงพลังมาก

เขาเลิกดูถูกเฉินจิ้นไปแล้วและทุกท่าของเขาล้วนเป็นท่าที่ดีที่สุดและต้องการฆ่าทุกครั้งแม้แต่รถยนต์หนึ่งคัน ภายใต้แสงมีดที่ฟันด้วยมือของเขาก็ถูกตัดออกเป็นสองส่วน

ไม่ว่าตาข่ายกำลังชี่ของเฉินจิ้นจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ต้องจบลงไปกับดาบของเขาและสลายไปด้วยกัน

แต่ตอนนี้ กลับไม่เป็นอะไร?

เฉินจิ้นหัวเราะอย่างเย็นชา แสงอันริบหรี่บังอาจแข่งกับแสงดวงจันทร์!

ตาข่ายขนาดยักษ์ของเขา ไม่ใช่กำลังชี่ที่เปลี่ยนแปลงโดยแก่นแท้พลังจิตของพลังภายใน แต่ถูกถักทอด้วยพลังแห่งเรกิแห่งดินฟ้าที่เป็นพลังหวนต้วน

แค่อยากทำลายสิ่งที่เรียกว่ากำลังชี่ ฝันชัดๆ!

เจิ้งตงหยางเห็นว่าดาบไม่สามารถทำลายตาข่ายยักษ์กำลังชี่ ปล่อยออกอีกสองสามครั้ง ก็ยังไม่สามารถทำลายตาข่ายยักษ์ได้และยังไม่สามารถห้ามการรวบรวมของตาข่ายได้

ในไม่ช้า ตาข่ายยักษ์จะปกคลุมเขาจนหมด

ความรู้สึกถึงอันตรายของความตายเกิดขึ้นในใจ

เจิ้งตงหยางรู้สึกตกใจเล็กน้อยและถอยห่างครั้งแล้วครั้งเล่า!

อย่างไรก็ตาม ตาข่ายยักษ์กำลังชี่ ดูเหมือนจะมีชีวิตและเจิ้งตงหยางอยู่ที่ไหนตาข่ายยักษ์ก็จะติดตามไป

ในขณะนี้ เจิ้งตงหยางกระเซอะกระเซิงเล็กน้อย

“ เฉินจิ้น แข็งแกร่งมากขนาดนั้นเลยเหรอ?”

คนในบูโดที่อยู่ข้างๆ ต่างก็รู้สึกชาไปทั้งหัว

เมื่อกี้ท่าสองท่าที่เจิ้งตงหยางปล่อยออกมา ถูกเฉินจิ้นรับมืออย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม เฉินจิ้นปล่อยท่านี้ออกมา ก็ทำให้เจิ้งตงหยางหลีกเลี่ยงไม่ทัน กระเซอะกระเซิงเล็กน้อย

ไม่ใช่ว่าเจิ้งตงหยางไม่แข็งแกร่ง ความแข็งแกร่งของเขาได้รับการยืนยันแล้วจากการเดินทางมายังทางใต้

แค่สิ่งนี้แสดงให้เห็นแล้วว่าเฉินจิ้นแข็งแกร่งกว่า!

อายุของเฉินจิ้นยังเด็กกว่าเจิ้งตงหยางด้วยซ้ำ

มันร้ายกาจมากจนไม่รู้จะอธิบายยังไง!

"คุณคิดว่าแค่นี้ก็ได้แล้วเหรอ?น่าขำ ให้คุณได้เห็นท่าไม้ตายของตระกูลเจิ้ง ล็อกนภา!

เจิ้งตงหยางก็ตะโกนเสียงดัง

เมื่อพูดจบ โดยมีเจิ้งตงหยางเป็นศูนย์กลาง ทันใดนั้น อากาศก็ดูเหมือนจะแข็งตัวภายในรัศมีสิบฟุต

หลายคนที่มาชมการต่อสู้ก็อยู่ในบริเวณนี้เช่นกัน

ทันใดนั้น ผู้ที่ไม่ใช่นักรบและคนที่มีกำลังอ่อนแอ รู้สึกว่าพวกเขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ ราวกับว่าพวกเขาถูกแช่แข็ง

ทั่วร่างกายมีเพียงดวงตาเท่านั้นที่ขยับได้เล็กน้อย

และผู้ที่แข็งแกร่งกว่าก็ไม่ดีไปกว่า

แม้แต่บูโดขั้นสูงสุด การกระทำก็ช้ามาก การกระทำดูเหมือนจะช้าลงหลายสิบเท่า

มีเพียงปรมาจารย์จ่วยเท่านั้นที่ดีกว่าเล็กน้อย แต่การเคลื่อนไหวของพวกเขาก็ช้ามากเช่นกัน!