บทที่ 79 รับมือหนึ่งท่าของผม

บทที่ 79 รับมือหนึ่งท่าของผม

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ทุกคนต่างก็เสียงดังกึกก้อง!

ในที่สุดตัวเอกก็ปรากฏตัวขึ้น อีกอย่าง ยังคงหยิ่งผยอง

ทุกคนมองไปยังที่มาของเสียงและเห็นชายหนุ่มร่างผอมสวมชุดสีดำ กำลังก้าวไป

ข้างหน้า

ข้างหลังของเขา มีคนสี่คนแบกโลงศพสีดำและก้าวไปทางด้านนี้

“ นั่นมัน ... ทูตผีแห่งดินฟ้า?”

ทันใดนั้น มีคนในฝูงชนจำคนสองคนในสี่คนที่แบกโลงศพได้และร้องอุทาน

"ทูตผีแห่งดินฟ้า พวกเขาอยู่ฝ่ายตระกูลเจิ้งและติดตามเจิ้งตงหยางเดินทางไปยังทางใต้ไม่ใช่เหรอ?ทำไมพวกเขาจึงอยู่กับเฉินจิ้น?"

“ ยังมีอีกสองคน ถ้าจำไม่ผิด พวกเขาคือ ... ปรมาจารย์จ่วยทั้งสองของตระกูลต้วนในเจียงโจว ... ”

“ เป็นไปได้ยังไง?”

ทุกคนมองเฉินจิ้นและพรรคพวกด้วยความตกใจ

ทุกที่ที่เฉินจิ้นเดินผ่าน ทุกคนถอยห่างออกไปไม่กี่เมตร

“ ชุยเทียน ชุยตี้!”

เจิ้งตงหยางยืนเย่อหยิ่งอยู่กลางสนาม ใบหน้าที่เคยเฉยเมยมาตลอดก็เปลี่ยนไปในที่สุด ทูตผีแห่งดินฟ้า เมื่อคืนไม่ได้ข่าวคราวของทั้งสอง เขาคิดว่าพวกเขาถูกฆ่าโดยเฉินจิ้น แต่เขาคิดไม่ถึงว่า วันนี้จะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ยังได้แบกโลงศพและติดตามเฉินจิ้นมาจากด้านหลัง

เขาเรียกเบาๆ แต่ทูตผีแห่งดินฟ้า สีหน้าไม่เปลี่ยน กับคำพูดของเขา เหมือนไม่ได้ยิน!

“ คุณปฏิบัติต่อพวกเขาทั้งสองอย่างไร?”

เจิ้งตงหยางมองไปที่เฉินจิ้นและถามด้วยเสียงทุ้มต่ำ ด้วยสายตาที่แหลมคมของเขา แน่นอนว่าเขาต้องดูออกว่าทูตผีแห่งดินฟ้ามีบางอย่างผิดปกติ

มันเหมือนเปลือกที่ว่างเปล่า ไร้วิญญาณเหมือนศพเดินได้!

"ต้องการล้างแค้นให้พวกเขาหรือไม่?" เฉินจิ้นถามแทน โดยไม่ตอบคำถามของเขา

ดวงตาของเจิ้งตงหยางเย็นชาและน้ำเสียงของเขาก็ไร้ความปราณี "พวกมันตาย เพราะพวกมันโง่ แต่ถ้าคุณกล้าที่จะฆ่าพวกมัน แสดงว่าคุณกำลังท้าทายอำนาจของผม วันนี้ ต้องฆ่าคุณ!"

"นั่นคือสิ่งที่ผมต้องการ!" เฉินจิ้นพูดจบพร้อมกับยื่นมือออกไป ทันใดนั้น โลงศพที่พี่น้องตระกูลต้วนและทูตผีแห่งดินฟ้าแบกอยู่ ก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าและตกลงไปในสนามโดยตรง “นี่มันเป็นโลงศพที่ทูตผีแห่งดินฟ้าได้เตรียมไว้ วันนี้ เก็บศพให้คุณได้พอดี! ผมจะมอบให้คุณ ได้รับเกียรติอันสูงสุด เพื่อทำให้คุณเป็นผู้รับใช้ปีศาจระดับสูงและเนื้อหนังจะไม่ถูกทำลาย! "

แสงประกายแวบเข้ามาในดวงตาของเฉินจิ้น

พรสวรรค์ของเจิ้งตงหยางนั้นสูงมาก แม้ว่าเขาจะถูกวางไว้ในจักรวาลที่เต็มไปด้วยดวงดาว แต่เขาก็มีคุณสมบัติที่จะกลายเป็นศิษย์ภายในของเขาในนิกายใดก็ได้

บุคคลเช่นนี้ มีคุณสมบัติที่จะเป็นอสูรรับใช้ระดับสูง กายใจของเขาเฉินจิ้นเอาหมด! “ แม้แต่ทูตผีแห่งดินฟ้า หลี่เฉิงเย่และคนอื่นๆ ล้วนตายในมือของคุณ เห็นคุณกล้าพูดเช่นนี้ ดูเหมือนว่าคุณจะเป็นปรมาจารย์!” เจิ้งตงหยางหัวเราะ“ แต่ถ้าคุณคิดว่าคุณเป็น ปรมาจารย์ที่อายุน้อยที่สุดในเย้นเซี่ย ก็มีสมบัติที่จะมาท้าทายผม ผมคิดว่า คุณหยิ่งผยองเกินไปและโง่เขลาเกินไปแล้ว! "

"ผมเป็นปรมาจารย์ มีผมก็จะไร้คู่ต่อสู้!" เจิ้งตงหยางตะโกนอย่างรุนแรง

หลังจากนั้นออร่าที่น่ากลัวก็เล็ดลอดออกมาจากเจิ้งตงหยาง

บรรดาผู้ที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในการต่อสู้ครั้งนี้ ผู้ที่อ่อนแอกว่า รู้สึกว่าอากาศแข็งตัวจนพวกเขาหายใจไม่ออกภายใต้แรงกดดันได้

ส่วนคนที่แข็งแรง ก็รู้สึกว่าลมหายใจหยุดนิ่งเล็กน้อย

สายตาของทุกคนที่มีต่อเจิ้งตงหยางก็เปลี่ยนไป

ผวา!

ยำเกรง!

ไม่น่าแปลกที่เจิ้งตงหยางสามารถเอาชนะชั้นต้นปรมาจารย์รุ่นแรก สูสีกับชั้นกลาง

ปรมาจารย์อย่างเวินหงอี้ เขา แข็งแกร่งเกินไปจริงๆ

ในบรรดาผู้คนที่อยู่ในนั้น มีบุคคลที่โดดเด่นมากมายในบูโด บูโดขั้นสูงสุดมีมากมาย แม้แต่ปรมาจารย์จ่วยก็มาไม่น้อย อย่างไรก็ตาม แค่ทรงพลังที่มีพลานุภาพของเจิ้งตงหยาง ก็สามารถทำให้คนเหล่านี้มีความต่อต้านเกิดขึ้นมาในใจ อัดอั้นจนพวกเขาเงยหน้าไม่ขึ้นและหายใจไม่ออก!

นี่เป็นวิธีของปรมาจารย์เจิ้งตงหยางหรือไม่?

“ มีผมก็จะไร้คู่ต่อสู้!”

ในขณะนี้ ปรมาจารย์จ่วยที่อยู่ในนั้น รวมถึงเหล่าบูโดขั้นสูงสุดที่เกือบจะเข้าสู่ปรมาจารย์จ่วย ก็บ่นพึมพำกะทันหัน

นี่คือหัวใจของบูโดแห่งการไร้คู่ต่อสู้ กลับน่ากลัวกว่าที่พวกเขาคิดไว้อีก

"เจิ้งตงหยาง แข็งแกร่งจริงๆ!"

เสิ่นเสี้ยงหรุงที่เดินตามมา พูดออกมาจากปากของเขา

แต่เดิมอาการบาดเจ็บของเขา ร่างกายได้รับการบาดเจ็บด้วย การที่จะฟื้นตัวกลับมาได้เต็มที่ก็ภายในสองสามปี อย่างไรก็ตาม ภายใต้อิทธิพลของเฉินจิ้น เพียงแค่คืนเดียวเขาก็หายเป็นปกติและยังแข็งแกร่งกว่าเดิม

"มันแข็งแกร่งมาก แต่นายท่าน แข็งแกร่งกว่าเขา!" ปีศาจลามกเว่ยอูซินพูดจางๆ

เฉินจิ้น เป็นเทพเจ้าในหัวใจของเขา ไม่ใช่ เป็นปีศาจในใจของเขา เป็นความเชื่อของเขานาย จึงจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด

เสิ่นเสี้ยงหรุงไม่มีข้อสงสัยเลย“ คุณเฉิน จึงจะเป็นคนที่ไร้คู่ต่อสู้อย่างแท้จริง!”

ยิ่งการติดต่อกับเฉินจิ้นลึกเท่าไหร่ เขาก็จะเข้าใจความน่ากลัวของเฉินจิ้นได้ดียิ่งขึ้น หากไม่มีเฉินจิ้น เจิ้งตงหยางจะเป็นปรมาจารย์อัจฉริยะที่อายุน้อยที่สุดในเย้นเซี่ยอย่างแน่นอน น่าเสียดาย พบกับเฉินจิ้น เขาก็ต้องพบกับโศกนาฏกรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง

ในสนาม แรงผลักดันของเจิ้งตงหยางน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ แต่สายตาที่เสิ่นเสี้ยงหรุงมองไปที่เจิ้งตงหยางกลับน่าสงสารยิ่งขึ้น!

พลังนุภาพบนตัวของเจิ้งตงหยางเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ กดทับทุกคนในนั้น

แววตาของเฉินจิ้นเริ่มเย็นลง

เฉินจิ้นส่ายหัวและมองไปที่เจิ้งตงหยาง ราวกับปีศาจที่มองเห็นมด"นั่งบนกะลาและนั่งมองดูกบในกะลา!"

คุณจะไม่มีทางรู้เลยว่ากำลังเผชิญกับอะไรอยู่

พูดจบ ออร่าที่น่ากลัวยิ่งกว่าก็แผ่ออกมาจากเฉินจิ้น

และได้ทำลายออร่าของเจิ้งตงหยางทันที

ในขณะนี้ ทุกคนรู้สึกได้ถึงเพียงเงาแห่งความตายกำลังปกคลุมพวกเขา บริเวณโดยรอบดูเหมือนจะกลายเป็นสนามรบที่เต็มไปด้วยเลือด ความอาฆาตเต็มไปทุกทิศ เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว กลิ่นอายไม่ดีเต็มทั่วฟ้า!

มีเพียงความรู้สึกเดียวในใจของทุกคน ราวกับว่าแค่พวกเขาขยับเพียงเล็กน้อย เลือดก็จะกระเซ็นทันที!

หากแรงผลักดันที่เจิ้งตงหยางแสดงออกมาในตอนนั้นเป็นการบีบบังคับที่รุนแรง ทุกคนที่อยู่ภายใต้แรงกดดันจะหายใจไม่ออกและไม่สามารถเงยหน้าขึ้นได้